Subpage under development, new version coming soon!
Subject: (Politiek) Discussietopic
Zou er nu iemand (die geld geschonken heeft) niet schenken aan Serious Request als ze zich niet meer zouden uithongeren? Indien dat het geval zou zijn, leven we dan niet in een ziekelijke maatschappij?
In het geval van Serious request is het denk ik meer symbolisch.
In het geval van Serious request is het denk ik meer symbolisch.
In het geval van Serious request is het denk ik meer symbolisch.
Het is toch compleet nutteloos? Ik snap die aanbidding van lijden (of hoe moet ge niet eten anders omschrijven?) echt niet. Wat is daar nu zo solidair aan? Hun lijden heeft geen enkel doel, het is 'symbolisch'.
Het is toch compleet nutteloos? Ik snap die aanbidding van lijden (of hoe moet ge niet eten anders omschrijven?) echt niet. Wat is daar nu zo solidair aan? Hun lijden heeft geen enkel doel, het is 'symbolisch'.
Gelukkig analyseert de rest van de wereld niet zo scherp als jij en vinden ze symboliek "mooi". Daarom geeft de gemiddelde Nederlander zo een 75 cent aan dit doel. Bij elkaar is dat toch weer 12 miljoen, mooi meegenomen voor de Burundiaan die nu een waterput naast z'n huis heeft. Ik vind het ook een beetje onzin allemaal hoor, maar ik wil niet voor de algemene Nederlander bepalen wat voor acties moeten aanspreken of niet. Blijkbaar werkt dit redelijk goed.
Veel te commercieel dat Serious Request. Ik geef daar in ieder geval geen cent aan.
Gelukkig analyseert de rest van de wereld niet zo scherp als jij en vinden ze symboliek "mooi".
Wat is daar in hemelsnaam mooi aan?
maar ik wil niet voor de algemene Nederlander bepalen wat voor acties moeten aanspreken of niet.
Ik ook niet. Ik stel gewoon een 'symbool' in vraag als dat niet nuttig is. Het is zelfopoffering ten gunste van niemand.
Wat is daar in hemelsnaam mooi aan?
maar ik wil niet voor de algemene Nederlander bepalen wat voor acties moeten aanspreken of niet.
Ik ook niet. Ik stel gewoon een 'symbool' in vraag als dat niet nuttig is. Het is zelfopoffering ten gunste van niemand.
Hoe hypocriet kan je zijn, gadver!! Een liberalistische geloofsovertuiging waar vrijwillige giften/schenkingen een essentieel onderdeel van uitmaakt, en dan wordt er veel gegeven wat natuurlijk mooi is want blijkbaar zijn er een hoop mensen die dat nog willen en dan is de manier hoe ze het bereiken weer niet goed. Gadverdamme!
EDIT: libertarisch idd
(edited)
EDIT: libertarisch idd
(edited)
Ten eerste gebruik ik altijd 'klassiek-liberale' of 'libertarisch' maar nooit 'liberalistisch'. We zijn toch geen Duitsers?
Ten tweede zeg ik helemaal niet dat het concept 'Serious Request' (waarbij in een bepaalde periode een goed doel wordt gesteund) niet goed is. Ik zeg dat het uithongeren van jezelf niet bijdraagt tot solidariteit en het verdringen van armoede.
Ten derde maken giften en schenkingen (die automatisch vrijwillig zijn vanwege hun karakter; 'vrijwilige giften en schenkingen' is dus een pleonasme, en in feite ook een tautologie, daar schenkingen en giften dezelfde betekenis hebben) geen essentieel deel (en niet onderdeel; 'onderdeel uitmaken van' is een contaminatie) uit van de libertarische ideologie. De libertarische ideologie stelt dat de mensen de mogelijkheid hebben om dat te doen. Er zijn ook libertariërs die tegen solidariteit an sich zijn.
Om af te sluiten wil ik u eraan herinneren dat dergelijke vloeken normaal gezien - enfin, bij mij toch - worden verwijderd. Blijkbaar wordt dit niet als normaal geschouwd in Nederland. "Beetje normaal graag."
