Subpage under development, new version coming soon!
Subject: Rasizm
Spokojnie, jeszcze paru Simonów Mol i się to zmieni :D
Polska na szczęście nie jest jeszcze atrakcyjnym krajem dla imigrantów, bo jeszcze za mało dajemy socjalu :P
Polska na szczęście nie jest jeszcze atrakcyjnym krajem dla imigrantów, bo jeszcze za mało dajemy socjalu :P
Wiesz, dyskusja z Tob.a pozbawiona jest sensu, skoro głoszisz pogląd jakoby Hitlera brakowało w dzisiejszej Europie. Piszesz, ze czarni powinni być karania za rasizm, podczas gdy taka sama sytuacja dotycząca ukarania białych to już nie...
Pasożytami są imigranci, a Polscy emigranci to już nie?
Pasożytami są imigranci, a Polscy emigranci to już nie?
panie towarzyszu Stalin, ja jestem tylko przeciwny powstawaniu multi-kulti krajów, ba nawet mogą sobie żyć imigranci, ale niech się dostosują do naszej cywilizowanej kultury :)
Może wytłumaczysz, czym zasłużyłem na miano "Stalina"? W przeciwieństwie do Ciebie nie brakuje mi największych morderców świata...
aha, czyli generalnie coraz bardziej marginalne zjawisko staje się coraz mniej marginalnym, tak?
Aha, no to zależy jak na to patrzeć, bo postawy rasistowskie i ksenofobistyczne są coraz bardziej marginalnym zjawiskiem...
nie wiem jak to się ma do czarnych ale do muzułmanów stosunek jest coraz bardziej realistyczny-koniec z ideologią multikulti w Europie-Szwajcarzy(!) dali nam przykład:) Statystyki w Niemczech i Francji które niedawno wklejałem wskazują że 40% ludzi dostrzega to samo co ja;)
To jest margines :D?
nie wiem jak to się ma do czarnych ale do muzułmanów stosunek jest coraz bardziej realistyczny-koniec z ideologią multikulti w Europie-Szwajcarzy(!) dali nam przykład:) Statystyki w Niemczech i Francji które niedawno wklejałem wskazują że 40% ludzi dostrzega to samo co ja;)
To jest margines :D?
Czarny rasizm jest coraz bardziej widoczny, czego dowodzi fakt że w samej ameryce w ostatnich latach czarni Amerykanie popełnili co najmniej 170 milionów przestępstw w stosunku do białych
Nie odpowiesz? W twoim stylu? Jesteś kiepskim mówcą i tylko pluć potrafisz i oczerniać, zero merytoryki i potwierdzenia własnych słów i zmiana tematu, gdy się dostaje za trudne pytania, lub argumenty...
Problemy imigracji we Francji i w Europie Zachodniej - polemia.com
Prezentujemy przełożony z języka francuskiego wartościowy tekst, zawierający ciekawe spostrzeżenia dotyczące zarówno kraju, z którego pochodzą jego autorzy, jak również naszego całego Kontynentu, który boryka się obecnie z problemem niekontrolowanej imigracji. Tekst pochodzi ze strony polemia.com, tłumaczenie: autonom.pl.
Sprawa jest znana: imigracja we Francji i w Europie stwarza problemy ekonomiczne, socjalne, kulturalne, cywilizacyjne i problemy bezpieczeństwa, które stają się coraz bardziej nieznośne. Trzeba więc ustanowić granice procesu imigracji. Jak to zrobić? Marginalne „reformy” nie regulują niczego. To co konieczne, to zmiana dominujących paradygmatów. Zaprezentowana tu polemika w dwunastu punktach wykazuje naglącą konieczność zawrócenia przepływu migracyjnego.
1. Przywrócić wolność wypowiedzi
Od roku 1972 ustawa Plevena pod przykrywką „walki przeciw rasizmowi i antysemityzmowi” ogranicza wolność wypowiedzi. Prawodawstwo karne, coraz bardziej ekstensywne, stosowane lato sensu przez politycznie poprawne sądy, czyni coraz trudniejszym proste analizowanie rzeczywistości i utrudnia możliwość wypowiadania opinii. Bez wolności wypowiedzi demokracja nie jest możliwa. I bez uprzedniej diagnozy nie można dojść do rozwiązania problemu.
