Subpage under development, new version coming soon!
Subject: »[spam] Really Freestyle!
συμφωνω μαζι σου (νομιζα οτι φαινοταν αυτο και στα προηγουμενα μου ποστ :P), αλλα αυτη τη στιγμη προτεινεις να αλλαξουμε τη δομη και τη λειτουργια του παγκοσμιου χρηματοπιστωτικου συστηματος. γι' αυτο και ειπα στο προηγουμενο ποστ οτι η συζητηση αυτη ειναι περισσοτερο "φιλοσοφικη" και μη ρεαλιστικη.
btw αν καποια στιγμη γινει ρισετ και ρισταρτ, τοτε για ενα πραγμα να εισαι σιγουρος: οτι η χωρα αυτη θα εχει σβηστει απο τον χαρτη. σε εναν ιδεατο κοσμο αυτος που πονταρει σε κουτσο αλογο παιρνει τα @@ μου. σε αυτον τον κοσμο, κοβει το αλογο σε κομματια και το δινει σε οποιον δωσει τα περισσοτερα.
btw αν καποια στιγμη γινει ρισετ και ρισταρτ, τοτε για ενα πραγμα να εισαι σιγουρος: οτι η χωρα αυτη θα εχει σβηστει απο τον χαρτη. σε εναν ιδεατο κοσμο αυτος που πονταρει σε κουτσο αλογο παιρνει τα @@ μου. σε αυτον τον κοσμο, κοβει το αλογο σε κομματια και το δινει σε οποιον δωσει τα περισσοτερα.
μπορει να γινει γ παγκοσμιος πολεμος who knows...
το θεμα ευτυχως δεν ειναι μονο η ελλαδα αλλα παραπαιει παγκοσμιος...
το που θα καταληξει θα δουμε...
...μεχρι τοτε ας μη μας κοροιδευουν με καταστροφικους μονοδρομους και ψευτοδιλληματα...
το θεμα ευτυχως δεν ειναι μονο η ελλαδα αλλα παραπαιει παγκοσμιος...
το που θα καταληξει θα δουμε...
...μεχρι τοτε ας μη μας κοροιδευουν με καταστροφικους μονοδρομους και ψευτοδιλληματα...
μπορει να γινει γ παγκοσμιος πολεμος who knows...
έχουμε φτάσει σε σημείο να παρακαλάμε για πόλεμο ενώ από την εποχή του ομήρου όλοι λένε ότι είναι ότι χειρότερο.
μήπως έχουμε εμείς δίκιο ή 30.000 χρόνια κοινωνικής ιστορίας του ανθρώπου έχουν άδικο?
έχουμε φτάσει σε σημείο να παρακαλάμε για πόλεμο ενώ από την εποχή του ομήρου όλοι λένε ότι είναι ότι χειρότερο.
μήπως έχουμε εμείς δίκιο ή 30.000 χρόνια κοινωνικής ιστορίας του ανθρώπου έχουν άδικο?
Ο κόσμος δε παραπαίει απλά το φιλεύθερο σύστημα έτσι λειτουργεί. Όταν φτάνει στα όρια του δημιουργεί κρίσεις, τρώει τις σάρκες του δηλαδή, ανασυντάσεται και προχωράει. Τέτοιες κρίσεις πάντα θα υπάρχουν γιατί ο στόχος του ανθρώπου θα είναι πάντα το κέρδος. Η ισότητα είναι ιδεατή γι'αυτό άλλωστε και ένα καθαρά σοσιαλιστικό μοντέλο δεν μπορεί να σταθεί (όπως αποδείχτηκε).
εγω παντως δε παρακαλεσα για κατι τετοιο απλως το επισημανα ως πιθανο ενδεχομενο γιατι ειναι ενας απο τους τροπους που "ανασυντασεται το συστημα" που λεει κι ο κατσικης...
Α και κατσικης το να διαμοιραζεται εστω λιγο καλυτερα ο πλουτος ειναι εφικτο...
...να αποφευγονται οι ακροτητες δηλαδη...
δε μιλαμε για ιδεατη ισοτητα αλλα για αμβλυνση των αντιθεσεων...
Α και κατσικης το να διαμοιραζεται εστω λιγο καλυτερα ο πλουτος ειναι εφικτο...
...να αποφευγονται οι ακροτητες δηλαδη...
δε μιλαμε για ιδεατη ισοτητα αλλα για αμβλυνση των αντιθεσεων...
Δειτε γιατι πληρωνουμε διοδια στην Ελλαδα.! ΠΕΙΤΕ ΟΧΙ!!!
(edited)
(edited)
(edited)
(edited)
(edited)
(edited)
deste merikes alitheies !
(edited)
κι ενα εξαιρετικα ενδιαφερον... μανιφεστο που αλιευσα στο δικτυο:
Παράρτημα απ' το Μανιφέστο του ελληνοκεντρισμού
Στα πολιτικά και οικονομικά αδιέξοδα του σήμερα οφείλουμε να δημιουργήσουμε νέα μοντέλα πολιτικής και οικονομίας.
Στη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία οφείλουμε να επαναπροσδιορίσουμε το ιδανικό μοντέλο της, ώστε η εξουσία λαού και κυβέρνησης να είναι αμφίδρομη και ωφέλιμη για το λαό και τον τόπο και να αποφεύγονται οι εξ επαγγέλματος ή οι εξ αρεστείας και συμφερόντων πολιτικοί τυχοδιώκτες.
Η Δημοκρατία δεν είναι μια στατική κατάσταση που προκύπτει ανά διαστήματα για να ωφελεί λίγους ή αρεστούς, αλλά μια διαρκής δυναμική διεργασία μεταξύ λαού και κυβέρνησης η οποία διαρκώς οφείλει να βελτιώνεται στη βάση του διαλόγου και της αμφίδρομης αλληλεπίδρασης.
Ένα τέτοιο μοντέλο θα ήταν η Δημοκρατία των Αρίστων της Αρετής και της Γνώσης.
Όπου Άριστοι μέσα από μια δια βίου θεσμική διαδικασία θα ανακηρύσσονταν όσοι προσέφεραν στο κοινό καλό ή όσοι διακρίθηκαν στα γράμματα και τις τέχνες και θα κατακτούν έτσι αξιοκρατικά το δικαίωμα του εκλέγεσθαι.
Το πολίτευμά μας εξαντλώντας κάθε δυνατότητα θα μπορούσε να είναι Προεδρική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία με Γερουσία και Βουλή αντιπροσωπευτική μιας ισόρροπης περιφερειακής διαίρεσης της χώρας με εκπροσώπους βουλευτές και γερουσιαστές.
Ο Πρόεδρος ως πρώτος θεματοφύλακας του δημοκρατικού πολιτεύματος και ως άριστος των αρίστων θα μπορούσε να εκλέγεται άμεσα απ’ το λαό και αφού θα έχει από μια τουλάχιστον θητεία σε βουλή και γερουσία πλην των αρχικών εκλογών και του χρόνου που απαιτείται για την προαγωγή, εκλογή και θητεία αρίστων.
Θα μπορούσαμε αρχικά και σήμερα με δημοκρατικές διαδικασίες να επιλέξουμε άριστους στην ελληνική κοινωνία μέχρι ο επιδιωκόμενος θεσμός της αριστείας να τους προάγει θεσμικά και να τους αναδείξει στη βάση πάντοτε της άμιλλας.
Ως εφαρμοσμένα πολιτικοοικονομικά συστήματα ο κομμουνισμός και ο καπιταλισμός κατέρρευσαν, ομοίως η αριστερά και η δεξιά πολιτικοκομματική πρόταση και μένει ως τρίτη εναλλακτική λύση η ελληνότροπη της σύγχρονης πραγματικής δημοκρατίας που θα πηγάζει απ’ τα μοντέλα δημοκρατίας του αρχαίου ελληνικού κόσμου και θα προσαρμόζεται διαρκώς στο σήμερα εξυπηρετώντας τον άνθρωπο και το περιβάλλον του.
Έτσι προτείνεται (κι ελληνότροπα επιδέχεται πάντοτε - και αναγκαστικά - διαλόγου και κριτικής και αντιπρότασης το ότι προτείνεται εδώ ή αλλού, ώστε να τεκμαίρεται):
Κατάργηση των κομμάτων, εφαρμογή κοινού εθνικού ψηφοδελτίου, δικαίωμα του εκλέγεσθαι να έχουν οι μέσα από μια δια βίου διαρκή διαδικασία αριστείας ενάρετοι πολίτες και οι ιδιαίτερα μορφωμένοι που θα αποκαλούνται ‘’άριστοι’’.
Η παραπάνω διαδικασία δεν θέτει θέμα εκλογικού συστήματος από μόνη της και τα κόμματα δεν εξυπηρετούν καμιά πολιτική ουσία εφόσον επικαλούνται ξενόφερτα και ξεθωριασμένα πολιτικο-οικονομικά μοντέλα και κυρίως επειδή προκαλούν εξ ορισμού διαίρεση των πολιτών σε αρεστούς και μη και κατ’ επέκταση λειτουργούν ως τροχοπέδη στις δυνατότητες που έχει το σύνολο του λαού για ανάπτυξη και πρόοδο.
Θα μπορούσε κανείς να αντιπροτείνει την διατήρηση των κομμάτων και την ποσοστιαία αναλογική συγκυβέρνηση. Είναι ένα σενάριο το οποίο δεν κρίνεται επαρκές επί του παρόντος, γιατί η αφύσικα πελατειακή διαμόρφωση των κομμάτων έχει μέχρι σήμερα σωρεύσει τα πάνδεινα στη χώρα και από τη φύση τους προσελκύουν αλλά και παράγουν τη σοφιστεία και τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό.
Έτσι προτείνουμε η από κοινού ψηφοδελτίου εκλεγμένη Βουλή να είναι και Kυβέρνηση με τετραετή θητεία και η εκλεγμένη Γερουσία με εξαετή.
Ο αριθμός των βουλευτών της Βουλής να είναι ανάλογος της πληθυσμιακής και περιφερειακής διαίρεσης της χώρας με αναλογικό μέτρο 1 / 100.000 πληθυσμού και ο αριθμός των γερουσιαστών ίσος με τον αριθμό των περιφερειών που θα τους εκλέγουν.
Κάθε βουλευτής ως μέλος της κυβέρνησης θα αναλαμβάνει κυβερνητικό έργο που θα του ανατίθεται βάσει προσόντων και επιλογής από την κυβέρνηση και θα έχει το δικαίωμα δημόσιας αρωγής σε εμπειρογνώμονες και συμβούλους που θα κρίνονται απαραίτητοι, όπως και σε κάθε μέσο που θα εξυπηρετεί το λειτούργημά του.
Δαπάνες πέραν αυτών θα που συνάδουν με το δημόσιο λειτούργημά του και έργο θα βαρύνουν τον ίδιο.
Κατάργηση της προεκλογικής διαδικασίας των υποψηφίων πλην της δημοσίευσης του βιογραφικού που θα τεκμαίρει τον τίτλο της αριστείας και το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, όπως και των προσωπικών προγραμματικών του θέσεων και απόψεων.
Αμοιβή πολιτικών ίση με αυτή που είχαν ως πολίτες ή επαρκής για το αξίωμα-λειτούργημα και κάλυψη των εκάστοτε παραστατικών εξόδων από το δημόσιο κατόπιν έγκρισης απ την κυβέρνηση, την γερουσία ή τον πρόεδρο.
Η πολιτική θα πρέπει να ξαναγίνει λειτούργημα και όχι μέσο πλουτισμού.
Ο λαός με τις εκλογές ή τα δημοψηφίσματά του και τα υπομνήματά του, η βουλή- κυβέρνηση, η γερουσία και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να έχουν ομόκυκλη εξουσία με δικαίωμα αμφισβήτησης και πρότασης εκλογών όταν απαιτείται και όπως θα ορίζεται βάσει αρχών και κανόνων δημοσίου συμφέροντος, ώστε να αίρεται το φαινόμενο της αλαζονίας, της αναξιοπιστίας ή της ολιγαρχίας.
Ψηφίσματα, δημοψηφίσματα και υπομνήματα ομάδων πολιτών να είναι υποχρεωτικά ως προ ημερησίας διατάξεως θέματα προς συζήτηση στη Βουλή.
Καθιέρωση ηλεκτρονικού βήματος πολιτικού διαλόγου των πολιτών με όλα τα τμήματα και υπουργεία της κυβέρνησης, ώστε να επιτυγχάνεται δημιουργικά η παραγωγή πολιτικής με τη συνδρομή των πολιτών και να καθίσταται πιο άμεση και πιο ζωντανή η Δημοκρατία.
Κατάργηση του υπηκόου και ορισμός του πολίτη μέσα από παραμέτρους που θα ορίζουν το δικαίωμά του να είναι – ως ενήλικος – πολίτης της χώρας που θα έχει το δικαίωμα του εκλέγειν.
Οικονομικό μοντέλο να είναι η παρεμβατική (ή εποπτευόμενη) ελεύθερη οικονομία στην οποία η Βουλή – Κυβέρνηση θα θέτει τους δίκαιους για όλους όρους της ελεύθερης αγοράς και τους ωφέλιμους για τη χώρα, όπου και όταν απαιτείται.
Η προσφορά και η ζήτηση δεν αρκούν για να ορίσουν μια ελεύθερη αλλά και δίκαιη οικονομία.
Τα Κράτη και οι κυβερνήσεις υπάρχουν ακριβώς ως μεσολαβητές και θεσμοθέτες της αγοράς, της κοινωνίας και του λαού για τον οποίο μεριμνούν και λειτουργούν, ως αναχώματα στην ισοπέδωση και την αφύσικη ευημερία των ολίγων που επιθυμεί η παγκοσμιοποιημένη αγορά με την εφαρμογή του ασύδοτου νεοφιλελευθερισμού ως μια ακραία έκφανση/εκτροπή του καπιταλισμού.