(edited)
Ten tweede zeg ik helemaal niet dat het concept 'Serious Request' (waarbij in een bepaalde periode een goed doel wordt gesteund) niet goed is. Ik zeg dat het uithongeren van jezelf niet bijdraagt tot solidariteit en het verdringen van armoede.
Ten derde maken giften en schenkingen (die automatisch vrijwillig zijn vanwege hun karakter; 'vrijwilige giften en schenkingen' is dus een pleonasme, en in feite ook een tautologie, daar schenkingen en giften dezelfde betekenis hebben) geen essentieel deel (en niet onderdeel; 'onderdeel uitmaken van' is een contaminatie) uit van de libertarische ideologie. De libertarische ideologie stelt dat de mensen de mogelijkheid hebben om dat te doen. Er zijn ook libertariërs die tegen solidariteit an sich zijn.
Om af te sluiten wil ik u eraan herinneren dat dergelijke vloeken normaal gezien - enfin, bij mij toch - worden verwijderd. Blijkbaar wordt dit niet als normaal geschouwd in Nederland. "Beetje normaal graag."
(edited)
Hoewel er wel wat aan te merken is op de samenwerking tussen ontwikkelingsorganisaties (ik kan het weten, ik werk in die business), zie ik nu ook weer niet zo snel hoe je zo'n integraal programma op grote schaal kunt uitrollen. Heb je een voorbeeld van een project waarvan jij denkt dat het goed is?
Helaas niet van projecten in ontwikkelingslanden, die kan je eigenlijk in 2 categoriën verdelen; waar ik kritiek op heb, of waar ik niet genoeg van af weet om te bepalen of ik het goed vind of niet :P Ik heb me helaas niet verdiept in alles. Wat ik wel weet is mijn algemene kritiek er op, wat je mooi samenvat in je 1e zin (naast het feit dat veel van het geld naar de corrupte regering/bovenklasse van het land gaat). Maar vaak kan een organisatie daar individueel niet zo veel aan doen. Aangezien jij er in werkt, heb jij suggesties voor wat wél een goed (met de nadruk op dat woord) doel is?
Om eerlijk te zijn vind ik je betoog dan niet heel sterk. Je hebt kritiek op een bepaald soort ontwikkelingswerk, maar geen alternatief, maar aan de andere kant ben jij klaarblijkelijk niet tegen ontwikkelingswerk in het algemeen.
Ik werk bij een lokale organisatie hier in Vietnam en van al het geld wat hier binnenkomt kun je er zeker van zijn dat het goed terecht komt. Er wordt geen geld over de balk gesmeten en er zijn strenge eisen met betrekking tot rapporteren, audits, en dergelijke. Daarnaast begrijpen de lokale organisaties de context ook beter, en kunnen ze makkelijker terug gaan naar een projectlocatie om te zorgen dat het resultaat blijvend is. Het geld dat wij krijgen komt zowel van private goede doelen (onder andere Oxfam, WWF), als van overheidsgelden (Zweden).
Ik weet echter niet hoeveel geld er nodig is om ons een dollar te geven. Ik heb soms de indruk dat er best veel geld verloren gaat aan onnodige overhead. Het is wel eens voorgekomen dat er iemand voor een paar dagen vanuit Japan kwam (en in een vijfsterrenhotel sliep) om met ons en andere aspirant-grantees te praten, terwijl ons projectvoorstel net die dag voordat zij kwam al goedgekeurd was (in ieder geval konden we haar het contract voor dat project meegeven, in plaats van het op te sturen, dus het was niet helemaal voor niets :P). Maar over het algemeen denk ik dat dit systeem wel goed werkt.
