Subject: Γενική Συζήτηση

ναι αλλά είναι παιδαράς , τον έχεις δει στο facebook ;

Εδω ειναι το νημα των αναμνησεων; :P
Ας συνεισφερω κι εγω το κατιτις μου...



Τα παιδικά μου χρόνια τα έζησα στον Χολαργό Αττικής, μια μεσοαστική περιοχή όπου την δεκαετία του 1980 «αναπτυσσόταν», που σημαίνει από οικόπεδα, αλάνες και αραιοκατοικημένες μονοκατοικίες άρχισαν να «φυτρώνουν» πολυκατοικίες και να έρχονται άποικοι για «μια καλύτερη ζωή στα προάστια»...
Ταυτόχρονα όμως εμφανιζόντουσαν η έγχρωμη τηλεόραση, τα ηλεκτρονικά και άλλα σύγχρονα παιχνίδια, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, τα βίντεο κλπ...
Το πάντρεμα αυτό αλάνας και τεχνολογίας το έζησα στην καλύτερη στιγμή του...
Όχι ως μεσοβέζικη λύση αλλά ως χρυσή τομή...
Ενώ οι πρώτες πολυκατοικίες έφεραν καινούργιους φίλους σε εμάς τους παλιούς, είχαν μείνει πολλοί χώροι για παιχνίδι και αυτοκίνητα λιγοστά...

Θυμάμαι λοιπόν (με νοσταλγία βέβαια), που μαζευόμασταν καμιά 45ρια παιδιά, αγόρια και κορίτσια, κάθε απόγευμα, μετά το σχολείο και το όποιο διάβασμα, και παίζαμε ποδόσφαιρο, μήλα, αμπάριζα, κρυφτοκυνηγητό, πόλεμο (με νεροπίστολα αλλά και σφεντόνες ! ), κρυφτό, τα κορίτσια «λάστιχο», κουτσό (και εμείς που και που) κλπ κλπ κλπ...
Διοργανώναμε Θέατρο (σκετσάκια), Αγώνες, Καραγκιόζη, Τενεκεδούπολη, Κουκλοθέατρο, αλλά και υπαίθρια αγορά !
Στη μόδα τότε ήταν τα Playmobil, τα Lego και φυσικά τα αυτοκινητάκια μινιατούρες !
Όπως και τα «χαρτάκια» και μιλάω καταρχήν για τα άλμπουμ με ποδοσφαιρικές ομάδες όπου ανταλλάζαμε χαρτάκια ή παίζαμε «τοιχάκι» με τα διπλά για να συμπληρώσουμε το άλμπουμ, αλλά και τα Ατού, Υπερατού, δηλαδή τα συγκριτικά χαρτάκια αυτοκινήτων, πλοίων, αεροπλάνων κλπ.
Ατελείωτες ώρες παιχνιδιού... δημιουργικού παιχνιδιού...
Είχαμε φτιάξει και ομάδα ποδοσφαίρου και παίζαμε με άλλες γειτονιές στο «γηπεδάκι», ένα οικόπεδο που το είχαμε διαμορφώσει σε γήπεδο ποδοσφαίρου...