Τάση της είναι να καταργηθούν κράτη και κυβερνήσεις, λαοί και έθνη και να υπάρχει ο άνθρωπος – καταναλωτής παγκοσμίως ο οποίος θα εισφέρει στον άκρατο, ματαιόδοξο, παράλογο και αφύσικο πλουτισμό των ολίγων, ώστε να αναγεννηθεί η σύγχρονη αυτοκρατορία των πλουσίων της Γης που θα υπερασπίζονται τον πλούτο τους με μιλιταριστική παγκόσμια κυβέρνηση διορισμένη και πειθήνια σ’ αυτούς και τα συμφέροντά τους και θα εξαφανιστεί ο πολίτης – άνθρωπος στο χάος των δις καταναλωτών, ως ένας σύγχρονος απρόσωπος και ασήμαντος σκλάβος που θα αδυνατεί να επαναστατήσει και να αναγεννηθεί…
Χρέος μας είναι να είμαστε απέναντι και απ’ το σενάριο του παγκόσμιου καπιταλισμού και απ’ το αντίστοιχο σενάριο της παγκόσμιας σοσιαλιστικής διεθνούς.
Σαν έλληνες κατέχουμε την τρίτη εναλλακτική λύση και διέξοδο απ τη σύγχρονη σκλαβιά που διασώζει την εθνική και κρατική ιδιαιτερότητα λαών και εθνών και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσής τους, προτείνοντας την παρεμβατική (ή εποπτευόμενη) ελεύθερη οικονομία ως κρατικό, εθνικό, αλλά και κατ’ επέκταση παγκόσμιο μοντέλο μέσω των διεθνών οργανισμών και φορέων, ώστε πέρα και πάνω απ’ τους αριθμούς των ολίγων να ευημερεί εντέλει μια ανθρωπότητα ελεύθερη.
Η ελεύθερη αγορά απέτυχε γιατί επέτρεψε σε κίβδηλες κυβερνήσεις να την εκτρέψουν σε νεοφιλελεύθερη όπου η ιδιωτική ασυδοσία κυριαρχεί έναντι των λαών και των κρατών τους, τα οποία προς τούτο εντέλλονται από τις ιδιωτικές αγορές των ολίγων να σμικραίνουν ως οικονομικοί θεματοφύλακες των λαών τους και να τους παραχωρούν έδαφος λεηλασίας.
Είναι ανίερο και αδιανόητο στο σημερινό κόσμο λίγες ιδιωτικές διεθνείς τράπεζες να λυμαίνονται τον πλούτο των λαών και των κρατών του ελεύθερου και μη κόσμου.
Στην Ελλάδα του σήμερα και παραμένοντας στην Ε.Ε. και στη ζώνη του ευρώ, απαιτείται ψύχραιμη και συγκροτημένη σωστά καταγγελία του Μνημονίου με σκοπό την επαναδιαπραγμάτευση των όρων του μέχρις να απεμπλακούμε, ώστε να αποδεσμευτούμε απ’ την οικονομική υποτέλεια στην Τρόϊκα και κυρίως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο γιατί :
α. απαιτούμε - όχι με βάση τις εκτιμήσεις των ‘’διεθνών πιστωτικών οίκων’’ αλλά με βάση το δικαίωμά μας ως ισότιμο μέλος της Ε.Ε. - να δανειζόμαστε από την Ε.Κ.Τ. και με επιτόκιο 1-2% όπως και οι χώρες του βιομηχανικού βορρά και αυτό ρυθμίζεται με κοινή πολιτική απόφαση της Ε.Ε. για έκδοση ευρωομολόγων η οποία επιβάλλεται για το συνολικό καλό της ευρωζώνης.
β. δε δεχόμαστε ως εγγύηση να συνομολογείται ακίνητη περιουσία του ελληνικού δημοσίου, γιατί ισοδυναμεί με αθέμιτη έκθεση σε κίνδυνο εθνικού χώρου σε ένα πιθανό σενάριο πτώχευσης της δανειζόμενης χώρας.
γ. στη βάση της ισοτιμίας ως χώρα μέλος της ενιαίας αγοράς και ως καταναλωτές των προϊόντων του βορρά, διεκδικούμε ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη της ενιαίας αγοράς με επενδύσεις στο νότο, ώστε να τονωθεί η αγοραστική δύναμη των αδύναμων χωρών –καταναλωτών έως σήμερα.
Ως κύριο μέτρο εξυγίανσης και ανάπτυξης να αντιπροταθεί το εποπτευόμενο μοντέλο της ελεύθερης οικονομίας μας και να απαιτηθεί πίστωση ελάχιστου χρόνου, ώστε να λειτουργήσει, αφού θα έχει συντελεστεί με πρωτοποριακές, υπό μορφή πανεθνικού κινήματος και σχεδόν αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και η απαραίτητη πολιτική και πολιτειακή αλλαγή με επιλογή απ’ το λαό των σημερινών αρίστων.
Χωρίς μπροστάρηδες, ειδικούς, οργανώσεις και κονδύλια, αλλά σαν ένα διαρκές για όσο χρειαστεί πανεθνικό συλλαλητήριο που θα εκλέγει επιτροπές του πανεθνικού κινήματος και θα αναζητεί τους άριστους ανά Δήμο και Περιφέρεια ώστε να τους δώσει εντολή να κυβερνήσουν.
Πανεθνικό κίνημα, ειρηνικό και αναίμακτο, ώστε να ξεπερνά το συνταγματικό κώλυμα εφόσον το ίδιο το σύνταγμα απορρέει από τον λαό.
Έτσι η καταγγελία του Μνημονίου - με σκοπό την επαναδιαπραγμάτευση εφόσον ο δανεισμός έχει ήδη συντελεστεί - θα είναι λαϊκή επιταγή και απαίτηση μεταφοράς του χρέους από το Δ.Ν.Τ. στην Ε.Κ.Τ. με την έκδοση ευρωομολόγων και με επιτόκια δανεισμού κοινά για τις χώρες μέλη, με ταυτόχρονη δέσμευση της Ε.Ε. για περιφερειακή ευρωπαϊκή ανάπτυξη (επενδύσεις παραγωγής στο νότο και τις αδύνατες χώρες, ώστε να τονώσουν την καταναλωτική τους ισχύ εξασφαλίζοντας έτσι και τη βιωσιμότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας σε ένα πλάνο ισόρροπης ανάπτυξης).
Σε περίπτωση άρνησης δανεισμού αποκλειστικά από την Ε.Κ.Τ., που οφείλει να προστατεύει τη ζώνη του ευρώ χωρίς να εμπλέκει το Δ.Ν.Τ. και αν και το Δ.Ν.Τ. δεν δεχθεί επαναδιαπραγμάτευση, τότε να στραφούμε ευθαρσώς σε φίλιες χώρες για δανεισμό όπως Ρωσία, Κίνα και Αραβικά κράτη, ώστε να μη δώσουμε την ελάχιστη πιθανότητα πτώχευσης ή εκτοπισμού από τη ζώνη του ευρώ πέραν του ότι οποιοδήποτε απ’ τα δυό σενάρια θεωρείται αδύνατον γιατί βλάπτει και την Ε.Ε. περισσότερο από την Ελλάδα για τον απλούστατο λόγο ότι μας καθιστά επισφαλείς δανειολήπτες.
Να γίνει έντονα γνωστό στην Ε.Ε. και την Ε.Κ.Τ. ότι για σοβαρούς λόγους αρχής δεν δεχόμαστε δέσμευση πέραν αυτών στο Δ.Ν.Τ. το οποίο μακρόθεν για να γίνει παγκόσμια αποδεκτός οικονομικός φορέας (όπως και άλλες χώρες το απαιτούν) θα πρέπει να βασίζεται σε ένα νέο και παγκοσμίως αποδεκτό διεθνές νόμισμα που δεν θα είναι το δολάριο Η.Π.Α. όπως σήμερα και δε θα βασίζεται σε ιδιωτικά πιστωτικά ιδρύματα όπως σήμερα, αλλά σε μια αντίστοιχη της Ε.Κ.Τ. διεθνή τράπεζα.
Ένα κοινό νόμισμα οφείλει να έχει κανόνες εφαρμογής, να εφαρμόζεται σε χώρες με κοινά οικονομικά δεδομένα ένεκα ισόρροπης ανάπτυξης και κυρίως να προστατεύεται από μια κοινή τράπεζα απέναντι στις μεθόδους της σημερινής διεθνούς κερδοσκοπίας.
Ένα κοινό νόμισμα σε περιβάλλον ασύδοτου νεοφιλελευθερισμού γίνεται έρμαιο της διεθνούς απληστίας, ενώ σε ένα περιβάλλον εποπτευόμενης ελεύθερης αγοράς θα είχε ευεργετικό χαρακτήρα.
Να καταγγείλουμε στην Ε.Ε. το οικονομικό μοντέλο του νεοφιλελευθερισμού και στη βάση αυτή να απαιτήσουμε την αναθεώρηση των συνθηκών που τον επέβαλαν ως ιό της ελεύθερης οικονομίας και μάλιστα εισαγόμενο απ’ τη Δύση με τις γνωστές συνέπειες για τους λαούς της Ευρώπης και για την ελεύθερη οικονομία.
Έστω και αν αυτό στοιχίσει την έξοδό μας από τη ζώνη του ευρώ, ο χρόνος και οι λαοί της Ευρώπης θα μας δικαιώσουν, γιατί θα δουν σε ελάχιστο χρόνο το αποτέλεσμα του ελληνικού τρόπου της ευεργετικά εποπτευόμενης ελεύθερης οικονομίας.
Είμαστε η πλουσιότερη χώρα της Ευρώπης σε φυσικό πλούτο και κάτοχοι του πιο προνομιακού ‘’οικοπέδου’’ στον πλανήτη και δεν πρέπει να αφήσουμε κανέναν να μας πείσει σκόπιμα για το αντίθετο.
Μια σειρά κινήσεων της αυριανής δημοκρατικής Κυβέρνησης θα μπορούσαν να είναι:
1. άμεση έναρξη εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου της χώρας απ το δημόσιο ή σε συνεργασία με φίλιες χώρες και αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας της από την εγχώρια και τη διεθνή αγορά με ενοικιάσεις προς αξιοποίηση και όχι πωλήσεις της.
2. δημιουργία ισχυρής κρατικής τράπεζας και σταδιακή απεμπλοκή όλων των ελλήνων απ’ την υπερχρέωση σε ελληνικές τράπεζες με πανωτόκια.
3. η αγορά χρήματος απ’ τις κρατικές τράπεζες να οριστεί με σχέση καταθέσεων – χορηγήσεων στο ½ , όρος που είναι ο βασικότερος ίσως κανόνας μιας υγιούς οικονομίας και η βασική προϋπόθεση ανάπτυξης.
4. αναδιανομή του εισοδήματος μεταξύ παραγωγής και εμπορίας αγαθών και προϊόντων με καθορισμό ανώτερου ενδιάμεσου εμπορικού κέρδους στο 25% της αξίας αγοράς του παραγόμενου προϊόντος και ένα επιπλέον 25% του τελικού εμπορικού κέρδους πριν την κατανάλωση.
Ένα αναλογικό του κόστους εμπορικό κέρδος θα μπορεί ανταγωνιστικά να απαιτεί το προϊόν που υπόκειται μεταποίηση, τυποποίηση, βιομηχανική ή βιοτεχνική επεξεργασία, κλπ.
5. κωδικοποίηση παραγωγών και εμπόρων με την ένταξή τους στη διαδικασία ώστε να ελέγχονται εποικοδομητικά.
6. πλάνο παραγωγικών επενδύσεων δημοσίου σε όλους τους τομείς της σύγχρονης οικονομίας και εποικοδομητικός έλεγχος με υπηρεσίες οικονομικής και επενδυτικής παρακολούθησης ανά περιοχή ή περιφέρεια.
7. διευκόλυνση των ιδιωτικών επενδύσεων με απλές και διάφανες διαδικασίες εκεί όπου το κράτος έχει στρατηγικά σχεδιάσει, αλλά αδυνατεί να επενδύσει και το αντικείμενο της επένδυσης δεν είναι ευαίσθητο όσον αφορά το δημόσιο και εθνικό συμφέρον.
8. ανακοστολόγηση ειδών και υπηρεσιών και εξορθολογισμός τους με κωδικοποίηση, ώστε να μην χάνεται σε άϋλες αξίες και συντεχνιακά ο εθνικός και λαϊκός πλούτος.
Το κόστος της συντεχνιακής παροχής υπηρεσιών σήμερα εξανεμίζει το μεγαλύτερο μέρος του παραγόμενου εθνικού πλούτου (πολιτικοί, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, αθλητές, εργολάβοι, γιατροί, νομικοί, μηχανικοί, κλπ).
Επιβάλλεται η καταγραφή, η κωδικοποίηση και η κοστολόγηση με μέτρο κάθε είδους παροχής των υπηρεσιών τους ειδικά όταν αυτές παρέχονται σε δημόσιο φορέα.
Οι αντίστοιχες του ιδιωτικού τομέα να τιμολογούνται πλήρως και να φορολογούνται όπως πρέπει.
9. αποδέσμευση των χρηματοδοτήσεων, για επενδύσεις από όλους τους πολίτες υπό συνεχή εποπτεία της επένδυσης απ τον πιστωτικό φορέα δημόσιο ή ιδιωτικό με σχέσεις καταθέσεων – δανεισμού πάντοτε στο ½.
10. φορολογικό σύστημα με έναν συντελεστή ανάλογο των πραγματικών και υποχρεωτικά δηλωθέντων εισοδημάτων για όλους.
Η φορολογική συνέπεια να γίνει βασικός κώδικας δεοντολογίας των ελλήνων ως εθνική υποχρέωση και όχι ως φόβητρο επιβολής προστίμων.