Er zijn echter beperkingen aan de hulp aan lokale organisaties. Wij zullen niet zo snel een echte hervorming in het energiebeleid (energie is onze core-business) er door krijgen. Andere lokale organisaties zal dat niet zo snel lukken op hun terrein. Als je echt iets aan de instituties wilt veranderen, dan heb je wel de grote jongens nodig (wij werken dan wel weer samen met UNDP). Ik weet bijvoorbeeld dat een Nederlander die bij UNDP werkt een grote rol heeft gehad bij het schrijven van de Green Growth Strategy voor Vietnam. UNDP kan dan fondsen beschikbaar stellen om bepaalde delen van die plannen te verwezenlijken. Ik ga er vanuit dat organisaties als UNDP wel richtlijnen hebben om te voorkomen dat er corruptie plaatsvindt. Ze hebben in ieder geval normen voor wat iemand die door hen gefinancierd wordt maximaal mag verdienen en wat voor toeslagen die mag krijgen als die gaat reizen, etc. Er zijn daarnaast weer NGOs als Banking Information Centre and BankTrack die toezien op financiering van de Wereldbank, IFC en dat soort organisaties.
Je kritiek dat het geld grotendeels bij de bovenklasse terecht komt klopt een beetje. Project van ons beleidsbeinvloedingstraject leiden er vaak toe dat we experts inhuren die het niet slecht hebben, en dat we ergens een hotel of een andere locatie af moeten huren. Ook komen er dan soms sprekers uit een van de projectlocaties van ons andere werk, en dat is dan vaak de burgemeester ofzo. Maar aan de andere kant, is dat niet te voorkomen. Een zaaltje afhuren moeten we toch. Een expert heeft meer invloed op beleidsmakers dan iemand anders, en de burgemeester weet, naar ik mag aannemen, wel het beste wat er in zijn dorp omgaat.
Ik werk bij een lokale organisatie hier in Vietnam en van al het geld wat hier binnenkomt kun je er zeker van zijn dat het goed terecht komt. Er wordt geen geld over de balk gesmeten en er zijn strenge eisen met betrekking tot rapporteren, audits, en dergelijke. Daarnaast begrijpen de lokale organisaties de context ook beter, en kunnen ze makkelijker terug gaan naar een projectlocatie om te zorgen dat het resultaat blijvend is. Het geld dat wij krijgen komt zowel van private goede doelen (onder andere Oxfam, WWF), als van overheidsgelden (Zweden).
Ik weet echter niet hoeveel geld er nodig is om ons een dollar te geven. Ik heb soms de indruk dat er best veel geld verloren gaat aan onnodige overhead. Het is wel eens voorgekomen dat er iemand voor een paar dagen vanuit Japan kwam (en in een vijfsterrenhotel sliep) om met ons en andere aspirant-grantees te praten, terwijl ons projectvoorstel net die dag voordat zij kwam al goedgekeurd was (in ieder geval konden we haar het contract voor dat project meegeven, in plaats van het op te sturen, dus het was niet helemaal voor niets :P). Maar over het algemeen denk ik dat dit systeem wel goed werkt.
Er zijn echter beperkingen aan de hulp aan lokale organisaties. Wij zullen niet zo snel een echte hervorming in het energiebeleid (energie is onze core-business) er door krijgen. Andere lokale organisaties zal dat niet zo snel lukken op hun terrein. Als je echt iets aan de instituties wilt veranderen, dan heb je wel de grote jongens nodig (wij werken dan wel weer samen met UNDP). Ik weet bijvoorbeeld dat een Nederlander die bij UNDP werkt een grote rol heeft gehad bij het schrijven van de Green Growth Strategy voor Vietnam. UNDP kan dan fondsen beschikbaar stellen om bepaalde delen van die plannen te verwezenlijken. Ik ga er vanuit dat organisaties als UNDP wel richtlijnen hebben om te voorkomen dat er corruptie plaatsvindt. Ze hebben in ieder geval normen voor wat iemand die door hen gefinancierd wordt maximaal mag verdienen en wat voor toeslagen die mag krijgen als die gaat reizen, etc. Er zijn daarnaast weer NGOs als Banking Information Centre and BankTrack die toezien op financiering van de Wereldbank, IFC en dat soort organisaties.