2. Zlikwidować finansowanie organizacji popierających imigrację
Organizacje „antyrasistowskie” i popierające imigrację w 95% żyją z subwencji publicznych. Posługują się tymi pieniędzmi do blokowania sądownictwa przez „zawalanie” go licznymi pozwami kierowanymi do sądów karnych po to, by ograniczyć wolność wypowiedzi tych, którzy są „nieprawomyślni” oraz do stosowania szantażu wobec władz państwowych i lokalnych („nie dokuczam ci kiedy mi płacisz”) - co samo w sobie jest działaniem przestępczym, a także zasypują pozwami sądy administracyjne w celu obrony rozpatrywanych przez nie przypadków prześladowanych cudzoziemców i naruszenia prawa azylu. W kwestii imigracji: państwo nie ma środków na opłacenie adwokatów z urzędu, ale… daje je tym, którzy z nimi współpracują!
3. Zmienić paradygmat moralny: odnaleźć dumę, zerwać ze skruchą
Francja – jak i Europa – cierpi na ideologię wyrzutów sumienia. Młode pokolenia i aktorzy sceny publicznej wciąż powracają do nieszczęść historii: do drugiej wojny światowej, kolonializmu lub niewolnictwa. Trzeba wyjść z tego zaklętego kręgu: znieść „prawa pamięci” i przywrócić dumę z naszej przeszłości.
4. Zmienić paradygmat prawny: wycofać się z ideologii praw człowieka i przywrócić francuską suwerenność nad francuskimi prawami
W tym celu należy wypowiedzieć europejską Konwencję praw człowieka. Konwencja ta, w interpretacji europejskiego Trybunału praw człowieka nie chroni wolności wypowiedzi, lecz czyni wszystkie nasze ustawy krajowe bezsilnymi zanim zostaną użyte; jest to wprost przewidziane w artykule 58 Konwencji (z sześciomiesięcznym powiadomieniem).
5. Odejść od globalizmu ekonomicznego i otwarcia granic, powrócić do patriotyzmu ekonomicznego
Imigracja, czyli „zmiana miejsca zamieszkania”, jest odroczonym przeniesieniem „zupełnym”; to, o co w tym chodzi, to ta sama logika globalizmu ekonomicznego, która uznaje ludzi za towary. Imigracja to także sposób na obniżenie podatków.
Relokalizacja (jako odwrotność imigracji), preferencje narodowościowe w zatrudnieniu i patriotyzm ekonomiczny to koncepcje pozostające we wzajemnym rezonansie dla ożywienia naszej gospodarki: „francuska produkcja przez Francuzów”. Sukcesy „produktów lokalnych”, odnotowywane jako trwałe, ilustrują popularność – a więc i potencjalną akceptację – takiego posunięcia.
6. Przywrócić prawdziwe granice
Granice Unii Europejskiej są jak sito. Unia Europejska sama nie wie, gdzie się kończy.
Doskonałym działaniem granicy jest funkcja ochronna: musi pozwalać przejść tym, którzy są dobrzy, a zatrzymać na zewnątrz innych. Francja może przyjmować studentów zagranicznych pod warunkiem, że ich liczba jest ograniczona i że są rzeczywiście selekcjonowani. Francja może przyjmować uchodźców politycznych pod warunkiem, że odnosi się to do rzeczywistych uchodźców z niewielkiej liczby krajów. Co do pozostałych, Francja musi drastycznie ograniczyć pozwolenia na pobyt, które przyznaje, jak również liczbę wiz wydawanych osobom starającym się o nie, pochodzącym z „krajów ryzyka”. Należy ustanowić wybiórczą kontrolę graniczną dla przybywających z niektórych krajów. Kraje znane z nielegalnej emigracji powinny znaleźć się na czarnej liście. Należy także, jak Szwajcaria, wydalić wszystkich cudzoziemców-przestępców.
Na całym świecie, poza „strefą wschodnią”, od czasu kryzysu finansowego 2007-2008 wraca się do zagadnienia granic: Francja mogłaby tu spełnić rolę europejskiej awangardy w przywróceniu tego zasadniczego warunku wypełniania wolności politycznych i gospodarczych.
7. Przywrócić wolność wyboru, porzucić walkę z „dyskryminacją”
Należy położyć kres rasizmowi antyfrancuskiemu, antyeuropejskiemu, antychrześcijańskiemu. Trzeba ponownie wprowadzić w życie zasadę wolności wyboru. To podstawowa wolność, która pozwala swobodnie wybierać swych współpracowników, swych dostawców, swoje pomoce domowe, swoich sąsiadów, swoich lokatorów, szkoły dla swoich dzieci. Wliczając w to również kryteria narodowościowe, religijne, etniczne lub cywilizacyjne.
