Subpage under development, new version coming soon!
Subject: Rasizm
Zalosne sa wypowiedzi niektorych z was =o Kazdy czlowiek jest inny, tak samo rasa biala jak i czarna ma podobny margines spoleczny,rowniez czarni sa dobrzy i biali, akcja z tym kotem jest szokujaca, i chetnie powiesilbym za jaja ludzi, ktorzy tak robia, nie wazne czy czarny czy bialy, realia sa tez takie ze murzyni zyja w nedzy, bo nie dostaja odpowiedniej pomocy od mocarstw ekonomicznych, a to wg mnie jest glupota, ze musza zyc w ten sposob, skoro mogli by zyc na tym samym poziomie co my, wszyscy.
nie uzywam kropek, bo nie
nie uzywam kropek, bo nie
Sek w tym, ze ciezko im jest dac wedke, jesli wiesz co mam na mysli.
Charlene Downes została porwana, zgwałcona, poćwiartowana i przerobiona na kebab. A jej oprawca wyszedł na wolność!
Charlene Downes miała 14 lat, gdy 1 listopada 2003 r. wyszła ze swego rodzinnego domu w angielskim mieście Blackpool i wszelki ślad po niej zaginął. Dopiero po roku zgłosił się świadek, który ujawnił wstrząsającą prawdę: dziewczynka nie żyje. Jego przyjaciel Iyad Alabattikhi (31 l.) przyznał mu się, że ją zgwałcił, a potem zabił i użył ciała do zrobienia kebabów. Alabattikhi jest właścicielem budki z kebabem o nazwie Funny Boyz (weseli chłopcy).
Policja założyła podsłuchy w budce, domu i samochodzie podejrzanego oraz jego wspólnika, który miał uczestniczyć w ćwiartowaniu zwłok. Nagrano 2500 godzin rozmów, w których była mowa o seksie z 14-latką, zabójstwie i przerabianiu na kebab. To wystarczyło, by postawić sprawców przed sądem.
Gdy jednak doszło do rozprawy, sąd nie zrozumiał z nagrań ani słowa. Niedouczeni policjanci nie mieli pojęcia, jak przechowuje się takie taśmy. Wskutek ich bezmyślności stały się kompletnie bezużyteczne. Nie pomyśleli też, aby zrobić porządny zapis rozmów. Oskarżeni skorzystali z sytuacji – zeznali, że tylko sobie żartowali, a Charlene nigdy nie widzieli. Sąd nie miał wyjścia, musiał ich wypuścić.
Werdykt wywołał oburzenie w całej Anglii. Sprawę zbadała specjalna komisja, która zyskała właśnie pewność: gdyby nie karygodna fuszerka policjantów, zwyrodnialec i jego kompan siedzieliby teraz za kratami. Teraz trzeba prowadzić śledztwo od nowa i nie ma szans na zdobycie równie mocnych dowodów.
Szczególnie ciężko przeżywają to wszystko rodzice Charlene, Karen i Robert Downes. Dopóki sprawa nie zostanie zamknięta, a winni ukarani, nie znajdą spokoju. Nie mogą nawet pójść na grób córki...
----------------------------------
Gang składający się głównie z Pakistańczyków wykorzystał dziesiątki nastolatek. Policja wolała to ukryć, by nie zostać oskarżoną o... rasizm.
Policja w Blackpool w hrabstwie Lancashire odkryła w 2003 r., podczas śledztwa w sprawie zaginięcia 14-letniej Charlene Downes, że w mieście działa gang pedofilów grasujący głównie w barach fast food. Mężczyźni, w większości pracownicy barów, proponowali dziewczynkom w wieku od 11 do 15 lat pieniądze, papierosy, alkohol i narkotyki w zamian za seks.
W ten sposób wykorzystali seksualnie ponad 60 nastolatek. Wszystkie były białe.
Oni zaś bez wyjątku pochodzą z Azji, w większości z Pakistanu. O tym mieszkańcy Blackpool dowiedzieli się jednak dopiero teraz. Policja bowiem wolała ukryć pochodzenie etniczne pedofilów, by nie zostać oskarżoną o rasizm. Raport ze śledztwa nigdy nie został oficjalnie opublikowany.