Je kritiek dat het geld grotendeels bij de bovenklasse terecht komt klopt een beetje. Project van ons beleidsbeinvloedingstraject leiden er vaak toe dat we experts inhuren die het niet slecht hebben, en dat we ergens een hotel of een andere locatie af moeten huren. Ook komen er dan soms sprekers uit een van de projectlocaties van ons andere werk, en dat is dan vaak de burgemeester ofzo. Maar aan de andere kant, is dat niet te voorkomen. Een zaaltje afhuren moeten we toch. Een expert heeft meer invloed op beleidsmakers dan iemand anders, en de burgemeester weet, naar ik mag aannemen, wel het beste wat er in zijn dorp omgaat.
Dat is het nadeel maar ook de realiteit, geld zal in de meeste gevallen nooit 1 op 1 bij diegene terecht komen die het nodig hebben en/of in een bepaald project gestopt worden door idd overheadkosten ed, alhoewel bestuurders die first class reizen en overnachten in vijfsterrenhotels is toch wel idioot. Decadent leven van ontwikkelingsgeld is wel echt verwerpelijk gedrag.
Je kan natuurlijk altijd opzoeken hoeveel van het geld van bepaalde organisaties daadwerkelijk in projecten wordt gestoken en aan de hand daarvan kan je ervoor kiezen organisaties wel of niet te steunen.
Je kan natuurlijk altijd opzoeken hoeveel van het geld van bepaalde organisaties daadwerkelijk in projecten wordt gestoken en aan de hand daarvan kan je ervoor kiezen organisaties wel of niet te steunen.
Maar het geld 1 op 1 doorschuiven naar de mensen die je wilt bereiken gaat je niet lukken. En dat wil je meestal ook niet, je wil hun situatie op een andere manier verbeteren (bijvoorbeeld door toegang tot schoon drinkwater te verschaffen). zoals in mijn eerdere voorbeeld aan beleidsbeinvloeding doet, is het uberhaupt niet de bedoeling dat je direct de levens van mensen verbetert, maar dat je dat indirect doet. En ook dat kan effectief zijn. (niet altijd, maar geldt even goed voor een project 'in het veld')
Het is wel zaak de overheadkosten te minimaliseren inderdaad. Die overhead kosten zijn vrij verwaarloosbaar voor een kleine NGO. Van het salaris van iemand van een Oxfam of WWF in een westers land, kunnen wij twee of drie jaar de overheadkosten betalen. Maar ook die overhead is wel nodig, onder andere om te controleren of wij het geld niet stiekem in eigen zak steken.
Het is wel zaak de overheadkosten te minimaliseren inderdaad. Die overhead kosten zijn vrij verwaarloosbaar voor een kleine NGO. Van het salaris van iemand van een Oxfam of WWF in een westers land, kunnen wij twee of drie jaar de overheadkosten betalen. Maar ook die overhead is wel nodig, onder andere om te controleren of wij het geld niet stiekem in eigen zak steken.
Inderdaad, je kan niet zomaar iets oplossen door mensen geld te geven, maar door geld te pompen in duurzamere voorzieningen. De decadente levensstijl die sommigen hebben op kosten van ontwikkelingsgeld heb je helaas ook bij bijna ieder project. Als je dat wil, ben je niet op de juiste plek bij ontwikkelingswerk.
Ik kan helaas niet goed met alternatieven komen omdat ik niet goed genoeg op de hoogte ben van de details om te kunnen inzien wat wel en niet zou werken, maar wat ten minste zou moeten gebeuren is zorgen dat zo veel mogelijk bij het echte ontwikkelingswerk terecht komt, en niet in de zakken van de bovenklasse van het land of de zakken van de werknemers. Een normaal salaris, zeker als je een groot deel van de tijd vertoeft in een land waar je heel wat minder nodig hebt voor acceptabele levensomstandigheden, moet zeker voldoende zijn. De top van het bedrijf verdient dan natuurlijk nog altijd meer dan de 'normale' werknemers, maar bij veel organisaties loopt dat de spuigaten uit.