Για όσους ξέρουν τον Χολαργό γνωρίζουν ότι ο Υμηττός είναι αναπόσπαστο κομμάτι του,
γι' αυτό να μη ξεχάσω τις εκδρομές - εξερευνήσεις που κάναμε εκεί αλλά και σε εγκαταλελειμμένα σπίτια της περιοχής, με τάσεις Τομ Σόγιερ, όπου βέβαια μανάδες ανησυχούσαν (όχι πάντα αδικαιολόγητα ), και οι τιμωρίες ήταν αναπόφευκτες...
Διαβάζαμε Μίκυ Μάους, Κλασσικά Εικονογραφημένα, Ποπάϋ, Μπλέϊκ, Αγόρι, Βαβούρα (πολύ γέλιο), Ποπ και Ροκ, Τιραμόλα, Σεραφίνο, κωμωδίες του Αριστοφάνη σε κόμικς και πολλά άλλα, ενώ για τα κορίτσια ήταν η Μανίνα, η Κατερίνα (και Super Κατερίνα)...
Όμως ταυτόχρονα έκαναν εμφάνιση και τα πρώτα ηλεκτρονικά παιχνίδια τσέπης, που γινόταν θραύση με δαύτα, αλλά και τα βίντεο !
Η πρώτη ταινία που έβαλα μόνος μου στο βίντεο και πάτησα play, για να την παρακολουθήσω με τον κολλητό μου, ήταν το 1ο Ιντιάνα Τζόουνς... Ήμουν 8 ετών (1984)...
Το 1987 πήρα τον πρώτο ηλεκτρονικό υπολογιστή, έναν Spectrum για λίγους μήνες, αλλά ο μεγάλος ο χαμός έγινε με τον Amstrad 6 128 (με πράσινη κι όχι έγχρωμη οθόνη), που τα παιχνίδια του, αλλά και η «γλώσσα» του (Basic), έχουν μείνει στην ιστορία...
Ιδιαίτερη μνεία θα κάνω στην τηλεόραση, που αν και δύο κανάλια τότε, τα παιδικά (κι όχι μόνο) προγράμματα ήταν άπειρα...
Τα πρώτα που μου έρχονται ανάκατα στο μυαλό είναι ο Ροζ Πάνθηρας, οι Ντιούκς, το Ουράνιο Τόξο, Ο Παραμυθάς, η μικρή Λουλού, Θάντερκατς, Ο Ιππότης της Ασφάλτου,
Δρ Χου, Star Strek, Χάϊντι, Μάγια η Μέλισσα, Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο Άνθρωπος, Κάντι Κάντι, Η Οδύσσεια του Διαστήματος, Φρου - Φρου, Νίλς Χόλγκενσον, Στρουμφάκια, Μουσικόραμα, αλλά και τον μπασκετικό Άρη στην Ευρώπη !
Από το 87 και μετά μπήκαν και τα δορυφορικά στη ζωή μας με MTV, RTL (ιδίως το Τούτι Φρούτι !), και άλλα... Ενώ από το 89 τα πρώτα ελληνικά ιδιωτικά.
Σύντομη αναφορά θα κάνω στο ιδιωτικό ραδιόφωνο που κι αυτό τότε έκανε τα πρώτα βήματα, στην αρχή με πειρατικούς σταθμούς (Top FM, Geronimo Groovy κ.α.), και στη συνέχεια με νόμιμους (Δίαυλος 10 κλπ).
Στη μουσική ας μη κάνω αναφορά γιατί η μουσική των 80s είναι... μεγάλη ιστορία, αξίζει ξεχωριστό θέμα !
Τέλος τα καλοκαίρια στο εξοχικό σπίτι στη Ραφήνα, ίσως να είναι το καλύτερο, γιατί δεν υπήρχε και σχολείο, παρά μόνο μπάνιο, ποδόσφαιρο στην παραλία, μπάσκετ, μπιρίμπα, τα πρώτα πάρτι, οι πρώτοι έρωτες...

Και όλη αυτή η ωραία συζήτηση άρχισε επειδή αναρωτήθηκα σε ποια θέση θα παίζει αυτός (έφυγε στα 920.000)

William Blowey, Ηλικία:19
σύλλογος: Caramba, χώρα: England
Αξία: 440 500 €, Μισθός: 3 175 €
θεϊκός (17) Φόρμα, αρκετά καλός (8) σε τακτική πειθαρχία
ύψος: 186

επαρκής (6) αντοχή, πολύ καλός (9) τερματοφύλακας
άριστος (10) ταχύτητα, άριστος (10) αμυντικός
επαρκής (6) τεχνική, αρκετά καλός (8) οργανωτής
επαρκής (6) πάσα, πολύ καλός (9) επιθετικός

μπράβο ρε μάγκες , ωραίες αναμνήσεις

με συγκινησες ρε αλητη
ακριβως τα ιδια καναμε και εμεις πιο διπλα στην ηλιουπολη μα ακριβως τα ιδια
το ιδια εκανε και η πανω γειτονια :))

η μονη διαφορα εγω το 89 εγω πήρα αμιγκα 500

υπερατου λεγοντουσαν παιζαμε και πιο θα τα πεταξει πιο μακρυα
στα αυτοκολητακια θυμαμε πλιτση να κολλαω :P