8. Przyjąć zasadę preferencji narodowej
Zasoby finansowe państwa są umiarkowane, zwłaszcza w kontekście budżetowym, wyznaczane przez silne zadłużenie. Należy więc zakręcić krany deficytów i przez to także pompy zasysające imigrację: przez preferencje narodowe w zatrudnieniu, w świadczeniach rodzinnych i w pomocy socjalnej.
9. Zwaloryzować zasady cywilizacji francuskiej i odrzucić obce obyczaje
Wszystko poszło nie tak i multikulturalizm poniósł klęskę. Roztropnością jest powrócić do francuskiej tożsamości, jak też terytoriów i dzwonnic. Francja nie jest abstrakcją, to kultura i cywilizacja, gdzie nie ma miejsca na meczety, minarety, islamskie zasłony, zbanalizowany rytualny ubój, małpie mięso i kult voodoo. Najbardziej w przestrzeni publicznej.
10. Zreformować prawo narodowości
Być Francuzem – to się dziedziczy lub się na to zasługuje. To oznacza powrót do krwi, do prawa przynależności: Francuzem jest dziecko francuskich rodziców; Francuzem może zostać cudzoziemiec, który należy do cywilizacji europejskiej o francuskim wyrazie – przez obyczaje, przez kulturę, przez język i przez przynależność społeczną.
11. Wprowadzić demokrację bezpośrednią
Nie dla elit to, co przynależne ludowi. To lud ma wyznaczać drogi swej przyszłości: wypowiadając się w rzeczach wielkich bezpośrednio przez referendum; po dyspucie biorącej lojalnie pod uwagę wyrażane tezy przeciwne.
(edited)
Prezentujemy przełożony z języka francuskiego wartościowy tekst, zawierający ciekawe spostrzeżenia dotyczące zarówno kraju, z którego pochodzą jego autorzy, jak również naszego całego Kontynentu, który boryka się obecnie z problemem niekontrolowanej imigracji. Tekst pochodzi ze strony polemia.com, tłumaczenie: autonom.pl.
Sprawa jest znana: imigracja we Francji i w Europie stwarza problemy ekonomiczne, socjalne, kulturalne, cywilizacyjne i problemy bezpieczeństwa, które stają się coraz bardziej nieznośne. Trzeba więc ustanowić granice procesu imigracji. Jak to zrobić? Marginalne „reformy” nie regulują niczego. To co konieczne, to zmiana dominujących paradygmatów. Zaprezentowana tu polemika w dwunastu punktach wykazuje naglącą konieczność zawrócenia przepływu migracyjnego.
1. Przywrócić wolność wypowiedzi
Od roku 1972 ustawa Plevena pod przykrywką „walki przeciw rasizmowi i antysemityzmowi” ogranicza wolność wypowiedzi. Prawodawstwo karne, coraz bardziej ekstensywne, stosowane lato sensu przez politycznie poprawne sądy, czyni coraz trudniejszym proste analizowanie rzeczywistości i utrudnia możliwość wypowiadania opinii. Bez wolności wypowiedzi demokracja nie jest możliwa. I bez uprzedniej diagnozy nie można dojść do rozwiązania problemu.
2. Zlikwidować finansowanie organizacji popierających imigrację
Organizacje „antyrasistowskie” i popierające imigrację w 95% żyją z subwencji publicznych. Posługują się tymi pieniędzmi do blokowania sądownictwa przez „zawalanie” go licznymi pozwami kierowanymi do sądów karnych po to, by ograniczyć wolność wypowiedzi tych, którzy są „nieprawomyślni” oraz do stosowania szantażu wobec władz państwowych i lokalnych („nie dokuczam ci kiedy mi płacisz”) - co samo w sobie jest działaniem przestępczym, a także zasypują pozwami sądy administracyjne w celu obrony rozpatrywanych przez nie przypadków prześladowanych cudzoziemców i naruszenia prawa azylu. W kwestii imigracji: państwo nie ma środków na opłacenie adwokatów z urzędu, ale… daje je tym, którzy z nimi współpracują!
3. Zmienić paradygmat moralny: odnaleźć dumę, zerwać ze skruchą
Francja – jak i Europa – cierpi na ideologię wyrzutów sumienia. Młode pokolenia i aktorzy sceny publicznej wciąż powracają do nieszczęść historii: do drugiej wojny światowej, kolonializmu lub niewolnictwa. Trzeba wyjść z tego zaklętego kręgu: znieść „prawa pamięci” i przywrócić dumę z naszej przeszłości.