Daarnaast, om op mijn oorspronkelijke punt terug te komen, moet er vaak wel wat beter naar de lange termijn gekeken worden. Symptoombestrijding komt maar al te vaak voor, en bestrijding die zonder verdere, grotere tactiek in de toekomst voor grotere problemen gaat zorgen ook, zoals de hoeveelheid geld die wordt gestoken om kindersterfte te voorkomen omdat in westerse landen dat het nou eenmaal goed doet in de media. Dan wordt er een hoop geld in die organisaties gepompt terwijl anderen het een stuk harder nodig hebben, die meer een langere termijn tactiek hebben om de achterliggende problemen aan te pakken. Maar die projecten help je niet door er met kerst 1-malig ineens een paar miljoen in te pompen, die help je met een maandelijkse bijdrage. En dat zijn toch de belangrijkere doelen naar mijn mening. Helaas wil de gemiddelde mens liever een klein doel met een meer zichtbaar korte termijn effect.
Volgens mij gaan door zo'n enorme tijdelijke cash-injectie ook alleen maar onnodige kosten omhoog; als goed doel wil je dat geld natuurlijk zo snel mogelijk op de juiste plek krijgen, wat (denk ik) ten koste gaat van de efficientie.
Ik heb dus om een hoop redenen een enorme hekel aan Serious Request en een aantal grote 'goede' doelen, en heb buitenom organisaties die te maken hebben met een meer ecologisch beleid nog niet iets gevonden wat ik wil ondersteunen. Aan de andere kant heb ik niet extreem hard gezocht, alleen de dingen gecheckt die ik tegen kom, maar ik ben dan ook maar een student zonder baan. Ik hoop tegen de tijd dat ik voldoende heb om ook wat (meer) weg te geven, ik iets heb gevonden waar ik echt achter sta. Voorlopig is het toch niet aan de orde om écht ergens aan te doneren (minimumbedragen / maand zijn vaak mijn maxima :P)
Ik kan helaas niet goed met alternatieven komen omdat ik niet goed genoeg op de hoogte ben van de details om te kunnen inzien wat wel en niet zou werken, maar wat ten minste zou moeten gebeuren is zorgen dat zo veel mogelijk bij het echte ontwikkelingswerk terecht komt, en niet in de zakken van de bovenklasse van het land of de zakken van de werknemers. Een normaal salaris, zeker als je een groot deel van de tijd vertoeft in een land waar je heel wat minder nodig hebt voor acceptabele levensomstandigheden, moet zeker voldoende zijn. De top van het bedrijf verdient dan natuurlijk nog altijd meer dan de 'normale' werknemers, maar bij veel organisaties loopt dat de spuigaten uit.
Daarnaast, om op mijn oorspronkelijke punt terug te komen, moet er vaak wel wat beter naar de lange termijn gekeken worden. Symptoombestrijding komt maar al te vaak voor, en bestrijding die zonder verdere, grotere tactiek in de toekomst voor grotere problemen gaat zorgen ook, zoals de hoeveelheid geld die wordt gestoken om kindersterfte te voorkomen omdat in westerse landen dat het nou eenmaal goed doet in de media. Dan wordt er een hoop geld in die organisaties gepompt terwijl anderen het een stuk harder nodig hebben, die meer een langere termijn tactiek hebben om de achterliggende problemen aan te pakken. Maar die projecten help je niet door er met kerst 1-malig ineens een paar miljoen in te pompen, die help je met een maandelijkse bijdrage. En dat zijn toch de belangrijkere doelen naar mijn mening. Helaas wil de gemiddelde mens liever een klein doel met een meer zichtbaar korte termijn effect.
Volgens mij gaan door zo'n enorme tijdelijke cash-injectie ook alleen maar onnodige kosten omhoog; als goed doel wil je dat geld natuurlijk zo snel mogelijk op de juiste plek krijgen, wat (denk ik) ten koste gaat van de efficientie.
Ik heb dus om een hoop redenen een enorme hekel aan Serious Request en een aantal grote 'goede' doelen, en heb buitenom organisaties die te maken hebben met een meer ecologisch beleid nog niet iets gevonden wat ik wil ondersteunen. Aan de andere kant heb ik niet extreem hard gezocht, alleen de dingen gecheckt die ik tegen kom, maar ik ben dan ook maar een student zonder baan. Ik hoop tegen de tijd dat ik voldoende heb om ook wat (meer) weg te geven, ik iets heb gevonden waar ik echt achter sta. Voorlopig is het toch niet aan de orde om écht ergens aan te doneren (minimumbedragen / maand zijn vaak mijn maxima :P)
Inderdaad, je kan niet zomaar iets oplossen door mensen geld te geven, maar door geld te pompen in duurzamere voorzieningen. De decadente levensstijl die sommigen hebben op kosten van ontwikkelingsgeld heb je helaas ook bij bijna ieder project. Als je dat wil, ben je niet op de juiste plek bij ontwikkelingswerk.