οποιος ειναι δεξια μου αριστερα μου πανω κατω τα φυλαει

καθρεφτάκι

(edited)

την αμιγκα τη πηρα εγω 3 χρονια μετα ;)

K εγω σου απαντησα ΜΠΑΚΟΤΕΡΜΑ...μαγικη λεξη για τους νεοτερους...Μπαλα στα χωρ ια της πρεβεζας παιζαμε μεχρι που δεν βλεπαμε τιποτα..σε ξερα γηπεδα με πανινα παπουτσια...το 1989 πηρα παπι κ το 1990 ενα FZR400 απ την πατρα ...
(edited)
(edited)

ακριβως τα ιδια οπως τα εγραψες βεβαια ειμαι μικροτερος τα σεραφινο κ τιραμολα δε τα ειχαμε στην δικια μας γενια αλλα παρολο που μεγαλωσα σε πολη ολα αυτα τα εκανα στο χωριο.υπαρχει αλλη ελευθερια στο χωριο αλλο ωραριομπορεις να καθισεις κ πιο αργα να παιξεις παιχνιδια ενω στην πολη σε περιοριζαν οι συνθηκες της πολης κ οι κινδυνοι της να φανταστω,,,παντως ηταν πολυ ωραια χρονια κ ελπιζω κ τα νεα παιδια να εχουν τετοιες αναμνησεις απο τα παιδικα τους χρονια κ οχι μονο υπολογιστη κ play κ.ο.κ.

εχω την αισθηση οτι οι αμυντικοι πια χρειαζονται να ειναι πιο απαιτητικοί στα δευτερευοντα σκιλς κυριως της πασας , πλεον φαινονται οτι τους δινεται η δυνατοτητα για πιο ενεργο ρολο και οι κακες πασες τρεναρουν την αναπτυξη του παιχνιδιου της ομαδας δινοντας παραλληλα πιθανες φασεις για την αντιπαλη ,παραλληλα και τα ασχημα κοντρολ νομιζω οτι ειναι αυξημενα.
(edited)

Commodore 64 με κασετα - επαιζα κρυφα απο τον αδερφο της μανας μου που τον ειχε παρει με αιμα το '86!

Α ρε πατριδα! (Καταγωγη και καλοκαιρια 3μηνο στην γιαγια!)

Κατα τα αλλα, Βυρωναρα στα παιδικα μου χρονια - καναμε τα ιδια ακριβως.

Αλλες εποχες - ωραιες!

Δλδ. αξιζει να ανοιξω FB για παρτη του?!

Με βαζεις σε σκεψεις λεμε!!! :P

Tρελα δλδ???!