4. Zmienić paradygmat prawny: wycofać się z ideologii praw człowieka i przywrócić francuską suwerenność nad francuskimi prawami
W tym celu należy wypowiedzieć europejską Konwencję praw człowieka. Konwencja ta, w interpretacji europejskiego Trybunału praw człowieka nie chroni wolności wypowiedzi, lecz czyni wszystkie nasze ustawy krajowe bezsilnymi zanim zostaną użyte; jest to wprost przewidziane w artykule 58 Konwencji (z sześciomiesięcznym powiadomieniem).
5. Odejść od globalizmu ekonomicznego i otwarcia granic, powrócić do patriotyzmu ekonomicznego
Imigracja, czyli „zmiana miejsca zamieszkania”, jest odroczonym przeniesieniem „zupełnym”; to, o co w tym chodzi, to ta sama logika globalizmu ekonomicznego, która uznaje ludzi za towary. Imigracja to także sposób na obniżenie podatków.
Relokalizacja (jako odwrotność imigracji), preferencje narodowościowe w zatrudnieniu i patriotyzm ekonomiczny to koncepcje pozostające we wzajemnym rezonansie dla ożywienia naszej gospodarki: „francuska produkcja przez Francuzów”. Sukcesy „produktów lokalnych”, odnotowywane jako trwałe, ilustrują popularność – a więc i potencjalną akceptację – takiego posunięcia.
6. Przywrócić prawdziwe granice
Granice Unii Europejskiej są jak sito. Unia Europejska sama nie wie, gdzie się kończy.
Doskonałym działaniem granicy jest funkcja ochronna: musi pozwalać przejść tym, którzy są dobrzy, a zatrzymać na zewnątrz innych. Francja może przyjmować studentów zagranicznych pod warunkiem, że ich liczba jest ograniczona i że są rzeczywiście selekcjonowani. Francja może przyjmować uchodźców politycznych pod warunkiem, że odnosi się to do rzeczywistych uchodźców z niewielkiej liczby krajów. Co do pozostałych, Francja musi drastycznie ograniczyć pozwolenia na pobyt, które przyznaje, jak również liczbę wiz wydawanych osobom starającym się o nie, pochodzącym z „krajów ryzyka”. Należy ustanowić wybiórczą kontrolę graniczną dla przybywających z niektórych krajów. Kraje znane z nielegalnej emigracji powinny znaleźć się na czarnej liście. Należy także, jak Szwajcaria, wydalić wszystkich cudzoziemców-przestępców.
Na całym świecie, poza „strefą wschodnią”, od czasu kryzysu finansowego 2007-2008 wraca się do zagadnienia granic: Francja mogłaby tu spełnić rolę europejskiej awangardy w przywróceniu tego zasadniczego warunku wypełniania wolności politycznych i gospodarczych.
7. Przywrócić wolność wyboru, porzucić walkę z „dyskryminacją”
Należy położyć kres rasizmowi antyfrancuskiemu, antyeuropejskiemu, antychrześcijańskiemu. Trzeba ponownie wprowadzić w życie zasadę wolności wyboru. To podstawowa wolność, która pozwala swobodnie wybierać swych współpracowników, swych dostawców, swoje pomoce domowe, swoich sąsiadów, swoich lokatorów, szkoły dla swoich dzieci. Wliczając w to również kryteria narodowościowe, religijne, etniczne lub cywilizacyjne.
8. Przyjąć zasadę preferencji narodowej
Zasoby finansowe państwa są umiarkowane, zwłaszcza w kontekście budżetowym, wyznaczane przez silne zadłużenie. Należy więc zakręcić krany deficytów i przez to także pompy zasysające imigrację: przez preferencje narodowe w zatrudnieniu, w świadczeniach rodzinnych i w pomocy socjalnej.
9. Zwaloryzować zasady cywilizacji francuskiej i odrzucić obce obyczaje
Wszystko poszło nie tak i multikulturalizm poniósł klęskę. Roztropnością jest powrócić do francuskiej tożsamości, jak też terytoriów i dzwonnic. Francja nie jest abstrakcją, to kultura i cywilizacja, gdzie nie ma miejsca na meczety, minarety, islamskie zasłony, zbanalizowany rytualny ubój, małpie mięso i kult voodoo. Najbardziej w przestrzeni publicznej.