Ik denk dus dat dat wel meevalt. Ik moet bijvoorbeeld zeggen dat degene die uit Japan kwam en in een vijfsterrenhotel sliep van een organisatie kwam die gefinancierd wordt uit het dividend van een bedrijf. Die hebben dus wat minder reden om op de centen te letten, want hun inkomsten zijn zo goed als gegarandeerd. We hebben onlangs nog wat anderen op bezoek gehad (waaronder Oxfam) en die sliepen allemaal gewoon in een normaal hotel (driesterren is gangbaar).
Ik kan helaas niet goed met alternatieven komen omdat ik niet goed genoeg op de hoogte ben van de details om te kunnen inzien wat wel en niet zou werken, maar wat ten minste zou moeten gebeuren is zorgen dat zo veel mogelijk bij het echte ontwikkelingswerk terecht komt, en niet in de zakken van de bovenklasse van het land of de zakken van de werknemers. Een normaal salaris, zeker als je een groot deel van de tijd vertoeft in een land waar je heel wat minder nodig hebt voor acceptabele levensomstandigheden, moet zeker voldoende zijn. De top van het bedrijf verdient dan natuurlijk nog altijd meer dan de 'normale' werknemers, maar bij veel organisaties loopt dat de spuigaten uit.
Mensen die hier langs komen vanuit het buitenland (of wij, als wij voor een project op pad moeten) ontvangen naast hun loon vaak een toelage om eten, water, etc. te kopen. De meeste organisaties hebben daar ook normen voor om dat in goede banen te leiden. Bij ons krijgt iedereen 10 dollar, ongeacht waar je heen gaat, maar anders is het maximaal 20 dollar voor als je naar Hanoi of Ho Chi Minh City moet (als je door de EU of de VN betaald bent in ieder geval). Dat is geen vetpot. En als je in Nederland voor een bedrijf ergens heen moet, krijg je je lunch ook betaald (alleen dan vaak 1 op 1).
Daarnaast, om op mijn oorspronkelijke punt terug te komen, moet er vaak wel wat beter naar de lange termijn gekeken worden. Symptoombestrijding komt maar al te vaak voor, en bestrijding die zonder verdere, grotere tactiek in de toekomst voor grotere problemen gaat zorgen ook, zoals de hoeveelheid geld die wordt gestoken om kindersterfte te voorkomen omdat in westerse landen dat het nou eenmaal goed doet in de media. Dan wordt er een hoop geld in die organisaties gepompt terwijl anderen het een stuk harder nodig hebben, die meer een langere termijn tactiek hebben om de achterliggende problemen aan te pakken. Maar die projecten help je niet door er met kerst 1-malig ineens een paar miljoen in te pompen, die help je met een maandelijkse bijdrage. En dat zijn toch de belangrijkere doelen naar mijn mening. Helaas wil de gemiddelde mens liever een klein doel met een meer zichtbaar korte termijn effect.
Volgens mij gaan door zo'n enorme tijdelijke cash-injectie ook alleen maar onnodige kosten omhoog; als goed doel wil je dat geld natuurlijk zo snel mogelijk op de juiste plek krijgen, wat (denk ik) ten koste gaat van de efficientie.
Het heeft juist wel zin om een project over langere tijd uit te smeren. Als je in een keer die 12 miljoen er door gaat jassen dan krijg je een hele onbestendige organisatie. Je kunt dan beter vijf jaar lang 2.4 miljoen uit gaan geven. Ik weet te weinig van de werkwijze van het rode kruis af om te bepalen of zij de symptomen bestrijden of de achterliggende problemen. Ik weet wel dat wij in ieder project moeten schrijven hoe wij de duurzaamheid van het project (dus als het geld op is) garanderen. Met een project waarin we efficiente kooktoestellen uit gaan delen (en dat is alles), krijgen we nergens geld. Helpen we bij het oprichten van een bedrijfje dat briketten voor die mensen maakt ofzo, dan is het al een stuk sterker verhaal.