Η ανενεργός ακίνητη περιουσία δεν μπορεί να φορολογείται αφού φορολογούνται τα εισοδήματα που τη δημιουργούν, όπως δεν μπορεί να φορολογείται η μεταβίβασή της πέραν του 1% της αξίας της απειλώντας το δικαίωμα της ιδιοκτησίας.
Η πραγματική της αξία βάσει τεκμηρίων κτήσης ή απόκτησης θα είναι και αντικειμενική και εμπορική για τη φορολόγηση του φορολογικού προσώπου και κάθε νέα εμπορική αξία που θα προκύπτει από μεταβίβαση υπό μορφή πώλησης θα είναι αντίστοιχα νέα φορολογητέα αξία.
11. ένας και κοινός ΦΠΑ 15% με φθίνουσα πορεία ανά έτος έως το 10% και πλήρης εφαρμογή του σε όλα τα είδη και όλες τις υπηρεσίες.
12. κατάργηση των πολυσχιδών έμμεσων φόρων και καθιέρωση ποσοστιαία ενός ελάχιστου και επαρκούς για όλα τα είδη που τον απαιτούν ανάλογα με τη φύση του προϊόντος και τη διακίνησή του.
13. χρονικά περιορισμένη κατάργηση του ‘’πόθεν έσχες’’ και της αντικειμενικής φορολόγησης και απλοποίηση κάθε είδους αδειοδότησης και εταιρικής συνεργασίας για επενδύσεις και εισροή κεφαλαίων στη χώρα.
14.Καθιέρωση λογικής και αξιοπρεπούς ανώτερης και κατώτερης αμοιβής για εργασία πάντοτε ανάλογη του αντικειμένου της, της εμπειρίας και της παραγωγικότητας.
15. αναθεώρηση των εργασιακών σχέσεων, έτσι ώστε ο εργαζόμενος να είναι συμμέτοχος της παραγωγής και απελευθερωμένος από εξοντωτικά ωράρια, κακοδιοίκηση και πενιχρές αμοιβές και να επιδιώκει την ουσία της απασχόλησης που είναι η βελτίωση της παραγωγής με βάση τις δυνατότητες και τη θέλησή του για το καλύτερο (δικαίωμα εργαζομένων για αγορά μετοχών της εταιρείας).
16. άμεση εφαρμογή 7ώρου και 35 ωρών απασχόλησης αρχικά με στόχο την εφαρμογή σε καιρούς ευημερίας 6ώρου και 30 ωρών απασχόλησης ανά εβδομάδα με σκοπό την αύξηση της απασχόλησης σε 4 ομάδες εργασίες ανά 24ωρο με έναρξη ωραρίων την 08:00 π.μ. ώρα έναρξης της ευρύτερης αγοράς.
17. κατάργηση επιδομάτων και υπερωριών, εφόσον 80 βάθμια κλίμακα αμοιβών από 1.000,00 έως 9.000,00 ευρώ, ως Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για όλους τους απασχολούμενους πολίτες μέχρι και πολιτικούς θα καθορίζει την αμοιβή με βάση το αντικείμενο, την εμπειρία και την παραγωγικότητα.
Σωματεία και κλάδοι εργαζομένων θα έχουν ως αντικείμενο πέραν των συνθηκών απασχόλησης και της παρακολούθησης των εργασιακών σχέσεων την ένταξη συνολικά του κλάδου τους ή ιδιαζόντων περιπτώσεων στη σωστή κλίμακα αμοιβών και εισφορών.
18. ο εργαζόμενος δε θα έχει δικαίωμα διπλοαπασχόλησης πλην της αυτοαπασχόλησης πέραν της μισθωτής εργασίας του, χωρίς όμως το δικαίωμα συνυπολογισμού εισφορών για τη σύνταξη και την υποχρέωση καταβολής διπλών εισφορών.
Ο ασφαλιστικός κίνδυνος της δεύτερης απασχόλησης θα βαρύνει τον ίδιο.
Το δικαίωμα στην εργασία και την αυτοαπασχόληση πραγματώνεται όταν το κράτος - και πρώτα αυτό - επενδύει συστηματικά στην παραγωγή κι όταν χρηματοδοτεί άμεσα βιώσιμες μικρές επενδύσεις και τις επιμελείται ευεργετικά σε επίπεδο Δήμου ή Περιφέρειας.
Τα φαινόμενα της ανεργίας, του κοινωνικού αποκλεισμού και της αναξιοπάθειας θα εκλείψουν σε ελάχιστο χρόνο και τη θέση τους θα δώσουν σε εύρωστα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης και παραγόμενου εθνικού πλούτου που είναι συνάρτηση της απασχόλησης και της παραγωγής.
19. ασφαλιστικό σύστημα κοινό για όλους απ’ τον αιτιολογημένα άνεργο έως τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και αντίστοιχο των εισοδημάτων και των εισφορών εργοδότη - εργαζομένου απλά και αναλογικά με έναν σαφή σε όλους συντελεστή χωρίς ατραπούς πολυδιάσπασης, τέτοιο ώστε να είναι ανεξάρτητο από χρόνια υπηρεσίας και διακρίσεις.
20. ποσοστιαία η σύνταξη θα είναι απόρροια των όσων χρόνων επιλέγει να απασχοληθεί κανείς πέραν της 20ετίας για τις γυναίκες και της 25ετίας για τους άντρες και θα προσδίδει τις ανάλογες κατά μέσο όρο αποδοχές από την ηλικία των 58 ετών και άνω(αφού κάθε πολίτης είναι ενήλικος στα 18 του).
Καθιέρωση ελάχιστης κοινωνικής σύνταξης για όλους ανεξαιρέτως στην ηλικία των 58 ετών και κοινωνικού επιδόματος στους αναξιοπαθούντες μέχρι να φτάσουν στο όριο ηλικίας.
Αυτοαπασχολούμενοι, επαγγελματίες και αγρότες θα εντάσσονται στην κλίμακα συνταξιοδότησης αντίστοιχα (δηλωθέντα εισοδήματα – εισφορές απασχολουμένων).
Μέριμνα για την οικογένεια και τη μητρότητα, έμμεση οικονομική ενίσχυση των γεννήσεων και της πολυτεκνίας, μέριμνα για το δημογραφικό.
21. αποκέντρωση με κρατικές επενδύσεις στην περιφέρεια και με πρόσθετα κίνητρα εγκατάστασης, απασχόλησης αλλά και διευκολύνσεις ιδιωτικής επένδυσης.
Επικαιροποιημένος σχεδιασμός για την αλλαγή χρήσης γης με σκοπό να διευκολυνθεί η παραγωγική εκμετάλλευση γαιών και αναδασμός γης όπου αυτό απαιτείται.
Μελέτες και έργα υποδομών για σύγχρονες γεωργικές, κτηνοτροφικές, αλιευτικές, βιοτεχνικές, βιομηχανικές και τουριστικές ζώνες ανάπτυξης.
22. τακτική ετήσια επικαιροποίηση της αξιοποιημένης δημόσιας περιουσίας και αναδιανομή του τυχόντος πλεονάσματος του εθνικού πλούτου στο λαό με διάφορες μορφές κοινωφελούς έργου ή δημοσίων δαπανών.
23. μελέτη, εξορθολογισμός και ανακοστολόγηση εργολαβιών δημόσιου χαρακτήρα με κοστολογημένη κωδικοποίηση έργων και δημιουργία πανεθνικής κρατικής εταιρείας δημοσίων έργων η οποία θα επιδέχεται και την εθελοντική προσφορά εργασίας πολιτών που θα επιθυμούν και θα δύνανται να προσφέρουν στο δημόσιο όφελος.
Κάθε υπέρβαση συμβατικού τιμήματος έργου που θα εκτελείται από ιδιώτη εργολάβο να βαρύνει τον εργολάβο / ανάδοχο και ρητά να απαγορεύεται η αναπροσαρμογή του πλην των περιπτώσεων όπου δικαστικές αποφάσεις θα την τεκμηριώνουν αιτιολογημένα.
24. απαγόρευση ιδιωτικής συμμετοχής σε εταιρείες του δημοσίου.
Περιουσία του δημοσίου θα επιτρέπεται να ενοικιάζεται σε ιδιώτες για επενδύσεις, αλλά θα απαγορεύεται η πώλησή της.
Τα παραπάνω ως κανόνες της ελεύθερης αγοράς η οποία συνεχώς ως εποπτευόμενη θα βελτιώνεται, μπορούν σε ελάχιστο χρόνο να προκαλέσουν τον οργασμό της, την παραγωγική ανάπτυξη και την ευημερία, αντιμετωπίζοντας άμεσα και καίρια στρεβλώσεις υπέρ του συνόλου του λαού.
Πέραν αυτών τα διακινούμενα είδη της αγοράς δεν είναι όλα αποκλειστικά προϊόντα και υπηρεσίες με λογιστικό – χρηματικό τίμημα.
Κάποια αποτελούν αγαθά και ως κεκτημένα διαχρονικά δεν επιδέχονται λογιστικής αξίας όπως η παιδεία και η υγεία.
25. αντιμετωπιζόμενα ως αγαθά θα πρέπει να εφαρμοστούν δωρεάν δημόσια Παιδεία και δωρεάν δημόσια Υγεία για όλους.
Κατάργηση των φροντιστηρίων και των εταιρειών εισαγωγής ιατροφαρμακευτικού υλικού, αντικείμενα που θα περιέλθουν στην ευθύνη του αντίστοιχου δημόσιου φορέα εφόσον πραγματεύονται ανθρώπινα αγαθά και όχι εμπορικά προϊόντα.
Ο δάσκαλος και ο γιατρός στη χώρα του Σωκράτη και του Ιπποκράτη θα πρέπει να γίνει λειτουργός και όχι επαγγελματίας.
26. δικαστική εξουσία που θα τιμωρεί προς νουθεσία οδηγώντας σε κοινωνικό ή δημόσιο έργο μέσα από εταιρείες και φορείς του δημοσίου.
Κατάργηση των φυλακών πλην των περιπτώσεων του ειδεχθούς εγκλήματος.
Εξοστρακισμός πολιτών εκτός περιφέρειας με υποχρέωση προσφοράς κοινωνικού ή δημόσιου έργου και απέλαση μεταναστών στη χώρα προέλευσής τους σε αντίστοιχο χρόνο τιμωρίας για επαναλαμβανόμενα παραπτώματα.
27. νομοθετική εξουσία που θα βασιστεί σε μια από μηδενικής βάσης, σύγχρονη και σαφή διατύπωση του Συντάγματος και των νόμων μιας ευνομούμενης και σύγχρονης δημοκρατικής πολιτείας, έτσι όπως θα προταθούν και θα συνομολογηθούν μεταξύ λαού και κυβέρνησης, χωρίς να παγιώνονται επ’ αόριστον, αλλά να δεσμεύονται στη δυνατότητα της διαρκούς βελτίωσής τους με γνώμονα την ελευθεριότητα και την ευδαιμονία των πολιτών και της χώρας.
Κάθε Νόμος θα καταργεί τον σχετικό προηγούμενό του, ώστε να αποφεύγεται το φαινόμενο της πολυνομίας που παρατηρείται σήμερα.
Ο Συνήγορος του Πολίτη ως θεσμός να επεκταθεί σε όλο το νομικό φάσμα, διατηρώντας όμως το δικαίωμα του πολίτη να μισθώνει επιπλέον και δικό του δικηγόρο κατά τη βούλησή του.
28. διοικητική οργάνωση που θα βασίζεται στη μηχανογράφηση και μηχανοργάνωση κάθε πληροφορίας με κοινές βάσεις δεδομένων για κάθε υπηρεσία, για νόμιμη χρήση από κάθε πολίτη, για κάθε περίπτωση εξυπηρέτησης ή συναλλαγής μέσω των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών, ώστε να καταργηθεί η γραφειοκρατία και η τυπολατρία.
Είναι χαρακτηριστικό το ότι σήμερα στην εποχή της ψηφιακής πληροφορίας ένας κεντρικός υπολογιστής μπορεί να διοικήσει εύρυθμα μια χώρα χωρίς να σπαταλάται πολύτιμος χρόνος και να ταλαιπωρείται ο λαός.
Κυβέρνηση, Υπουργεία, Περιφέρειες και Δήμοι, Οργανισμοί και Υπηρεσίες μπορούν και πρέπει να είναι αλληλένδετοι κυβερνοχώροι διαχείρισης πληροφοριών, διαδικασιών, αποφάσεων και πράξεων, ώστε να ασκούν άμεση, σύγχρονη, εύρυθμη και αποτελεσματική διοίκηση.
29. διοικητική διαίρεση σε Περιφέρειες και Δήμους με αναβαθμισμένες και εκχωρημένες αρμοδιότητες δημόσιας διοίκησης στα περιφερειακά συμβούλια και στις υπηρεσίας της Περιφέρειας, που θα είναι πλαισιωμένες με επιστημονικά αντίστοιχα τμήματα παραγωγής και παρακολούθησης έργου στους Δήμους που θα εποπτεύουν.
Οι Περιφέρειες με βάση τον πληθυσμό τους θα εκλέγουν Βουλευτές και έναν Γερουσιαστή στη Βουλή - Κυβέρνηση και τη Γερουσία.
Ουσιαστικά μια ομοσπονδία Περιφερειών θα συνιστά το Κράτος το οποίο θα επιμελείται θέματα και αντικείμενα κύριας αρμοδιότητας που εξ ορισμού δεν θα αφορούν αποκλειστικά την Περιφέρεια, όπως η κεντρική συνταγματική εξουσία για το νομοθετικό, εκτελεστικό και δικαστικό έργο, η άμυνα, η οικονομική πολιτική, κλπ.