– Dziewczynki były przekazywane z rąk do rąk. Można było temu już wtedy położyć kres, gdyby policja nie bała się otwarcie powiedzieć, że chodzi o Azjatów – twierdzi były inspektor policji w Lancashire Mike Gradwell.
Charlene Downes nigdy nie została odnaleziona. Policja jest przekonana, że została zamordowana. W 2007 r. właściciel kebabiarni Funny Boyz w Blackpool, 33-letni Jordańczyk Ijad Albattichi, oraz 54-letni Irańczyk Mohammed Raweszi zostali oskarżeni o zabójstwo 14-latki. Sąd ich jednak uniewinnił. Podczas procesu żartowali, że ciało dziewczynki „zostało zmielone w maszynce do mięsa i wylądowało w kebabach".
Wkrótce potem zaginęła kolejna nastolatka, 15-letnia Paige Chivers. Gang azjatyckich pedofilów z Blackpool to tylko jeden z wielu na północy Anglii. Od 1997 r. za molestowanie nastolatek na ulicy zostało tam skazanych 56 mężczyzn. 50 z nich to muzułmanie. Większość pochodzi z Pakistanu. W styczniu były szef MSW Jack Straw ostrzegał, że niektórzy Pakistańczycy uważają białe dziewczyny za „łatwe mięso".
(edited)
Charlene Downes miała 14 lat, gdy 1 listopada 2003 r. wyszła ze swego rodzinnego domu w angielskim mieście Blackpool i wszelki ślad po niej zaginął. Dopiero po roku zgłosił się świadek, który ujawnił wstrząsającą prawdę: dziewczynka nie żyje. Jego przyjaciel Iyad Alabattikhi (31 l.) przyznał mu się, że ją zgwałcił, a potem zabił i użył ciała do zrobienia kebabów. Alabattikhi jest właścicielem budki z kebabem o nazwie Funny Boyz (weseli chłopcy).
Policja założyła podsłuchy w budce, domu i samochodzie podejrzanego oraz jego wspólnika, który miał uczestniczyć w ćwiartowaniu zwłok. Nagrano 2500 godzin rozmów, w których była mowa o seksie z 14-latką, zabójstwie i przerabianiu na kebab. To wystarczyło, by postawić sprawców przed sądem.
Gdy jednak doszło do rozprawy, sąd nie zrozumiał z nagrań ani słowa. Niedouczeni policjanci nie mieli pojęcia, jak przechowuje się takie taśmy. Wskutek ich bezmyślności stały się kompletnie bezużyteczne. Nie pomyśleli też, aby zrobić porządny zapis rozmów. Oskarżeni skorzystali z sytuacji – zeznali, że tylko sobie żartowali, a Charlene nigdy nie widzieli. Sąd nie miał wyjścia, musiał ich wypuścić.
Werdykt wywołał oburzenie w całej Anglii. Sprawę zbadała specjalna komisja, która zyskała właśnie pewność: gdyby nie karygodna fuszerka policjantów, zwyrodnialec i jego kompan siedzieliby teraz za kratami. Teraz trzeba prowadzić śledztwo od nowa i nie ma szans na zdobycie równie mocnych dowodów.
Szczególnie ciężko przeżywają to wszystko rodzice Charlene, Karen i Robert Downes. Dopóki sprawa nie zostanie zamknięta, a winni ukarani, nie znajdą spokoju. Nie mogą nawet pójść na grób córki...
----------------------------------
Gang składający się głównie z Pakistańczyków wykorzystał dziesiątki nastolatek. Policja wolała to ukryć, by nie zostać oskarżoną o... rasizm.
Policja w Blackpool w hrabstwie Lancashire odkryła w 2003 r., podczas śledztwa w sprawie zaginięcia 14-letniej Charlene Downes, że w mieście działa gang pedofilów grasujący głównie w barach fast food. Mężczyźni, w większości pracownicy barów, proponowali dziewczynkom w wieku od 11 do 15 lat pieniądze, papierosy, alkohol i narkotyki w zamian za seks.
W ten sposób wykorzystali seksualnie ponad 60 nastolatek. Wszystkie były białe.