Ik heb dus om een hoop redenen een enorme hekel aan Serious Request en een aantal grote 'goede' doelen, en heb buitenom organisaties die te maken hebben met een meer ecologisch beleid nog niet iets gevonden wat ik wil ondersteunen. Aan de andere kant heb ik niet extreem hard gezocht, alleen de dingen gecheckt die ik tegen kom, maar ik ben dan ook maar een student zonder baan. Ik hoop tegen de tijd dat ik voldoende heb om ook wat (meer) weg te geven, ik iets heb gevonden waar ik echt achter sta. Voorlopig is het toch niet aan de orde om écht ergens aan te doneren (minimumbedragen / maand zijn vaak mijn maxima :P)
Wij ( http://www.greenidvietnam.org.vn/en ) nemen uw donatie graag in ontvangst. ;)
(edited)
Ik denk dus dat dat wel meevalt. Ik moet bijvoorbeeld zeggen dat degene die uit Japan kwam en in een vijfsterrenhotel sliep van een organisatie kwam die gefinancierd wordt uit het dividend van een bedrijf. Die hebben dus wat minder reden om op de centen te letten, want hun inkomsten zijn zo goed als gegarandeerd. We hebben onlangs nog wat anderen op bezoek gehad (waaronder Oxfam) en die sliepen allemaal gewoon in een normaal hotel (driesterren is gangbaar).
Ik kan helaas niet goed met alternatieven komen omdat ik niet goed genoeg op de hoogte ben van de details om te kunnen inzien wat wel en niet zou werken, maar wat ten minste zou moeten gebeuren is zorgen dat zo veel mogelijk bij het echte ontwikkelingswerk terecht komt, en niet in de zakken van de bovenklasse van het land of de zakken van de werknemers. Een normaal salaris, zeker als je een groot deel van de tijd vertoeft in een land waar je heel wat minder nodig hebt voor acceptabele levensomstandigheden, moet zeker voldoende zijn. De top van het bedrijf verdient dan natuurlijk nog altijd meer dan de 'normale' werknemers, maar bij veel organisaties loopt dat de spuigaten uit.
Mensen die hier langs komen vanuit het buitenland (of wij, als wij voor een project op pad moeten) ontvangen naast hun loon vaak een toelage om eten, water, etc. te kopen. De meeste organisaties hebben daar ook normen voor om dat in goede banen te leiden. Bij ons krijgt iedereen 10 dollar, ongeacht waar je heen gaat, maar anders is het maximaal 20 dollar voor als je naar Hanoi of Ho Chi Minh City moet (als je door de EU of de VN betaald bent in ieder geval). Dat is geen vetpot. En als je in Nederland voor een bedrijf ergens heen moet, krijg je je lunch ook betaald (alleen dan vaak 1 op 1).
Daarnaast, om op mijn oorspronkelijke punt terug te komen, moet er vaak wel wat beter naar de lange termijn gekeken worden. Symptoombestrijding komt maar al te vaak voor, en bestrijding die zonder verdere, grotere tactiek in de toekomst voor grotere problemen gaat zorgen ook, zoals de hoeveelheid geld die wordt gestoken om kindersterfte te voorkomen omdat in westerse landen dat het nou eenmaal goed doet in de media. Dan wordt er een hoop geld in die organisaties gepompt terwijl anderen het een stuk harder nodig hebben, die meer een langere termijn tactiek hebben om de achterliggende problemen aan te pakken. Maar die projecten help je niet door er met kerst 1-malig ineens een paar miljoen in te pompen, die help je met een maandelijkse bijdrage. En dat zijn toch de belangrijkere doelen naar mijn mening. Helaas wil de gemiddelde mens liever een klein doel met een meer zichtbaar korte termijn effect.