Οι εκλογές θα είναι όπως και σήμερα ανεξάρτητες από τις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι εκλεγμένοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν θα έχουν δικαίωμα υποψηφιότητας μέχρι τη λήξη της θητείας τους, έστω κι αν κατέχουν τον τίτλο της ‘’αριστείας’’.
30. δημογραφική επιμελητεία από τις Περιφέρειες με ηλεκτρονική καταγραφή και χαρτογράφηση κίνησης και εξέλιξης πληθυσμών, άμεση απέλαση λαθρομεταναστών και ενήλικων πού δεν είναι πολίτες ή καταγεγραμμένοι μετανάστες για σειρά ετών.
Κάθε κάτοικος της χώρας που δε θα μπορεί ή δε θα θέλει να είναι πολίτης της ή νόμιμος μετανάστης δε θα έχει θέση σ’ αυτή.
Η ποσόστωση των μεταναστών και η χώρα προέλευσης θα κρίνεται από το Εσωτερικών και την Περιφέρεια προορισμού και η αποδοχή θα γίνεται κατόπιν αιτήματος.
Εξαίρεση στα παραπάνω θα αποτελούν οι πολίτες της ΕΕ ή φίλιων χωρών οι οποίοι ως μόνιμοι κάτοικοι της χώρας θα μπορούν να πολιτογραφηθούν και να ασκούν το δικαίωμα του εκλέγειν και όχι του εκλέγεσθαι πλην εξαίρετων περιπτώσεων.
Έλληνες της ομογένειας θα διατηρούν το δικαίωμα του εκλέγειν ως φύσει έλληνες πολίτες.
31. δημόσια δωρεάν Εκπαίδευση δωδεκαετής και σύγχρονη με διαρκή βαθμολογία και χωρίς εξετάσεις, ώστε να τεκμαίρεται η διαρκής αξία των σπουδών, να αίρονται τα εμπορικά φαινόμενα όπως τα φροντιστήρια και τα ιδιωτικά σχολεία και να προάγεται το καλύτερο της γνώσης αλλά και της εμπειρίας, μέσα από εργαστηριακή ή επιμορφωτική ενασχόληση σε αντίστοιχους παραγωγικούς κλπ κλάδους κατά τη διάρκεια του χρόνου εκπαίδευσης.
Τα ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας θα δέχονται αμισθί ή με το ελάχιστο κόστος συγκεκριμένο αριθμό αλλοδαπών φοιτητών που θα μπορούν να εξυπηρετήσουν, με στόχο ο αριθμός αυτός να βελτιώνεται συνεχώς ώστε να καταστούν σχολειά του ελεύθερου κόσμου και της ελεύθερης ανθρωπότητας.
32. δημιουργία σύγχρονων κρατικών και ιδιωτικών εξειδικευμένων κέντρων έρευνας και τεχνολογίας και παρακίνηση της άμιλλας με καθιέρωση υλικής ή ηθικής βράβευσης.
Το ισχυρό κεφάλαιο του μέλλοντος είναι η Γνώση και η εφαρμογή της και όχι η βαριά βιομηχανική παραγωγή.
33. παιδεία που πέραν του σεβασμού και της εκμάθησης των πολιτισμών του κόσμου και των τεχνών τους, θα εμβαθύνει αντικειμενικά στην ελληνική γλώσσα, ιστορία, φιλοσοφία και κοσμοαντίληψη, αλλά παράλληλα και στη σύγχρονη επιστήμη και έρευνα, ώστε να παράγει μορφωμένους επιστήμονες και όχι αμαθείς επαγγελματίες.
Η πρόσβαση μαθητών, σπουδαστών και φοιτητών σε ηλεκτρονικά ή γραπτά συγγράμματα θα είναι ελεύθερη και απεριόριστη και αντικείμενο δημιουργικής και συγκριτικής μελέτης.
34. η δημοσιογραφία, η ραδιοτηλεόραση και οι εκδόσεις θα υποχρεώνονται σε πανεπιστημιακή γνώση και επάρκεια, ώστε να μην βλάπτουν την κοινωνία ως από μηχανής αμόρφωτοι δάσκαλοι σε κάθε σπίτι ή να μην διασπείρουν ψεύδη ένεκα συμφερόντων που θα τις καθιστούν μορφές εξουσίας.
Όργανο εποπτείας τους δεν θα είναι η Κυβέρνηση ένεκα παραδοχής της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών, αλλά φορέας που θα προκύπτει από τους ίδιους τους παραπάνω αυτορυθμιστικά και με βάση τη δεοντολογία και την πειθώ και όχι την επιβολή ή την απειλή φίμωσης.
35. εθνική άμυνα που θα βασίζεται κυρίως στο όπλο άνθρωπος - έλληνας πολίτης.
Κεντρικός επιτελικός σχεδιασμός οργάνωσης, εγκατάστασης και λειτουργίας των στρατιωτικών εγκαταστάσεων και υποδομών με βάση τα σημερινά δεδομένα.
Ανάπτυξη της πολεμικής – αμυντικής βιομηχανίας και δημιουργία στρατιωτικού ερευνητικού κέντρου και ινστιτούτου πολέμου με την πανεπιστημιακή αρωγή της πολιτείας.
Επέκταση του ελληνικού επαγγελματικού στρατού σε όλα τα όπλα και όλα τα αντικείμενα με δεκαετή υπηρεσία.
Αναβάθμιση των ειδικών δυνάμεων σε σύγχρονες επαγγελματικές δεκαετούς τουλάχιστον θητείας πέραν του δικαιώματος υπηρεσίας σ’ αυτές των κληρωτών της βασικής θητείας.
Συνεργασία με τις γειτονικές χώρες για μείωση των εξοπλισμών και εξοικονόμηση πόρων με στόχο το κοινό όφελος.
Αμυντική πολιτική στη βάση της μη παραχώρησης και του διαλόγου με τους γείτονες και διατήρηση ήρεμης δύναμης που θα βασίζεται στην αδέσμευτη στρατιωτική επάρκεια.
36. κρατικός επιτελικός επιστημονικός σχεδιασμός για τη σύγχρονη συγκοινωνία και επικοινωνία και την ανάγκη ανάπτυξης των αντίστοιχων υποδομών.
37. προσανατολισμός στην φιλο- περιβαλλοντική χωροταξία οικισμών και επαγγελματικών εγκαταστάσεων.
38. μελέτη και κίνητρα αποσυμφόρησης των πόλεων ώστε να καταστούν καθαρές και φιλικές στον άνθρωπο και το περιβάλλον.
Σχεδιασμός αναδόμησης ή εγκατάστασης σύγχρονων ανθρώπινων πόλεων και οικισμών με σεβασμό στην κουλτούρα της χώρας και στο περιβάλλον.
39. ανάπτυξη και επέκταση της εναλλακτικής (πράσινης) ενέργειας με δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις.
40. διεθνής συνεργασία χωρίς φραγμούς με βάση τον αμοιβαίο σεβασμό και το αμοιβαίο όφελος.
Με τις παραπάνω γενικευμένες και ενδεικτικές προτάσεις οι χώρες του ελεύθερου και συνεργαζόμενου κόσμου γίνονται κοινότητες του κόσμου, που προωθούν την ευημερία τους στη βάση της αγαστής συνεργασίας και του αμοιβαίου σεβασμού.
Πέρα και πάνω από τα σύνορα κρατών, ομοεθνίες ή συντεχνίες ανθρώπων – πολιτών γίνονται διακρατικές κοινότητες της δικής τους ιδιαιτερότητας και προάγουν τη διεθνή συνεργασία με στόχο την ευημερία του ανθρώπου κατ’ επέκταση σε μια ανθρωπότητα που διατηρεί και προάγει τη φυσική πολυπολιτισμική της χροιά μέσα από ένα μοντέλο διεθνούς πολιτικού κοινοτισμού, όπου φορείς και οργανισμοί θα βρούν ένα καλύτερο, αποτελεσματικότερο και πιο δίκαιο πολιτικό έδαφος διεθνούς συνεργασίας.
Ως εφαρμοσμένη κατάσταση ο πανανθρώπινος πολιτικός κοινοτισμός θα είναι η νίκη-χειραφέτηση του ανθρώπου – ατόμου - πολίτη από την Εξουσία και την απειλή της κατάχρησής της.
Το δήθεν δικαίωμα και δυνατότητα του σημερινού ανθρώπου να αναπτύξει τη ζωή και την ευημερία του σε ένα ελεύθερο περιβάλλον είναι ψευδεπίγραφο.
Ο άνθρωπος του σημερινού σύγχρονου μεσαίωνα δυναστεύεται από τον πειθαναγκασμό της εξουσίας και από την οικονομική ανάγκη και τη μέριμνα επιβίωσης.
Και τα δυο είναι διαμορφωμένα εργαλεία των σύγχρονων αυτοκρατοριών (αστικών ολιγαρχιών) ώστε να καθυποτάσσουν τα άσημα έως ασήμαντα πλήθη των καταναλωτών τους, τα οποία ούτε μπορούν ένεκα της μέριμνας επιβίωσης να γίνουν συνειδητά άτομα πολίτες και μάλιστα συνεργαζόμενοι, ούτε να επιτύχουν πλην του αστάθμητου παράγοντα της τύχης την οικονομική ευημερία των ολίγων.
Ο εργαζόμενος πολίτης ευημερεί αθροιστικά και ο πλούσιος πολίτης ευημερεί παραγοντικά. Αλγεβρικά ο ανταγωνισμός είναι αθέμιτος.
Η ανεστιότητα, η αποξένωση και ο ατομικισμός που αισθάνεται ο άνθρωπος στην αυτοκρατορία του χρήματος σήμερα είναι συμπτώματα εκφυλισμού του ανθρώπου – πολίτη της αρχαίας πόλης.
Οι αυτοκρατορίες άλλων εποχών έδωσαν από ένα δόγμα στα πλήθη τους και τα ποδηγέτησαν.
Σήμερα όπως και τότε λύση δεν αποτελούν ούτε οι διακηρύξεις ισότητας (κομμουνισμός – μονοθεϊσμός), ούτε η παρατηρούμενη αφύσικη ανισότητα (απόλυτα ελεύθερη οικονομία των αγορών).
Κάθε θέση και κάθε αντίθεση για να γίνεται προσωρινά έστω αποδεκτή μέχρι βελτίωσής της, οφείλει να τεκμαίρεται υπό το πρίσμα της φιλοσοφίας των μαθηματικών και της φυσικής επιστήμης.
Μαθηματικά η ισότητα γίνεται ισοπέδωση, ευθεία γεωμετρικά γραμμή, ακινησία και απονέκρωση και παράλληλα η αφύσικη ανισότητα γίνεται οξεία διαστρέβλωση με φυγόκεντρες τάσεις αποσταθεροποίησης και εκτροχιασμού των λαών και των κοινωνιών.
Η φυσική ανισότητα όμως η οποία παρατηρείται ως αρμονική διαβάθμιση στη φύση προάγει την εξέλιξη και μάλιστα αρμονικά όταν διέπεται από κανόνες δικαίου σε περιβάλλον ελευθερίας, ώστε οι αντίρροπες κεντρομόλες και φυγόκεντρες δυνάμεις να εξισορροπούνται και να αναδιαμορφώνονται.
Η ζωή και η ανθρώπινη πορεία δεν μπορεί να έχουν κάθετες επιλογές ανοδικής ή καθοδικής απλά κατεύθυνσης.
Μπορούν και οφείλουν να έχουν σπειροειδή ανοδική πορεία η οποία προσδίδει δημιουργική δυνατότητα προέκτασης, σταθερότητα και αρμονία στη φρακταλοειδή της εξέλιξη.
Η εκτατική και συνάμα ανοδική πορεία στην ακτίνα του κύκλου της σπείρας τείνει στο πολύμορφο άπειρο, ενώ η πορεία στον κάθετο άξονα είναι μια μονότονα άπειρη ευθεία που ναι μεν καθοδηγεί, αλλά δεν δημιουργεί συγχρόνως στον περιβάλλοντα χώρο και δεν προεκτείνεται παντού.
Τα κλειδιά της ζωής dna και rna είναι βασικές φυσικές σπείρες που δείχνουν ίσως κατά φύσει το δρόμο και τον τρόπο.
Το άτομο από μια ακόμη άσημη και ανώνυμη μοναδιαία και μοναδική πολλαπλότητα του ανθρώπινου είδους ως ομηρικός ‘’κανένας’’ οφείλει να γίνεται επώνυμο άτομο
με προσωπικότητα ως ομηρικός ‘’οδυσσέας’’ και ολοκληρώνεται είτε μέσα από τον εαυτό του, είτε μέσα από την ιδανική συνύπαρξη σε επίπεδο ζευγαριού, οικογένειας, κοινωνίας, κλπ.
Η κοινωνία και η οικογένεια ακόμη ως βασικοί θεσμοί συνύπαρξης μπορούν και οφείλουν να βελτιώνονται σε προηγμένους πολιτισμούς ανθρώπων.
Ο ανθρώπινος πολιτισμός γίνεται ανώτερος όταν προάγεται σε περιβάλλον ελευθερίας και η κυρίαρχη ιδεολογία και κουλτούρα του διαμορφώνονται έτσι ώστε να τείνουν στη διαρκή βελτίωση της ελευθεροπρέπειας και της ευημερίας ατόμων και κοινωνιών.
Η ευημερία εξασφαλίζει την ευδαιμονία και αυτή με τη σειρά της την πνευματική ανάταξη του ανθρώπου και των συνόλων του, με αποτέλεσμα την προσέγγιση ενός ανώτερου ανθρώπινου συνειδέναι μιας νέας παγκόσμιας συνειδητότητας, που είναι στόχος και σκοπός της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης.
Παράρτημα απ' το Μανιφέστο του ελληνοκεντρισμού
Στα πολιτικά και οικονομικά αδιέξοδα του σήμερα οφείλουμε να δημιουργήσουμε νέα μοντέλα πολιτικής και οικονομίας.