Oni zaś bez wyjątku pochodzą z Azji, w większości z Pakistanu. O tym mieszkańcy Blackpool dowiedzieli się jednak dopiero teraz. Policja bowiem wolała ukryć pochodzenie etniczne pedofilów, by nie zostać oskarżoną o rasizm. Raport ze śledztwa nigdy nie został oficjalnie opublikowany.
– Dziewczynki były przekazywane z rąk do rąk. Można było temu już wtedy położyć kres, gdyby policja nie bała się otwarcie powiedzieć, że chodzi o Azjatów – twierdzi były inspektor policji w Lancashire Mike Gradwell.
Charlene Downes nigdy nie została odnaleziona. Policja jest przekonana, że została zamordowana. W 2007 r. właściciel kebabiarni Funny Boyz w Blackpool, 33-letni Jordańczyk Ijad Albattichi, oraz 54-letni Irańczyk Mohammed Raweszi zostali oskarżeni o zabójstwo 14-latki. Sąd ich jednak uniewinnił. Podczas procesu żartowali, że ciało dziewczynki „zostało zmielone w maszynce do mięsa i wylądowało w kebabach".
Wkrótce potem zaginęła kolejna nastolatka, 15-letnia Paige Chivers. Gang azjatyckich pedofilów z Blackpool to tylko jeden z wielu na północy Anglii. Od 1997 r. za molestowanie nastolatek na ulicy zostało tam skazanych 56 mężczyzn. 50 z nich to muzułmanie. Większość pochodzi z Pakistanu. W styczniu były szef MSW Jack Straw ostrzegał, że niektórzy Pakistańczycy uważają białe dziewczyny za „łatwe mięso".
(edited)
czekam z utesknieniem na Twoj filmik z białymi rasistami
Ataki na farmy w RPA (afrikaans Plaasmoorde, dosł. "mordy na farmach") — nasilające się po 1994 roku ataki na farmy w Republice Południowej Afryki, o podłożu rasistowskim, w wyniku czego śmierć poniosło ponad 3770 farmerów (stan na styczeń 2011).
Społeczność farmerów w Republice Południowej Afryki narażona jest na ataki od wielu lat. Większość ofiar stanowią biali farmerzy (głównie Afrykanerzy). Według ostrożnych szacunków mediów południowoafrykańskich i międzynarodowych, po 1994 roku zamordowano ponad 3770 farmerów - w tym kobiety i dzieci - co stanowi około 10% z niewiele ponad 40-tysięcznej społeczności.
Kobiety w większości przypadków były przez zamordowaniem gwałcone (często na oczach swoich mężów). Farmerzy byli poddawani wielogodzinnym, wymyślnym torturom, m. in. przypalenie gorącym żelazkiem, wlewanie gorącej wody do gardła, a nawet palenie żywcem. Odnotowano również przypadki obdzierania małych dzieci ze skóry.
Społeczność farmerów w Republice Południowej Afryki narażona jest na ataki od wielu lat. Większość ofiar stanowią biali farmerzy (głównie Afrykanerzy). Według ostrożnych szacunków mediów południowoafrykańskich i międzynarodowych, po 1994 roku zamordowano ponad 3770 farmerów - w tym kobiety i dzieci - co stanowi około 10% z niewiele ponad 40-tysięcznej społeczności.
Kobiety w większości przypadków były przez zamordowaniem gwałcone (często na oczach swoich mężów). Farmerzy byli poddawani wielogodzinnym, wymyślnym torturom, m. in. przypalenie gorącym żelazkiem, wlewanie gorącej wody do gardła, a nawet palenie żywcem. Odnotowano również przypadki obdzierania małych dzieci ze skóry.
pamietam jak z chłopakami tak robiliśmy w RPA, wspaniałe lata
Liczba Norwegów sprzeciwiających się imigracji nie była jeszcze nigdy tak wysoka - odsetek ten idzie w parze z rekordową inwazją przybyszy z krajów Trzeciego Świata.
53,7% obywateli chce całkowitego zakazu imigracji, co stanowi wzrost z 45,8% w 2005 roku. Z 1380 respondentów badania „Barometr integracji 2010” 48,7% uważa, że norweska polityka imigracyjna nie zdała egzaminu i tutaj też mamy do czynienia ze wzrostem rzędu 12% w porównaniu z rokiem 2005.