Μάγκες νομίζω πως είμαι ο μαθουσάλας της παρέας.Γεννήθηκα το '69,τη χρονιά που ο Σιδηρόπουλος έπαιρνε τους δρόμους από το πρωί κι έβρισκε το φίλο του λιωμένο απ'το ρακί.Νέα Ιωνία,προσφυγικό σπιτάκι με αυλή χτισμένο από τον παππού,μαζευόμασταν αρχικά στο μικρό στενό που ένωνε την είσοδο με το δρόμο και παίζαμε τη μπαλίτσα μας 2 εναντίον 2.Στενός ο χώρος και πώς να κάνεις τρίπλα,βαράγαμε λοιπόν την μπάλα με δύναμη και λίγο φάλτσο στον τοίχο και τρέχαμε από την άλλη πλευρά να προσπεράσουμε τον αντίπαλο και να πλασάρουμε τον άλλο που καθόταν τέρμα.Αργότερα όταν μαζεύονταν κι άλλα φιλαράκια βγαίναμε στο δρόμο και συνεχίζαμε εκεί το παιγνίδι.Για δοκάρια ότι βρίσκαμε εύκαιρο,πέτρες,τα μπουφάν μας,κανέναν άμπαλο...Σπάνια όμως το τελευταίο,γιατί κι αυτός ήθελε να παίξει και δεν καθόταν ακίνητος ο μπαγάσας,αλλά άπλωνε τα χέρια του για να αποκρούσει ή έφευγε αν ερχόταν καμιά βολίδα κατά πάνω του και μας χαλούσε το παιγνίδι...Συχνά από κακό υπολογισμό η μπάλα έφευγε ψηλά σε κάποια στέγη,κάτι που μας επέτρεψε να αναπτύξουμε από πολύ μικρή ηλικία ικανότητες σαλταδόρου κι εξερευνητή.Άλλες φορές πάλι έμπαινε με δύναμη στη γειτονική αυλή,όπου ο κύριος Μάρκος απολάμβανε το απογευματινό του καφεδάκι...Κάτι που σήμαινε πως ήταν πιά η ώρα που θα έπρεπε να αναζητήσουμε άλλη μπάλα και να πάμε στη γειτονιά κάποιου άλλου παιδιού.Παντού όμως υπήρχε ένας κύριος Μάρκος,μιά κυρία Βασιλική που από ατυχία η μπάλα μας έπεφτε στην απλωμένη μπουγάδα της ή ένας κύριος Μιχάλης που ενώ υπήρχε τόσος χώρος,πάντα πάρκαρε το ολοκαίνουριο αυτοκίνητό του εκεί που θέλαμε να παίξουμε...Δεν το βάζαμε όμως κάτω,όταν μας τελείωναν οι μπάλες συνεχίζαμε με άλλα παιγνίδια και κυρίως αυτό με τις αμάδες.Στήναμε μικρές πέτρες ή μικρά κομμάτια από μάρμαρο στη σειρά,πετάγαμε μακριά την αμάδα μας(συνήθως ένα στρογγυλεμμένο ή τετράγωνο κομμάτι μάρμαρο ή μεγάλο βότσαλο που είχαμε μαζέψει από την παραλία)και προσπαθούσαμε να πετύχουμε τα στημένα.Ανάλογα με την πέτρα που πετύχαινες,κέρδιζες και τόσα περιοδικά όσα και ο αριθμός από τις πέτρες που βρίσκονταν δεξιά από αυτή που πέτυχες.Ήταν ένα παιγνίδι που τότε έκανε αληθινή ...θράυση!Ωραίες εποχές ρε παιδιά...

Ταπεινωστε τους πεταχτε τους στον Καιαδα φωναζε ο προεδρος τις τελευταιες μερες που ειδε την κληρωση , καθως γυρναγαν στο μυαλο του τα λογια του ευλογητου απο την προηγουμενη μετα3υ τους αναμετρηση ....
Οι νεοι δρακοι (ταλεντα απο ολο τον κοσμο κατω απο 3 , οι μοναδικοι του σοκκερ) βαλαν στα τεσσερα 4-0 τα γατακια απο τη Νεα Σμυρνη και τους απεδει3αν μεσ το γηπεδο ποιος ειναι το αφεντικο και να 3εχασουν το πρωταθλημα !!!!
Οι δρακοι φανερωσαν εντος γηπεδου την αμπαλοσυνη των Μεσονυχτιων γατιων και τους τιμησαν με μια τετραστερη φιλο3ενια !!!! :p
(edited)

Dimostheni Karanaso εσυ Superstar , με γκολ φωτοβολιδες απο 40 μετρα εκτελουσε , Καπουρελακος οργανωνε ,Ραμμος οργωνε ,Φαρμακης εκοβε και Μουντρακης σκεπαζε το τερμα

xaxaxax....to perimena...Τελευταια παρολο που πηγαινω πρωτος...τα ειχα παρατησει...γιατι ειχανε φυγει οι περισσοτεροι νεοι..και δεν εκατσα καν εδω και 4 εβδομαδες να αχοληθω.. και να βρω ιδανικες θεσεις και τους καλυτερους νεους.Ειναι φως φαναρι πως ενας παικτηςσου μονο με διελυσε.Αλλα και εγω νομιζω τη βαθμολογια...ακομα πανω ειμαι απο σενα...κατι ειναι και αυτο..;)
Επισης...εχω αρκετα παλτα που πρεπει να τα στειλω..η να τα αλλαξω θεση..:P

τι ωραιο ποστ ρε φιλε!!!