Στη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία οφείλουμε να επαναπροσδιορίσουμε το ιδανικό μοντέλο της, ώστε η εξουσία λαού και κυβέρνησης να είναι αμφίδρομη και ωφέλιμη για το λαό και τον τόπο και να αποφεύγονται οι εξ επαγγέλματος ή οι εξ αρεστείας και συμφερόντων πολιτικοί τυχοδιώκτες.
Η Δημοκρατία δεν είναι μια στατική κατάσταση που προκύπτει ανά διαστήματα για να ωφελεί λίγους ή αρεστούς, αλλά μια διαρκής δυναμική διεργασία μεταξύ λαού και κυβέρνησης η οποία διαρκώς οφείλει να βελτιώνεται στη βάση του διαλόγου και της αμφίδρομης αλληλεπίδρασης.
Ένα τέτοιο μοντέλο θα ήταν η Δημοκρατία των Αρίστων της Αρετής και της Γνώσης.
Όπου Άριστοι μέσα από μια δια βίου θεσμική διαδικασία θα ανακηρύσσονταν όσοι προσέφεραν στο κοινό καλό ή όσοι διακρίθηκαν στα γράμματα και τις τέχνες και θα κατακτούν έτσι αξιοκρατικά το δικαίωμα του εκλέγεσθαι.
Το πολίτευμά μας εξαντλώντας κάθε δυνατότητα θα μπορούσε να είναι Προεδρική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία με Γερουσία και Βουλή αντιπροσωπευτική μιας ισόρροπης περιφερειακής διαίρεσης της χώρας με εκπροσώπους βουλευτές και γερουσιαστές.
Ο Πρόεδρος ως πρώτος θεματοφύλακας του δημοκρατικού πολιτεύματος και ως άριστος των αρίστων θα μπορούσε να εκλέγεται άμεσα απ’ το λαό και αφού θα έχει από μια τουλάχιστον θητεία σε βουλή και γερουσία πλην των αρχικών εκλογών και του χρόνου που απαιτείται για την προαγωγή, εκλογή και θητεία αρίστων.
Θα μπορούσαμε αρχικά και σήμερα με δημοκρατικές διαδικασίες να επιλέξουμε άριστους στην ελληνική κοινωνία μέχρι ο επιδιωκόμενος θεσμός της αριστείας να τους προάγει θεσμικά και να τους αναδείξει στη βάση πάντοτε της άμιλλας.
Ως εφαρμοσμένα πολιτικοοικονομικά συστήματα ο κομμουνισμός και ο καπιταλισμός κατέρρευσαν, ομοίως η αριστερά και η δεξιά πολιτικοκομματική πρόταση και μένει ως τρίτη εναλλακτική λύση η ελληνότροπη της σύγχρονης πραγματικής δημοκρατίας που θα πηγάζει απ’ τα μοντέλα δημοκρατίας του αρχαίου ελληνικού κόσμου και θα προσαρμόζεται διαρκώς στο σήμερα εξυπηρετώντας τον άνθρωπο και το περιβάλλον του.
Έτσι προτείνεται (κι ελληνότροπα επιδέχεται πάντοτε - και αναγκαστικά - διαλόγου και κριτικής και αντιπρότασης το ότι προτείνεται εδώ ή αλλού, ώστε να τεκμαίρεται):
Κατάργηση των κομμάτων, εφαρμογή κοινού εθνικού ψηφοδελτίου, δικαίωμα του εκλέγεσθαι να έχουν οι μέσα από μια δια βίου διαρκή διαδικασία αριστείας ενάρετοι πολίτες και οι ιδιαίτερα μορφωμένοι που θα αποκαλούνται ‘’άριστοι’’.
Η παραπάνω διαδικασία δεν θέτει θέμα εκλογικού συστήματος από μόνη της και τα κόμματα δεν εξυπηρετούν καμιά πολιτική ουσία εφόσον επικαλούνται ξενόφερτα και ξεθωριασμένα πολιτικο-οικονομικά μοντέλα και κυρίως επειδή προκαλούν εξ ορισμού διαίρεση των πολιτών σε αρεστούς και μη και κατ’ επέκταση λειτουργούν ως τροχοπέδη στις δυνατότητες που έχει το σύνολο του λαού για ανάπτυξη και πρόοδο.
Θα μπορούσε κανείς να αντιπροτείνει την διατήρηση των κομμάτων και την ποσοστιαία αναλογική συγκυβέρνηση. Είναι ένα σενάριο το οποίο δεν κρίνεται επαρκές επί του παρόντος, γιατί η αφύσικα πελατειακή διαμόρφωση των κομμάτων έχει μέχρι σήμερα σωρεύσει τα πάνδεινα στη χώρα και από τη φύση τους προσελκύουν αλλά και παράγουν τη σοφιστεία και τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό.
Έτσι προτείνουμε η από κοινού ψηφοδελτίου εκλεγμένη Βουλή να είναι και Kυβέρνηση με τετραετή θητεία και η εκλεγμένη Γερουσία με εξαετή.
Ο αριθμός των βουλευτών της Βουλής να είναι ανάλογος της πληθυσμιακής και περιφερειακής διαίρεσης της χώρας με αναλογικό μέτρο 1 / 100.000 πληθυσμού και ο αριθμός των γερουσιαστών ίσος με τον αριθμό των περιφερειών που θα τους εκλέγουν.
Κάθε βουλευτής ως μέλος της κυβέρνησης θα αναλαμβάνει κυβερνητικό έργο που θα του ανατίθεται βάσει προσόντων και επιλογής από την κυβέρνηση και θα έχει το δικαίωμα δημόσιας αρωγής σε εμπειρογνώμονες και συμβούλους που θα κρίνονται απαραίτητοι, όπως και σε κάθε μέσο που θα εξυπηρετεί το λειτούργημά του.
Δαπάνες πέραν αυτών θα που συνάδουν με το δημόσιο λειτούργημά του και έργο θα βαρύνουν τον ίδιο.
Κατάργηση της προεκλογικής διαδικασίας των υποψηφίων πλην της δημοσίευσης του βιογραφικού που θα τεκμαίρει τον τίτλο της αριστείας και το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, όπως και των προσωπικών προγραμματικών του θέσεων και απόψεων.
Αμοιβή πολιτικών ίση με αυτή που είχαν ως πολίτες ή επαρκής για το αξίωμα-λειτούργημα και κάλυψη των εκάστοτε παραστατικών εξόδων από το δημόσιο κατόπιν έγκρισης απ την κυβέρνηση, την γερουσία ή τον πρόεδρο.
Η πολιτική θα πρέπει να ξαναγίνει λειτούργημα και όχι μέσο πλουτισμού.
Ο λαός με τις εκλογές ή τα δημοψηφίσματά του και τα υπομνήματά του, η βουλή- κυβέρνηση, η γερουσία και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να έχουν ομόκυκλη εξουσία με δικαίωμα αμφισβήτησης και πρότασης εκλογών όταν απαιτείται και όπως θα ορίζεται βάσει αρχών και κανόνων δημοσίου συμφέροντος, ώστε να αίρεται το φαινόμενο της αλαζονίας, της αναξιοπιστίας ή της ολιγαρχίας.
Ψηφίσματα, δημοψηφίσματα και υπομνήματα ομάδων πολιτών να είναι υποχρεωτικά ως προ ημερησίας διατάξεως θέματα προς συζήτηση στη Βουλή.
Καθιέρωση ηλεκτρονικού βήματος πολιτικού διαλόγου των πολιτών με όλα τα τμήματα και υπουργεία της κυβέρνησης, ώστε να επιτυγχάνεται δημιουργικά η παραγωγή πολιτικής με τη συνδρομή των πολιτών και να καθίσταται πιο άμεση και πιο ζωντανή η Δημοκρατία.
Κατάργηση του υπηκόου και ορισμός του πολίτη μέσα από παραμέτρους που θα ορίζουν το δικαίωμά του να είναι – ως ενήλικος – πολίτης της χώρας που θα έχει το δικαίωμα του εκλέγειν.
Οικονομικό μοντέλο να είναι η παρεμβατική (ή εποπτευόμενη) ελεύθερη οικονομία στην οποία η Βουλή – Κυβέρνηση θα θέτει τους δίκαιους για όλους όρους της ελεύθερης αγοράς και τους ωφέλιμους για τη χώρα, όπου και όταν απαιτείται.
Η προσφορά και η ζήτηση δεν αρκούν για να ορίσουν μια ελεύθερη αλλά και δίκαιη οικονομία.
Τα Κράτη και οι κυβερνήσεις υπάρχουν ακριβώς ως μεσολαβητές και θεσμοθέτες της αγοράς, της κοινωνίας και του λαού για τον οποίο μεριμνούν και λειτουργούν, ως αναχώματα στην ισοπέδωση και την αφύσικη ευημερία των ολίγων που επιθυμεί η παγκοσμιοποιημένη αγορά με την εφαρμογή του ασύδοτου νεοφιλελευθερισμού ως μια ακραία έκφανση/εκτροπή του καπιταλισμού.
Τάση της είναι να καταργηθούν κράτη και κυβερνήσεις, λαοί και έθνη και να υπάρχει ο άνθρωπος – καταναλωτής παγκοσμίως ο οποίος θα εισφέρει στον άκρατο, ματαιόδοξο, παράλογο και αφύσικο πλουτισμό των ολίγων, ώστε να αναγεννηθεί η σύγχρονη αυτοκρατορία των πλουσίων της Γης που θα υπερασπίζονται τον πλούτο τους με μιλιταριστική παγκόσμια κυβέρνηση διορισμένη και πειθήνια σ’ αυτούς και τα συμφέροντά τους και θα εξαφανιστεί ο πολίτης – άνθρωπος στο χάος των δις καταναλωτών, ως ένας σύγχρονος απρόσωπος και ασήμαντος σκλάβος που θα αδυνατεί να επαναστατήσει και να αναγεννηθεί…
Χρέος μας είναι να είμαστε απέναντι και απ’ το σενάριο του παγκόσμιου καπιταλισμού και απ’ το αντίστοιχο σενάριο της παγκόσμιας σοσιαλιστικής διεθνούς.
Σαν έλληνες κατέχουμε την τρίτη εναλλακτική λύση και διέξοδο απ τη σύγχρονη σκλαβιά που διασώζει την εθνική και κρατική ιδιαιτερότητα λαών και εθνών και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσής τους, προτείνοντας την παρεμβατική (ή εποπτευόμενη) ελεύθερη οικονομία ως κρατικό, εθνικό, αλλά και κατ’ επέκταση παγκόσμιο μοντέλο μέσω των διεθνών οργανισμών και φορέων, ώστε πέρα και πάνω απ’ τους αριθμούς των ολίγων να ευημερεί εντέλει μια ανθρωπότητα ελεύθερη.
Η ελεύθερη αγορά απέτυχε γιατί επέτρεψε σε κίβδηλες κυβερνήσεις να την εκτρέψουν σε νεοφιλελεύθερη όπου η ιδιωτική ασυδοσία κυριαρχεί έναντι των λαών και των κρατών τους, τα οποία προς τούτο εντέλλονται από τις ιδιωτικές αγορές των ολίγων να σμικραίνουν ως οικονομικοί θεματοφύλακες των λαών τους και να τους παραχωρούν έδαφος λεηλασίας.
Είναι ανίερο και αδιανόητο στο σημερινό κόσμο λίγες ιδιωτικές διεθνείς τράπεζες να λυμαίνονται τον πλούτο των λαών και των κρατών του ελεύθερου και μη κόσμου.
Στην Ελλάδα του σήμερα και παραμένοντας στην Ε.Ε. και στη ζώνη του ευρώ, απαιτείται ψύχραιμη και συγκροτημένη σωστά καταγγελία του Μνημονίου με σκοπό την επαναδιαπραγμάτευση των όρων του μέχρις να απεμπλακούμε, ώστε να αποδεσμευτούμε απ’ την οικονομική υποτέλεια στην Τρόϊκα και κυρίως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο γιατί :
α. απαιτούμε - όχι με βάση τις εκτιμήσεις των ‘’διεθνών πιστωτικών οίκων’’ αλλά με βάση το δικαίωμά μας ως ισότιμο μέλος της Ε.Ε. - να δανειζόμαστε από την Ε.Κ.Τ. και με επιτόκιο 1-2% όπως και οι χώρες του βιομηχανικού βορρά και αυτό ρυθμίζεται με κοινή πολιτική απόφαση της Ε.Ε. για έκδοση ευρωομολόγων η οποία επιβάλλεται για το συνολικό καλό της ευρωζώνης.
β. δε δεχόμαστε ως εγγύηση να συνομολογείται ακίνητη περιουσία του ελληνικού δημοσίου, γιατί ισοδυναμεί με αθέμιτη έκθεση σε κίνδυνο εθνικού χώρου σε ένα πιθανό σενάριο πτώχευσης της δανειζόμενης χώρας.
γ. στη βάση της ισοτιμίας ως χώρα μέλος της ενιαίας αγοράς και ως καταναλωτές των προϊόντων του βορρά, διεκδικούμε ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη της ενιαίας αγοράς με επενδύσεις στο νότο, ώστε να τονωθεί η αγοραστική δύναμη των αδύναμων χωρών –καταναλωτών έως σήμερα.
Ως κύριο μέτρο εξυγίανσης και ανάπτυξης να αντιπροταθεί το εποπτευόμενο μοντέλο της ελεύθερης οικονομίας μας και να απαιτηθεί πίστωση ελάχιστου χρόνου, ώστε να λειτουργήσει, αφού θα έχει συντελεστεί με πρωτοποριακές, υπό μορφή πανεθνικού κινήματος και σχεδόν αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και η απαραίτητη πολιτική και πολιτειακή αλλαγή με επιλογή απ’ το λαό των σημερινών αρίστων.