Gazeta Aftenposten odnotowała, że wyniki badania stanowią rekordowy poziom sprzeciwu wobec imigracji w Norwegii – to pytanie, czy Norwegowie osiągnęli „progi bólu” w odniesieniu do liczby imigrantów, którą ich społeczeństwo jest w stanie zasymilować. Wyniki pokazały również, że 60% ludzi upatruje niepowodzeń imigracji w braku starań ze strony samych Norwegów, podczas gdy 83,5% wini imigrantów. Sześciu na dziesięciu respondentów skrytykowało władze za nieudane próby przyhamowania rekordowej imigracji.
Wydaje się, że uznawana długo za jedno z najbardziej tolerancyjnych państw Europy Norwegia - podobnie jak wiele innych krajów - zaczyna się budzić, ale cena jaką jej przyjdzie zapłacić za tolerancję będzie wysoka.
Pomimo, że Norwegia nie należy do Unii Europejskiej, kraj przystąpił do strefy Schengen, co gwarantuje swobodny przepływ ludzi bez żadnych kontroli granicznych.
65,065 imigrantów przybyło do Norwegii w 2010 roku, jest to ponad dwa razy więcej niż w roku 2005. 10,064 starało się w ubiegłym roku o azyl, a wszystko to pomimo mroźnego klimatu panującego w skandynawskim państwie. W styczniu 2011 szacowana liczba imigrantów w Norwegii wynosiła ok. 500 000, plus ok. 100 000 dzieci tychże imigrantów. Stanowi to 12% społeczeństwa.
Badanie wykazało również, że 4 na 10 Norwegów chce wprowadzenia zakazu noszenia hidżabu w miejscach publicznych. Podobna liczba uważa, że imigracja niesie zagrożenie dla norweskich wartości.
Według opublikowanego w maju 2011 policyjnego raportu, za wszystkie gwałty na terenie Oslo w ostatnich pięciu latach odpowiadają kolorowi imigranci.
53,7% obywateli chce całkowitego zakazu imigracji, co stanowi wzrost z 45,8% w 2005 roku. Z 1380 respondentów badania „Barometr integracji 2010” 48,7% uważa, że norweska polityka imigracyjna nie zdała egzaminu i tutaj też mamy do czynienia ze wzrostem rzędu 12% w porównaniu z rokiem 2005.
Gazeta Aftenposten odnotowała, że wyniki badania stanowią rekordowy poziom sprzeciwu wobec imigracji w Norwegii – to pytanie, czy Norwegowie osiągnęli „progi bólu” w odniesieniu do liczby imigrantów, którą ich społeczeństwo jest w stanie zasymilować. Wyniki pokazały również, że 60% ludzi upatruje niepowodzeń imigracji w braku starań ze strony samych Norwegów, podczas gdy 83,5% wini imigrantów. Sześciu na dziesięciu respondentów skrytykowało władze za nieudane próby przyhamowania rekordowej imigracji.
Wydaje się, że uznawana długo za jedno z najbardziej tolerancyjnych państw Europy Norwegia - podobnie jak wiele innych krajów - zaczyna się budzić, ale cena jaką jej przyjdzie zapłacić za tolerancję będzie wysoka.
Pomimo, że Norwegia nie należy do Unii Europejskiej, kraj przystąpił do strefy Schengen, co gwarantuje swobodny przepływ ludzi bez żadnych kontroli granicznych.
65,065 imigrantów przybyło do Norwegii w 2010 roku, jest to ponad dwa razy więcej niż w roku 2005. 10,064 starało się w ubiegłym roku o azyl, a wszystko to pomimo mroźnego klimatu panującego w skandynawskim państwie. W styczniu 2011 szacowana liczba imigrantów w Norwegii wynosiła ok. 500 000, plus ok. 100 000 dzieci tychże imigrantów. Stanowi to 12% społeczeństwa.
Badanie wykazało również, że 4 na 10 Norwegów chce wprowadzenia zakazu noszenia hidżabu w miejscach publicznych. Podobna liczba uważa, że imigracja niesie zagrożenie dla norweskich wartości.
Według opublikowanego w maju 2011 policyjnego raportu, za wszystkie gwałty na terenie Oslo w ostatnich pięciu latach odpowiadają kolorowi imigranci.