Volgens mij gaan door zo'n enorme tijdelijke cash-injectie ook alleen maar onnodige kosten omhoog; als goed doel wil je dat geld natuurlijk zo snel mogelijk op de juiste plek krijgen, wat (denk ik) ten koste gaat van de efficientie.
Het heeft juist wel zin om een project over langere tijd uit te smeren. Als je in een keer die 12 miljoen er door gaat jassen dan krijg je een hele onbestendige organisatie. Je kunt dan beter vijf jaar lang 2.4 miljoen uit gaan geven. Ik weet te weinig van de werkwijze van het rode kruis af om te bepalen of zij de symptomen bestrijden of de achterliggende problemen. Ik weet wel dat wij in ieder project moeten schrijven hoe wij de duurzaamheid van het project (dus als het geld op is) garanderen. Met een project waarin we efficiente kooktoestellen uit gaan delen (en dat is alles), krijgen we nergens geld. Helpen we bij het oprichten van een bedrijfje dat briketten voor die mensen maakt ofzo, dan is het al een stuk sterker verhaal.
Ik heb dus om een hoop redenen een enorme hekel aan Serious Request en een aantal grote 'goede' doelen, en heb buitenom organisaties die te maken hebben met een meer ecologisch beleid nog niet iets gevonden wat ik wil ondersteunen. Aan de andere kant heb ik niet extreem hard gezocht, alleen de dingen gecheckt die ik tegen kom, maar ik ben dan ook maar een student zonder baan. Ik hoop tegen de tijd dat ik voldoende heb om ook wat (meer) weg te geven, ik iets heb gevonden waar ik echt achter sta. Voorlopig is het toch niet aan de orde om écht ergens aan te doneren (minimumbedragen / maand zijn vaak mijn maxima :P)
Wij ( http://www.greenidvietnam.org.vn/en ) nemen uw donatie graag in ontvangst. ;)
(edited)
1e 2 alinea wil ik alleen nog even over kwijt dat het mij vooral om de top ging, wat daar pp verdiend wordt is over het algemeen een veelvoud van een team 'in het veld'. Ten minste, bij de grote bekende organisaties, wat me doet vermoeden dat als je een minder bekend doel (waar dit nog niet het geval is) met meer mensen gaat steunen, er ook een grote kans dat die in de zelfde richting gaat.
Het heeft juist wel zin om een project over langere tijd uit te smeren.
Dat is mijn punt, volgens mij hebben de meeste organisaties meer aan een maandelijkse bijdrage dan een cashinjectie. Als je in 5 jaar die (extra) 12 miljoen er door jast vind ik dat nog veel te snel.
Oh, en ik weet niet of Vietnam de 1e plek is waar ik aan zou willen schenken. Dat deel van de wereld (zuid-oost Azië) ben ik eigenlijk zeer slecht van op de hoogte hoe het daar met mensen is gesteld. Nu ik er over nadenk, daar weet ik veruit het minste vanaf.
Het heeft juist wel zin om een project over langere tijd uit te smeren.
Dat is mijn punt, volgens mij hebben de meeste organisaties meer aan een maandelijkse bijdrage dan een cashinjectie. Als je in 5 jaar die (extra) 12 miljoen er door jast vind ik dat nog veel te snel.
Oh, en ik weet niet of Vietnam de 1e plek is waar ik aan zou willen schenken. Dat deel van de wereld (zuid-oost Azië) ben ik eigenlijk zeer slecht van op de hoogte hoe het daar met mensen is gesteld. Nu ik er over nadenk, daar weet ik veruit het minste vanaf.
Oh, en ik weet niet of Vietnam de 1e plek is waar ik aan zou willen schenken. Dat deel van de wereld (zuid-oost Azië) ben ik eigenlijk zeer slecht van op de hoogte hoe het daar met mensen is gesteld. Nu ik er over nadenk, daar weet ik veruit het minste vanaf.
Als je iets wilt weten, vraag het maar. Ik weet er inmiddels wel redelijk wat van af.
Als je iets wilt weten, vraag het maar. Ik weet er inmiddels wel redelijk wat van af.