Χωρίς μπροστάρηδες, ειδικούς, οργανώσεις και κονδύλια, αλλά σαν ένα διαρκές για όσο χρειαστεί πανεθνικό συλλαλητήριο που θα εκλέγει επιτροπές του πανεθνικού κινήματος και θα αναζητεί τους άριστους ανά Δήμο και Περιφέρεια ώστε να τους δώσει εντολή να κυβερνήσουν.
Πανεθνικό κίνημα, ειρηνικό και αναίμακτο, ώστε να ξεπερνά το συνταγματικό κώλυμα εφόσον το ίδιο το σύνταγμα απορρέει από τον λαό.
Έτσι η καταγγελία του Μνημονίου - με σκοπό την επαναδιαπραγμάτευση εφόσον ο δανεισμός έχει ήδη συντελεστεί - θα είναι λαϊκή επιταγή και απαίτηση μεταφοράς του χρέους από το Δ.Ν.Τ. στην Ε.Κ.Τ. με την έκδοση ευρωομολόγων και με επιτόκια δανεισμού κοινά για τις χώρες μέλη, με ταυτόχρονη δέσμευση της Ε.Ε. για περιφερειακή ευρωπαϊκή ανάπτυξη (επενδύσεις παραγωγής στο νότο και τις αδύνατες χώρες, ώστε να τονώσουν την καταναλωτική τους ισχύ εξασφαλίζοντας έτσι και τη βιωσιμότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας σε ένα πλάνο ισόρροπης ανάπτυξης).
Σε περίπτωση άρνησης δανεισμού αποκλειστικά από την Ε.Κ.Τ., που οφείλει να προστατεύει τη ζώνη του ευρώ χωρίς να εμπλέκει το Δ.Ν.Τ. και αν και το Δ.Ν.Τ. δεν δεχθεί επαναδιαπραγμάτευση, τότε να στραφούμε ευθαρσώς σε φίλιες χώρες για δανεισμό όπως Ρωσία, Κίνα και Αραβικά κράτη, ώστε να μη δώσουμε την ελάχιστη πιθανότητα πτώχευσης ή εκτοπισμού από τη ζώνη του ευρώ πέραν του ότι οποιοδήποτε απ’ τα δυό σενάρια θεωρείται αδύνατον γιατί βλάπτει και την Ε.Ε. περισσότερο από την Ελλάδα για τον απλούστατο λόγο ότι μας καθιστά επισφαλείς δανειολήπτες.
Να γίνει έντονα γνωστό στην Ε.Ε. και την Ε.Κ.Τ. ότι για σοβαρούς λόγους αρχής δεν δεχόμαστε δέσμευση πέραν αυτών στο Δ.Ν.Τ. το οποίο μακρόθεν για να γίνει παγκόσμια αποδεκτός οικονομικός φορέας (όπως και άλλες χώρες το απαιτούν) θα πρέπει να βασίζεται σε ένα νέο και παγκοσμίως αποδεκτό διεθνές νόμισμα που δεν θα είναι το δολάριο Η.Π.Α. όπως σήμερα και δε θα βασίζεται σε ιδιωτικά πιστωτικά ιδρύματα όπως σήμερα, αλλά σε μια αντίστοιχη της Ε.Κ.Τ. διεθνή τράπεζα.
Ένα κοινό νόμισμα οφείλει να έχει κανόνες εφαρμογής, να εφαρμόζεται σε χώρες με κοινά οικονομικά δεδομένα ένεκα ισόρροπης ανάπτυξης και κυρίως να προστατεύεται από μια κοινή τράπεζα απέναντι στις μεθόδους της σημερινής διεθνούς κερδοσκοπίας.
Ένα κοινό νόμισμα σε περιβάλλον ασύδοτου νεοφιλελευθερισμού γίνεται έρμαιο της διεθνούς απληστίας, ενώ σε ένα περιβάλλον εποπτευόμενης ελεύθερης αγοράς θα είχε ευεργετικό χαρακτήρα.
Να καταγγείλουμε στην Ε.Ε. το οικονομικό μοντέλο του νεοφιλελευθερισμού και στη βάση αυτή να απαιτήσουμε την αναθεώρηση των συνθηκών που τον επέβαλαν ως ιό της ελεύθερης οικονομίας και μάλιστα εισαγόμενο απ’ τη Δύση με τις γνωστές συνέπειες για τους λαούς της Ευρώπης και για την ελεύθερη οικονομία.
Έστω και αν αυτό στοιχίσει την έξοδό μας από τη ζώνη του ευρώ, ο χρόνος και οι λαοί της Ευρώπης θα μας δικαιώσουν, γιατί θα δουν σε ελάχιστο χρόνο το αποτέλεσμα του ελληνικού τρόπου της ευεργετικά εποπτευόμενης ελεύθερης οικονομίας.
Είμαστε η πλουσιότερη χώρα της Ευρώπης σε φυσικό πλούτο και κάτοχοι του πιο προνομιακού ‘’οικοπέδου’’ στον πλανήτη και δεν πρέπει να αφήσουμε κανέναν να μας πείσει σκόπιμα για το αντίθετο.
Μια σειρά κινήσεων της αυριανής δημοκρατικής Κυβέρνησης θα μπορούσαν να είναι:
1. άμεση έναρξη εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου της χώρας απ το δημόσιο ή σε συνεργασία με φίλιες χώρες και αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας της από την εγχώρια και τη διεθνή αγορά με ενοικιάσεις προς αξιοποίηση και όχι πωλήσεις της.
2. δημιουργία ισχυρής κρατικής τράπεζας και σταδιακή απεμπλοκή όλων των ελλήνων απ’ την υπερχρέωση σε ελληνικές τράπεζες με πανωτόκια.
3. η αγορά χρήματος απ’ τις κρατικές τράπεζες να οριστεί με σχέση καταθέσεων – χορηγήσεων στο ½ , όρος που είναι ο βασικότερος ίσως κανόνας μιας υγιούς οικονομίας και η βασική προϋπόθεση ανάπτυξης.
4. αναδιανομή του εισοδήματος μεταξύ παραγωγής και εμπορίας αγαθών και προϊόντων με καθορισμό ανώτερου ενδιάμεσου εμπορικού κέρδους στο 25% της αξίας αγοράς του παραγόμενου προϊόντος και ένα επιπλέον 25% του τελικού εμπορικού κέρδους πριν την κατανάλωση.
Ένα αναλογικό του κόστους εμπορικό κέρδος θα μπορεί ανταγωνιστικά να απαιτεί το προϊόν που υπόκειται μεταποίηση, τυποποίηση, βιομηχανική ή βιοτεχνική επεξεργασία, κλπ.
5. κωδικοποίηση παραγωγών και εμπόρων με την ένταξή τους στη διαδικασία ώστε να ελέγχονται εποικοδομητικά.
6. πλάνο παραγωγικών επενδύσεων δημοσίου σε όλους τους τομείς της σύγχρονης οικονομίας και εποικοδομητικός έλεγχος με υπηρεσίες οικονομικής και επενδυτικής παρακολούθησης ανά περιοχή ή περιφέρεια.
7. διευκόλυνση των ιδιωτικών επενδύσεων με απλές και διάφανες διαδικασίες εκεί όπου το κράτος έχει στρατηγικά σχεδιάσει, αλλά αδυνατεί να επενδύσει και το αντικείμενο της επένδυσης δεν είναι ευαίσθητο όσον αφορά το δημόσιο και εθνικό συμφέρον.
8. ανακοστολόγηση ειδών και υπηρεσιών και εξορθολογισμός τους με κωδικοποίηση, ώστε να μην χάνεται σε άϋλες αξίες και συντεχνιακά ο εθνικός και λαϊκός πλούτος.
Το κόστος της συντεχνιακής παροχής υπηρεσιών σήμερα εξανεμίζει το μεγαλύτερο μέρος του παραγόμενου εθνικού πλούτου (πολιτικοί, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, αθλητές, εργολάβοι, γιατροί, νομικοί, μηχανικοί, κλπ).
Επιβάλλεται η καταγραφή, η κωδικοποίηση και η κοστολόγηση με μέτρο κάθε είδους παροχής των υπηρεσιών τους ειδικά όταν αυτές παρέχονται σε δημόσιο φορέα.
Οι αντίστοιχες του ιδιωτικού τομέα να τιμολογούνται πλήρως και να φορολογούνται όπως πρέπει.
9. αποδέσμευση των χρηματοδοτήσεων, για επενδύσεις από όλους τους πολίτες υπό συνεχή εποπτεία της επένδυσης απ τον πιστωτικό φορέα δημόσιο ή ιδιωτικό με σχέσεις καταθέσεων – δανεισμού πάντοτε στο ½.
10. φορολογικό σύστημα με έναν συντελεστή ανάλογο των πραγματικών και υποχρεωτικά δηλωθέντων εισοδημάτων για όλους.
Η φορολογική συνέπεια να γίνει βασικός κώδικας δεοντολογίας των ελλήνων ως εθνική υποχρέωση και όχι ως φόβητρο επιβολής προστίμων.
Η ανενεργός ακίνητη περιουσία δεν μπορεί να φορολογείται αφού φορολογούνται τα εισοδήματα που τη δημιουργούν, όπως δεν μπορεί να φορολογείται η μεταβίβασή της πέραν του 1% της αξίας της απειλώντας το δικαίωμα της ιδιοκτησίας.
Η πραγματική της αξία βάσει τεκμηρίων κτήσης ή απόκτησης θα είναι και αντικειμενική και εμπορική για τη φορολόγηση του φορολογικού προσώπου και κάθε νέα εμπορική αξία που θα προκύπτει από μεταβίβαση υπό μορφή πώλησης θα είναι αντίστοιχα νέα φορολογητέα αξία.
11. ένας και κοινός ΦΠΑ 15% με φθίνουσα πορεία ανά έτος έως το 10% και πλήρης εφαρμογή του σε όλα τα είδη και όλες τις υπηρεσίες.
12. κατάργηση των πολυσχιδών έμμεσων φόρων και καθιέρωση ποσοστιαία ενός ελάχιστου και επαρκούς για όλα τα είδη που τον απαιτούν ανάλογα με τη φύση του προϊόντος και τη διακίνησή του.
13. χρονικά περιορισμένη κατάργηση του ‘’πόθεν έσχες’’ και της αντικειμενικής φορολόγησης και απλοποίηση κάθε είδους αδειοδότησης και εταιρικής συνεργασίας για επενδύσεις και εισροή κεφαλαίων στη χώρα.
14.Καθιέρωση λογικής και αξιοπρεπούς ανώτερης και κατώτερης αμοιβής για εργασία πάντοτε ανάλογη του αντικειμένου της, της εμπειρίας και της παραγωγικότητας.
15. αναθεώρηση των εργασιακών σχέσεων, έτσι ώστε ο εργαζόμενος να είναι συμμέτοχος της παραγωγής και απελευθερωμένος από εξοντωτικά ωράρια, κακοδιοίκηση και πενιχρές αμοιβές και να επιδιώκει την ουσία της απασχόλησης που είναι η βελτίωση της παραγωγής με βάση τις δυνατότητες και τη θέλησή του για το καλύτερο (δικαίωμα εργαζομένων για αγορά μετοχών της εταιρείας).
16. άμεση εφαρμογή 7ώρου και 35 ωρών απασχόλησης αρχικά με στόχο την εφαρμογή σε καιρούς ευημερίας 6ώρου και 30 ωρών απασχόλησης ανά εβδομάδα με σκοπό την αύξηση της απασχόλησης σε 4 ομάδες εργασίες ανά 24ωρο με έναρξη ωραρίων την 08:00 π.μ. ώρα έναρξης της ευρύτερης αγοράς.
17. κατάργηση επιδομάτων και υπερωριών, εφόσον 80 βάθμια κλίμακα αμοιβών από 1.000,00 έως 9.000,00 ευρώ, ως Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για όλους τους απασχολούμενους πολίτες μέχρι και πολιτικούς θα καθορίζει την αμοιβή με βάση το αντικείμενο, την εμπειρία και την παραγωγικότητα.
Σωματεία και κλάδοι εργαζομένων θα έχουν ως αντικείμενο πέραν των συνθηκών απασχόλησης και της παρακολούθησης των εργασιακών σχέσεων την ένταξη συνολικά του κλάδου τους ή ιδιαζόντων περιπτώσεων στη σωστή κλίμακα αμοιβών και εισφορών.
18. ο εργαζόμενος δε θα έχει δικαίωμα διπλοαπασχόλησης πλην της αυτοαπασχόλησης πέραν της μισθωτής εργασίας του, χωρίς όμως το δικαίωμα συνυπολογισμού εισφορών για τη σύνταξη και την υποχρέωση καταβολής διπλών εισφορών.
Ο ασφαλιστικός κίνδυνος της δεύτερης απασχόλησης θα βαρύνει τον ίδιο.
Το δικαίωμα στην εργασία και την αυτοαπασχόληση πραγματώνεται όταν το κράτος - και πρώτα αυτό - επενδύει συστηματικά στην παραγωγή κι όταν χρηματοδοτεί άμεσα βιώσιμες μικρές επενδύσεις και τις επιμελείται ευεργετικά σε επίπεδο Δήμου ή Περιφέρειας.
Τα φαινόμενα της ανεργίας, του κοινωνικού αποκλεισμού και της αναξιοπάθειας θα εκλείψουν σε ελάχιστο χρόνο και τη θέση τους θα δώσουν σε εύρωστα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης και παραγόμενου εθνικού πλούτου που είναι συνάρτηση της απασχόλησης και της παραγωγής.
19. ασφαλιστικό σύστημα κοινό για όλους απ’ τον αιτιολογημένα άνεργο έως τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και αντίστοιχο των εισοδημάτων και των εισφορών εργοδότη - εργαζομένου απλά και αναλογικά με έναν σαφή σε όλους συντελεστή χωρίς ατραπούς πολυδιάσπασης, τέτοιο ώστε να είναι ανεξάρτητο από χρόνια υπηρεσίας και διακρίσεις.