10. Zreformować prawo narodowości
Być Francuzem – to się dziedziczy lub się na to zasługuje. To oznacza powrót do krwi, do prawa przynależności: Francuzem jest dziecko francuskich rodziców; Francuzem może zostać cudzoziemiec, który należy do cywilizacji europejskiej o francuskim wyrazie – przez obyczaje, przez kulturę, przez język i przez przynależność społeczną.
11. Wprowadzić demokrację bezpośrednią
Nie dla elit to, co przynależne ludowi. To lud ma wyznaczać drogi swej przyszłości: wypowiadając się w rzeczach wielkich bezpośrednio przez referendum; po dyspucie biorącej lojalnie pod uwagę wyrażane tezy przeciwne.
(edited)
Aha, no to zależy jak na to patrzeć, bo postawy rasistowskie i ksenofobistyczne są coraz bardziej marginalnym zjawiskiem...
Ale konkretnie które rasistowskie, czy ksenofobiczne? Czy wynik referendum w Szwajcarii, gdzie ludność sprzeciwiła się budowaniu meczetów, jest przejawem ksenofobii, czy najzwyklejszym wyrażeniem własnego zdania?
Ale konkretnie które rasistowskie, czy ksenofobiczne? Czy wynik referendum w Szwajcarii, gdzie ludność sprzeciwiła się budowaniu meczetów, jest przejawem ksenofobii, czy najzwyklejszym wyrażeniem własnego zdania?
Absolutnie nie. Chodziło mi o rasizm, nacjonalizm, itd...
Wobec tego, nie rozumiem kompletnie, dlaczego odniosłeś się do postu Bobbaza, który nie pisał nic o rasizmie, wspomniał tylko o zagrożeniach.
on to tak z automatu odpowiedział jak szamot na jego posty tak on na moje:P
UK: Media przyznają, że muzułmańskie gangi pedofili istnieją
Prasa angielskojęzyczna w Wielkiej Brytanii w końcu podniosła zasłonę milczenia, jaką na problematykę zorganizowanej muzułmańskiej pedofilii opuściła polityczna poprawność i strach policji przed posądzeniem o rasizm oraz zaciskająca się na szyi brytyjskiego społeczeństwa garota spleciona z takich haseł-kluczy jak różnorodność, tolerancja czy otwartość. To, o czym otwarcie mówił już lata temu szef British National Party, Nick Griffin, narażając się na aresztowanie i dwa procesy o "nawoływanie do nienawiści", zostało sprytnie owinięte przez The Times w sreberko "szokującego, ekskluzywnego materiału".
Tajemnicą Poliszynela było, że wewnątrz tzw. "muzułmańskiej społeczności" Wielkiej Brytanii funkcjonuje pokaźna liczba zorganizowanych gangów, trudniących się wyszukiwaniem młodych białych dziewcząt, które są później wykorzystywane seksualnie (po prostu gwałcone) i/lub pozbawiane wolności.
Anonimowy oficer brytyjskiej policji pracujący przy tego typu sprawach przyznał, że "dziewczętami pomiatano jak mięsem". Zazwyczaj dobierano je pod kątem wieku (11-16 lat) i koloru skóry (biała, rarytas dla islamskich pedofili). Ilość wyroków za podobny proceder alarmująco wzrosła w ostatniej dekadzie. Jak podaje Times, w 56 tego typu sprawach kończących się wyrokiem skazującym, jakie miały miejsce po 1997 roku, 53 skazanych miało azjatyckie pochodzenie, z czego 50 to muzułmanie. Inspektor Alan Edwards otwarcie stwierdził, że aby powstrzymać pedofilski proceder, "wszyscy muszą zacząć o tym mówić, bez strachu przed wytknięciem pochodzenia etnicznego przestępców". Dodaje też, że "nikt nie chce otwarcie mówić o tym, że młodzi Pakistańczycy w pewnych częściach kraju wyłapują młode dziewczęta aby potem udostępniać je krewnym". Jak przyznają eksperci, odsetek ujawnionych przypadków gangów muzułmańskich pedofili to tylko wierzchołek góry lodowej.
Nick Griffin wytknął Timesowi, że pomimo obecnego sprzedawania historii jako "exclusive material", gazeta sama była przez lata elementem zmowy milczenia, którą teraz tak piętnuje w swoich publikacjach. Dodatkowo, przypomniał, że BNP po raz pierwszy zwracała uwagę na muzułmańskie gangi pedofili już w 2001 roku. "To nie jest, jak twierdzi Times, problem pakistański czy azjatycki. To problem muzułmański" - stwierdził Griffin.