20. ποσοστιαία η σύνταξη θα είναι απόρροια των όσων χρόνων επιλέγει να απασχοληθεί κανείς πέραν της 20ετίας για τις γυναίκες και της 25ετίας για τους άντρες και θα προσδίδει τις ανάλογες κατά μέσο όρο αποδοχές από την ηλικία των 58 ετών και άνω(αφού κάθε πολίτης είναι ενήλικος στα 18 του).
Καθιέρωση ελάχιστης κοινωνικής σύνταξης για όλους ανεξαιρέτως στην ηλικία των 58 ετών και κοινωνικού επιδόματος στους αναξιοπαθούντες μέχρι να φτάσουν στο όριο ηλικίας.
Αυτοαπασχολούμενοι, επαγγελματίες και αγρότες θα εντάσσονται στην κλίμακα συνταξιοδότησης αντίστοιχα (δηλωθέντα εισοδήματα – εισφορές απασχολουμένων).
Μέριμνα για την οικογένεια και τη μητρότητα, έμμεση οικονομική ενίσχυση των γεννήσεων και της πολυτεκνίας, μέριμνα για το δημογραφικό.
21. αποκέντρωση με κρατικές επενδύσεις στην περιφέρεια και με πρόσθετα κίνητρα εγκατάστασης, απασχόλησης αλλά και διευκολύνσεις ιδιωτικής επένδυσης.
Επικαιροποιημένος σχεδιασμός για την αλλαγή χρήσης γης με σκοπό να διευκολυνθεί η παραγωγική εκμετάλλευση γαιών και αναδασμός γης όπου αυτό απαιτείται.
Μελέτες και έργα υποδομών για σύγχρονες γεωργικές, κτηνοτροφικές, αλιευτικές, βιοτεχνικές, βιομηχανικές και τουριστικές ζώνες ανάπτυξης.
22. τακτική ετήσια επικαιροποίηση της αξιοποιημένης δημόσιας περιουσίας και αναδιανομή του τυχόντος πλεονάσματος του εθνικού πλούτου στο λαό με διάφορες μορφές κοινωφελούς έργου ή δημοσίων δαπανών.
23. μελέτη, εξορθολογισμός και ανακοστολόγηση εργολαβιών δημόσιου χαρακτήρα με κοστολογημένη κωδικοποίηση έργων και δημιουργία πανεθνικής κρατικής εταιρείας δημοσίων έργων η οποία θα επιδέχεται και την εθελοντική προσφορά εργασίας πολιτών που θα επιθυμούν και θα δύνανται να προσφέρουν στο δημόσιο όφελος.
Κάθε υπέρβαση συμβατικού τιμήματος έργου που θα εκτελείται από ιδιώτη εργολάβο να βαρύνει τον εργολάβο / ανάδοχο και ρητά να απαγορεύεται η αναπροσαρμογή του πλην των περιπτώσεων όπου δικαστικές αποφάσεις θα την τεκμηριώνουν αιτιολογημένα.
24. απαγόρευση ιδιωτικής συμμετοχής σε εταιρείες του δημοσίου.
Περιουσία του δημοσίου θα επιτρέπεται να ενοικιάζεται σε ιδιώτες για επενδύσεις, αλλά θα απαγορεύεται η πώλησή της.
Τα παραπάνω ως κανόνες της ελεύθερης αγοράς η οποία συνεχώς ως εποπτευόμενη θα βελτιώνεται, μπορούν σε ελάχιστο χρόνο να προκαλέσουν τον οργασμό της, την παραγωγική ανάπτυξη και την ευημερία, αντιμετωπίζοντας άμεσα και καίρια στρεβλώσεις υπέρ του συνόλου του λαού.
Πέραν αυτών τα διακινούμενα είδη της αγοράς δεν είναι όλα αποκλειστικά προϊόντα και υπηρεσίες με λογιστικό – χρηματικό τίμημα.
Κάποια αποτελούν αγαθά και ως κεκτημένα διαχρονικά δεν επιδέχονται λογιστικής αξίας όπως η παιδεία και η υγεία.
25. αντιμετωπιζόμενα ως αγαθά θα πρέπει να εφαρμοστούν δωρεάν δημόσια Παιδεία και δωρεάν δημόσια Υγεία για όλους.
Κατάργηση των φροντιστηρίων και των εταιρειών εισαγωγής ιατροφαρμακευτικού υλικού, αντικείμενα που θα περιέλθουν στην ευθύνη του αντίστοιχου δημόσιου φορέα εφόσον πραγματεύονται ανθρώπινα αγαθά και όχι εμπορικά προϊόντα.
Ο δάσκαλος και ο γιατρός στη χώρα του Σωκράτη και του Ιπποκράτη θα πρέπει να γίνει λειτουργός και όχι επαγγελματίας.
26. δικαστική εξουσία που θα τιμωρεί προς νουθεσία οδηγώντας σε κοινωνικό ή δημόσιο έργο μέσα από εταιρείες και φορείς του δημοσίου.
Κατάργηση των φυλακών πλην των περιπτώσεων του ειδεχθούς εγκλήματος.
Εξοστρακισμός πολιτών εκτός περιφέρειας με υποχρέωση προσφοράς κοινωνικού ή δημόσιου έργου και απέλαση μεταναστών στη χώρα προέλευσής τους σε αντίστοιχο χρόνο τιμωρίας για επαναλαμβανόμενα παραπτώματα.
27. νομοθετική εξουσία που θα βασιστεί σε μια από μηδενικής βάσης, σύγχρονη και σαφή διατύπωση του Συντάγματος και των νόμων μιας ευνομούμενης και σύγχρονης δημοκρατικής πολιτείας, έτσι όπως θα προταθούν και θα συνομολογηθούν μεταξύ λαού και κυβέρνησης, χωρίς να παγιώνονται επ’ αόριστον, αλλά να δεσμεύονται στη δυνατότητα της διαρκούς βελτίωσής τους με γνώμονα την ελευθεριότητα και την ευδαιμονία των πολιτών και της χώρας.
Κάθε Νόμος θα καταργεί τον σχετικό προηγούμενό του, ώστε να αποφεύγεται το φαινόμενο της πολυνομίας που παρατηρείται σήμερα.
Ο Συνήγορος του Πολίτη ως θεσμός να επεκταθεί σε όλο το νομικό φάσμα, διατηρώντας όμως το δικαίωμα του πολίτη να μισθώνει επιπλέον και δικό του δικηγόρο κατά τη βούλησή του.
28. διοικητική οργάνωση που θα βασίζεται στη μηχανογράφηση και μηχανοργάνωση κάθε πληροφορίας με κοινές βάσεις δεδομένων για κάθε υπηρεσία, για νόμιμη χρήση από κάθε πολίτη, για κάθε περίπτωση εξυπηρέτησης ή συναλλαγής μέσω των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών, ώστε να καταργηθεί η γραφειοκρατία και η τυπολατρία.
Είναι χαρακτηριστικό το ότι σήμερα στην εποχή της ψηφιακής πληροφορίας ένας κεντρικός υπολογιστής μπορεί να διοικήσει εύρυθμα μια χώρα χωρίς να σπαταλάται πολύτιμος χρόνος και να ταλαιπωρείται ο λαός.
Κυβέρνηση, Υπουργεία, Περιφέρειες και Δήμοι, Οργανισμοί και Υπηρεσίες μπορούν και πρέπει να είναι αλληλένδετοι κυβερνοχώροι διαχείρισης πληροφοριών, διαδικασιών, αποφάσεων και πράξεων, ώστε να ασκούν άμεση, σύγχρονη, εύρυθμη και αποτελεσματική διοίκηση.
29. διοικητική διαίρεση σε Περιφέρειες και Δήμους με αναβαθμισμένες και εκχωρημένες αρμοδιότητες δημόσιας διοίκησης στα περιφερειακά συμβούλια και στις υπηρεσίας της Περιφέρειας, που θα είναι πλαισιωμένες με επιστημονικά αντίστοιχα τμήματα παραγωγής και παρακολούθησης έργου στους Δήμους που θα εποπτεύουν.
Οι Περιφέρειες με βάση τον πληθυσμό τους θα εκλέγουν Βουλευτές και έναν Γερουσιαστή στη Βουλή - Κυβέρνηση και τη Γερουσία.
Ουσιαστικά μια ομοσπονδία Περιφερειών θα συνιστά το Κράτος το οποίο θα επιμελείται θέματα και αντικείμενα κύριας αρμοδιότητας που εξ ορισμού δεν θα αφορούν αποκλειστικά την Περιφέρεια, όπως η κεντρική συνταγματική εξουσία για το νομοθετικό, εκτελεστικό και δικαστικό έργο, η άμυνα, η οικονομική πολιτική, κλπ.
Οι εκλογές θα είναι όπως και σήμερα ανεξάρτητες από τις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι εκλεγμένοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν θα έχουν δικαίωμα υποψηφιότητας μέχρι τη λήξη της θητείας τους, έστω κι αν κατέχουν τον τίτλο της ‘’αριστείας’’.
30. δημογραφική επιμελητεία από τις Περιφέρειες με ηλεκτρονική καταγραφή και χαρτογράφηση κίνησης και εξέλιξης πληθυσμών, άμεση απέλαση λαθρομεταναστών και ενήλικων πού δεν είναι πολίτες ή καταγεγραμμένοι μετανάστες για σειρά ετών.
Κάθε κάτοικος της χώρας που δε θα μπορεί ή δε θα θέλει να είναι πολίτης της ή νόμιμος μετανάστης δε θα έχει θέση σ’ αυτή.
Η ποσόστωση των μεταναστών και η χώρα προέλευσης θα κρίνεται από το Εσωτερικών και την Περιφέρεια προορισμού και η αποδοχή θα γίνεται κατόπιν αιτήματος.
Εξαίρεση στα παραπάνω θα αποτελούν οι πολίτες της ΕΕ ή φίλιων χωρών οι οποίοι ως μόνιμοι κάτοικοι της χώρας θα μπορούν να πολιτογραφηθούν και να ασκούν το δικαίωμα του εκλέγειν και όχι του εκλέγεσθαι πλην εξαίρετων περιπτώσεων.
Έλληνες της ομογένειας θα διατηρούν το δικαίωμα του εκλέγειν ως φύσει έλληνες πολίτες.
31. δημόσια δωρεάν Εκπαίδευση δωδεκαετής και σύγχρονη με διαρκή βαθμολογία και χωρίς εξετάσεις, ώστε να τεκμαίρεται η διαρκής αξία των σπουδών, να αίρονται τα εμπορικά φαινόμενα όπως τα φροντιστήρια και τα ιδιωτικά σχολεία και να προάγεται το καλύτερο της γνώσης αλλά και της εμπειρίας, μέσα από εργαστηριακή ή επιμορφωτική ενασχόληση σε αντίστοιχους παραγωγικούς κλπ κλάδους κατά τη διάρκεια του χρόνου εκπαίδευσης.
Τα ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας θα δέχονται αμισθί ή με το ελάχιστο κόστος συγκεκριμένο αριθμό αλλοδαπών φοιτητών που θα μπορούν να εξυπηρετήσουν, με στόχο ο αριθμός αυτός να βελτιώνεται συνεχώς ώστε να καταστούν σχολειά του ελεύθερου κόσμου και της ελεύθερης ανθρωπότητας.
32. δημιουργία σύγχρονων κρατικών και ιδιωτικών εξειδικευμένων κέντρων έρευνας και τεχνολογίας και παρακίνηση της άμιλλας με καθιέρωση υλικής ή ηθικής βράβευσης.
Το ισχυρό κεφάλαιο του μέλλοντος είναι η Γνώση και η εφαρμογή της και όχι η βαριά βιομηχανική παραγωγή.
33. παιδεία που πέραν του σεβασμού και της εκμάθησης των πολιτισμών του κόσμου και των τεχνών τους, θα εμβαθύνει αντικειμενικά στην ελληνική γλώσσα, ιστορία, φιλοσοφία και κοσμοαντίληψη, αλλά παράλληλα και στη σύγχρονη επιστήμη και έρευνα, ώστε να παράγει μορφωμένους επιστήμονες και όχι αμαθείς επαγγελματίες.
Η πρόσβαση μαθητών, σπουδαστών και φοιτητών σε ηλεκτρονικά ή γραπτά συγγράμματα θα είναι ελεύθερη και απεριόριστη και αντικείμενο δημιουργικής και συγκριτικής μελέτης.
34. η δημοσιογραφία, η ραδιοτηλεόραση και οι εκδόσεις θα υποχρεώνονται σε πανεπιστημιακή γνώση και επάρκεια, ώστε να μην βλάπτουν την κοινωνία ως από μηχανής αμόρφωτοι δάσκαλοι σε κάθε σπίτι ή να μην διασπείρουν ψεύδη ένεκα συμφερόντων που θα τις καθιστούν μορφές εξουσίας.
Όργανο εποπτείας τους δεν θα είναι η Κυβέρνηση ένεκα παραδοχής της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών, αλλά φορέας που θα προκύπτει από τους ίδιους τους παραπάνω αυτορυθμιστικά και με βάση τη δεοντολογία και την πειθώ και όχι την επιβολή ή την απειλή φίμωσης.
35. εθνική άμυνα που θα βασίζεται κυρίως στο όπλο άνθρωπος - έλληνας πολίτης.
Κεντρικός επιτελικός σχεδιασμός οργάνωσης, εγκατάστασης και λειτουργίας των στρατιωτικών εγκαταστάσεων και υποδομών με βάση τα σημερινά δεδομένα.
Ανάπτυξη της πολεμικής – αμυντικής βιομηχανίας και δημιουργία στρατιωτικού ερευνητικού κέντρου και ινστιτούτου πολέμου με την πανεπιστημιακή αρωγή της πολιτείας.