(edited)
Prasa angielskojęzyczna w Wielkiej Brytanii w końcu podniosła zasłonę milczenia, jaką na problematykę zorganizowanej muzułmańskiej pedofilii opuściła polityczna poprawność i strach policji przed posądzeniem o rasizm oraz zaciskająca się na szyi brytyjskiego społeczeństwa garota spleciona z takich haseł-kluczy jak różnorodność, tolerancja czy otwartość. To, o czym otwarcie mówił już lata temu szef British National Party, Nick Griffin, narażając się na aresztowanie i dwa procesy o "nawoływanie do nienawiści", zostało sprytnie owinięte przez The Times w sreberko "szokującego, ekskluzywnego materiału".
Tajemnicą Poliszynela było, że wewnątrz tzw. "muzułmańskiej społeczności" Wielkiej Brytanii funkcjonuje pokaźna liczba zorganizowanych gangów, trudniących się wyszukiwaniem młodych białych dziewcząt, które są później wykorzystywane seksualnie (po prostu gwałcone) i/lub pozbawiane wolności.
Anonimowy oficer brytyjskiej policji pracujący przy tego typu sprawach przyznał, że "dziewczętami pomiatano jak mięsem". Zazwyczaj dobierano je pod kątem wieku (11-16 lat) i koloru skóry (biała, rarytas dla islamskich pedofili). Ilość wyroków za podobny proceder alarmująco wzrosła w ostatniej dekadzie. Jak podaje Times, w 56 tego typu sprawach kończących się wyrokiem skazującym, jakie miały miejsce po 1997 roku, 53 skazanych miało azjatyckie pochodzenie, z czego 50 to muzułmanie. Inspektor Alan Edwards otwarcie stwierdził, że aby powstrzymać pedofilski proceder, "wszyscy muszą zacząć o tym mówić, bez strachu przed wytknięciem pochodzenia etnicznego przestępców". Dodaje też, że "nikt nie chce otwarcie mówić o tym, że młodzi Pakistańczycy w pewnych częściach kraju wyłapują młode dziewczęta aby potem udostępniać je krewnym". Jak przyznają eksperci, odsetek ujawnionych przypadków gangów muzułmańskich pedofili to tylko wierzchołek góry lodowej.
Nick Griffin wytknął Timesowi, że pomimo obecnego sprzedawania historii jako "exclusive material", gazeta sama była przez lata elementem zmowy milczenia, którą teraz tak piętnuje w swoich publikacjach. Dodatkowo, przypomniał, że BNP po raz pierwszy zwracała uwagę na muzułmańskie gangi pedofili już w 2001 roku. "To nie jest, jak twierdzi Times, problem pakistański czy azjatycki. To problem muzułmański" - stwierdził Griffin.
(edited)
Turek podejrzany o seks z nieletnią
Jak poinformowało radio RMF FM, policja z Nowego Targu(woj. Małopolskie) zatrzymała obywatela Turcji pod zarzutem doprowadzenia do czynności seksualnych 13-letnią dziewczynkę.
Do zdarzenia miało dojść w pobliżu parkingu dla tirów niedaleko granicy ze Słowacją, w miejscowości Chyżne. Prokuratura nie ujawnia szczegółów.
Wiadomo jedynie, iż nastolatka powiedziała rodzicom o fakcie następnego dnia, kiedy nie mogła opanować bólów brzucha. Zatrzymany kierowca Turcji zostanie przesłuchany dziś w tej sprawie.
Jak poinformowało radio RMF FM, policja z Nowego Targu(woj. Małopolskie) zatrzymała obywatela Turcji pod zarzutem doprowadzenia do czynności seksualnych 13-letnią dziewczynkę.
Do zdarzenia miało dojść w pobliżu parkingu dla tirów niedaleko granicy ze Słowacją, w miejscowości Chyżne. Prokuratura nie ujawnia szczegółów.
Wiadomo jedynie, iż nastolatka powiedziała rodzicom o fakcie następnego dnia, kiedy nie mogła opanować bólów brzucha. Zatrzymany kierowca Turcji zostanie przesłuchany dziś w tej sprawie.
Gdzie rasizm? Żenada przemuś... Tylko Turasy uprawiają seks z dziećmi...