Επέκταση του ελληνικού επαγγελματικού στρατού σε όλα τα όπλα και όλα τα αντικείμενα με δεκαετή υπηρεσία.
Αναβάθμιση των ειδικών δυνάμεων σε σύγχρονες επαγγελματικές δεκαετούς τουλάχιστον θητείας πέραν του δικαιώματος υπηρεσίας σ’ αυτές των κληρωτών της βασικής θητείας.
Συνεργασία με τις γειτονικές χώρες για μείωση των εξοπλισμών και εξοικονόμηση πόρων με στόχο το κοινό όφελος.
Αμυντική πολιτική στη βάση της μη παραχώρησης και του διαλόγου με τους γείτονες και διατήρηση ήρεμης δύναμης που θα βασίζεται στην αδέσμευτη στρατιωτική επάρκεια.
36. κρατικός επιτελικός επιστημονικός σχεδιασμός για τη σύγχρονη συγκοινωνία και επικοινωνία και την ανάγκη ανάπτυξης των αντίστοιχων υποδομών.
37. προσανατολισμός στην φιλο- περιβαλλοντική χωροταξία οικισμών και επαγγελματικών εγκαταστάσεων.
38. μελέτη και κίνητρα αποσυμφόρησης των πόλεων ώστε να καταστούν καθαρές και φιλικές στον άνθρωπο και το περιβάλλον.
Σχεδιασμός αναδόμησης ή εγκατάστασης σύγχρονων ανθρώπινων πόλεων και οικισμών με σεβασμό στην κουλτούρα της χώρας και στο περιβάλλον.
39. ανάπτυξη και επέκταση της εναλλακτικής (πράσινης) ενέργειας με δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις.
40. διεθνής συνεργασία χωρίς φραγμούς με βάση τον αμοιβαίο σεβασμό και το αμοιβαίο όφελος.
Με τις παραπάνω γενικευμένες και ενδεικτικές προτάσεις οι χώρες του ελεύθερου και συνεργαζόμενου κόσμου γίνονται κοινότητες του κόσμου, που προωθούν την ευημερία τους στη βάση της αγαστής συνεργασίας και του αμοιβαίου σεβασμού.
Πέρα και πάνω από τα σύνορα κρατών, ομοεθνίες ή συντεχνίες ανθρώπων – πολιτών γίνονται διακρατικές κοινότητες της δικής τους ιδιαιτερότητας και προάγουν τη διεθνή συνεργασία με στόχο την ευημερία του ανθρώπου κατ’ επέκταση σε μια ανθρωπότητα που διατηρεί και προάγει τη φυσική πολυπολιτισμική της χροιά μέσα από ένα μοντέλο διεθνούς πολιτικού κοινοτισμού, όπου φορείς και οργανισμοί θα βρούν ένα καλύτερο, αποτελεσματικότερο και πιο δίκαιο πολιτικό έδαφος διεθνούς συνεργασίας.
Ως εφαρμοσμένη κατάσταση ο πανανθρώπινος πολιτικός κοινοτισμός θα είναι η νίκη-χειραφέτηση του ανθρώπου – ατόμου - πολίτη από την Εξουσία και την απειλή της κατάχρησής της.
Το δήθεν δικαίωμα και δυνατότητα του σημερινού ανθρώπου να αναπτύξει τη ζωή και την ευημερία του σε ένα ελεύθερο περιβάλλον είναι ψευδεπίγραφο.
Ο άνθρωπος του σημερινού σύγχρονου μεσαίωνα δυναστεύεται από τον πειθαναγκασμό της εξουσίας και από την οικονομική ανάγκη και τη μέριμνα επιβίωσης.
Και τα δυο είναι διαμορφωμένα εργαλεία των σύγχρονων αυτοκρατοριών (αστικών ολιγαρχιών) ώστε να καθυποτάσσουν τα άσημα έως ασήμαντα πλήθη των καταναλωτών τους, τα οποία ούτε μπορούν ένεκα της μέριμνας επιβίωσης να γίνουν συνειδητά άτομα πολίτες και μάλιστα συνεργαζόμενοι, ούτε να επιτύχουν πλην του αστάθμητου παράγοντα της τύχης την οικονομική ευημερία των ολίγων.
Ο εργαζόμενος πολίτης ευημερεί αθροιστικά και ο πλούσιος πολίτης ευημερεί παραγοντικά. Αλγεβρικά ο ανταγωνισμός είναι αθέμιτος.
Η ανεστιότητα, η αποξένωση και ο ατομικισμός που αισθάνεται ο άνθρωπος στην αυτοκρατορία του χρήματος σήμερα είναι συμπτώματα εκφυλισμού του ανθρώπου – πολίτη της αρχαίας πόλης.
Οι αυτοκρατορίες άλλων εποχών έδωσαν από ένα δόγμα στα πλήθη τους και τα ποδηγέτησαν.
Σήμερα όπως και τότε λύση δεν αποτελούν ούτε οι διακηρύξεις ισότητας (κομμουνισμός – μονοθεϊσμός), ούτε η παρατηρούμενη αφύσικη ανισότητα (απόλυτα ελεύθερη οικονομία των αγορών).
Κάθε θέση και κάθε αντίθεση για να γίνεται προσωρινά έστω αποδεκτή μέχρι βελτίωσής της, οφείλει να τεκμαίρεται υπό το πρίσμα της φιλοσοφίας των μαθηματικών και της φυσικής επιστήμης.
Μαθηματικά η ισότητα γίνεται ισοπέδωση, ευθεία γεωμετρικά γραμμή, ακινησία και απονέκρωση και παράλληλα η αφύσικη ανισότητα γίνεται οξεία διαστρέβλωση με φυγόκεντρες τάσεις αποσταθεροποίησης και εκτροχιασμού των λαών και των κοινωνιών.
Η φυσική ανισότητα όμως η οποία παρατηρείται ως αρμονική διαβάθμιση στη φύση προάγει την εξέλιξη και μάλιστα αρμονικά όταν διέπεται από κανόνες δικαίου σε περιβάλλον ελευθερίας, ώστε οι αντίρροπες κεντρομόλες και φυγόκεντρες δυνάμεις να εξισορροπούνται και να αναδιαμορφώνονται.
Η ζωή και η ανθρώπινη πορεία δεν μπορεί να έχουν κάθετες επιλογές ανοδικής ή καθοδικής απλά κατεύθυνσης.
Μπορούν και οφείλουν να έχουν σπειροειδή ανοδική πορεία η οποία προσδίδει δημιουργική δυνατότητα προέκτασης, σταθερότητα και αρμονία στη φρακταλοειδή της εξέλιξη.
Η εκτατική και συνάμα ανοδική πορεία στην ακτίνα του κύκλου της σπείρας τείνει στο πολύμορφο άπειρο, ενώ η πορεία στον κάθετο άξονα είναι μια μονότονα άπειρη ευθεία που ναι μεν καθοδηγεί, αλλά δεν δημιουργεί συγχρόνως στον περιβάλλοντα χώρο και δεν προεκτείνεται παντού.
Τα κλειδιά της ζωής dna και rna είναι βασικές φυσικές σπείρες που δείχνουν ίσως κατά φύσει το δρόμο και τον τρόπο.
Το άτομο από μια ακόμη άσημη και ανώνυμη μοναδιαία και μοναδική πολλαπλότητα του ανθρώπινου είδους ως ομηρικός ‘’κανένας’’ οφείλει να γίνεται επώνυμο άτομο
με προσωπικότητα ως ομηρικός ‘’οδυσσέας’’ και ολοκληρώνεται είτε μέσα από τον εαυτό του, είτε μέσα από την ιδανική συνύπαρξη σε επίπεδο ζευγαριού, οικογένειας, κοινωνίας, κλπ.
Η κοινωνία και η οικογένεια ακόμη ως βασικοί θεσμοί συνύπαρξης μπορούν και οφείλουν να βελτιώνονται σε προηγμένους πολιτισμούς ανθρώπων.
Ο ανθρώπινος πολιτισμός γίνεται ανώτερος όταν προάγεται σε περιβάλλον ελευθερίας και η κυρίαρχη ιδεολογία και κουλτούρα του διαμορφώνονται έτσι ώστε να τείνουν στη διαρκή βελτίωση της ελευθεροπρέπειας και της ευημερίας ατόμων και κοινωνιών.
Η ευημερία εξασφαλίζει την ευδαιμονία και αυτή με τη σειρά της την πνευματική ανάταξη του ανθρώπου και των συνόλων του, με αποτέλεσμα την προσέγγιση ενός ανώτερου ανθρώπινου συνειδέναι μιας νέας παγκόσμιας συνειδητότητας, που είναι στόχος και σκοπός της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης.
de pisteuw na nomizeis oti tha diavasei kaneis olo to katevato?
anyway stin arxi les oti leei o platwnas
tha thesw 2 vasika erwthmata
stin ellada exoume mia vouli kai de mporoume na sinenoih8oume fantasou ti tha ginotan an gia mia apofasi eprepe na rwthsei proedrous kyvernhtes gerousies voules kai ou to kathe e3hs.
also mia strevlh logikh twn aristwn iparxei kai simera
(ta legomena tzakia)
egw tha pw to klassiko
tous fylakes poios tha tous fylaei?
(h thewria tou platwna dinei tin apanthsh stin paideia tou kathenos.
o stratos leei oti h pleone3ia tou anthrwpou ipernika tin paideia tou.)
anyway stin arxi les oti leei o platwnas
tha thesw 2 vasika erwthmata
stin ellada exoume mia vouli kai de mporoume na sinenoih8oume fantasou ti tha ginotan an gia mia apofasi eprepe na rwthsei proedrous kyvernhtes gerousies voules kai ou to kathe e3hs.
also mia strevlh logikh twn aristwn iparxei kai simera
(ta legomena tzakia)
egw tha pw to klassiko
tous fylakes poios tha tous fylaei?
(h thewria tou platwna dinei tin apanthsh stin paideia tou kathenos.
o stratos leei oti h pleone3ia tou anthrwpou ipernika tin paideia tou.)
πολυ σωστες οι ενστασεις σου dar εχω κι εγω τις ιδιες...;)
Το ζουμι μαλλον ειναι αυτο:
Μια σειρά κινήσεων της αυριανής δημοκρατικής Κυβέρνησης θα μπορούσαν να είναι:
1. άμεση έναρξη εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου της χώρας απ το δημόσιο ή σε συνεργασία με φίλιες χώρες και αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας της από την εγχώρια και τη διεθνή αγορά με ενοικιάσεις προς αξιοποίηση και όχι πωλήσεις της.
2. δημιουργία ισχυρής κρατικής τράπεζας και σταδιακή απεμπλοκή όλων των ελλήνων απ’ την υπερχρέωση σε ελληνικές τράπεζες με πανωτόκια.
3. η αγορά χρήματος απ’ τις κρατικές τράπεζες να οριστεί με σχέση καταθέσεων – χορηγήσεων στο ½ , όρος που είναι ο βασικότερος ίσως κανόνας μιας υγιούς οικονομίας και η βασική προϋπόθεση ανάπτυξης.
4. αναδιανομή του εισοδήματος μεταξύ παραγωγής και εμπορίας αγαθών και προϊόντων με καθορισμό ανώτερου ενδιάμεσου εμπορικού κέρδους στο 25% της αξίας αγοράς του παραγόμενου προϊόντος και ένα επιπλέον 25% του τελικού εμπορικού κέρδους πριν την κατανάλωση.
Ένα αναλογικό του κόστους εμπορικό κέρδος θα μπορεί ανταγωνιστικά να απαιτεί το προϊόν που υπόκειται μεταποίηση, τυποποίηση, βιομηχανική ή βιοτεχνική επεξεργασία, κλπ.
5. κωδικοποίηση παραγωγών και εμπόρων με την ένταξή τους στη διαδικασία ώστε να ελέγχονται εποικοδομητικά.
6. πλάνο παραγωγικών επενδύσεων δημοσίου σε όλους τους τομείς της σύγχρονης οικονομίας και εποικοδομητικός έλεγχος με υπηρεσίες οικονομικής και επενδυτικής παρακολούθησης ανά περιοχή ή περιφέρεια.
7. διευκόλυνση των ιδιωτικών επενδύσεων με απλές και διάφανες διαδικασίες εκεί όπου το κράτος έχει στρατηγικά σχεδιάσει, αλλά αδυνατεί να επενδύσει και το αντικείμενο της επένδυσης δεν είναι ευαίσθητο όσον αφορά το δημόσιο και εθνικό συμφέρον.
8. ανακοστολόγηση ειδών και υπηρεσιών και εξορθολογισμός τους με κωδικοποίηση, ώστε να μην χάνεται σε άϋλες αξίες και συντεχνιακά ο εθνικός και λαϊκός πλούτος.
Το κόστος της συντεχνιακής παροχής υπηρεσιών σήμερα εξανεμίζει το μεγαλύτερο μέρος του παραγόμενου εθνικού πλούτου (πολιτικοί, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, αθλητές, εργολάβοι, γιατροί, νομικοί, μηχανικοί, κλπ).
Επιβάλλεται η καταγραφή, η κωδικοποίηση και η κοστολόγηση με μέτρο κάθε είδους παροχής των υπηρεσιών τους ειδικά όταν αυτές παρέχονται σε δημόσιο φορέα.
Οι αντίστοιχες του ιδιωτικού τομέα να τιμολογούνται πλήρως και να φορολογούνται όπως πρέπει.
9. αποδέσμευση των χρηματοδοτήσεων, για επενδύσεις από όλους τους πολίτες υπό συνεχή εποπτεία της επένδυσης απ τον πιστωτικό φορέα δημόσιο ή ιδιωτικό με σχέσεις καταθέσεων – δανεισμού πάντοτε στο ½.
10. φορολογικό σύστημα με έναν συντελεστή ανάλογο των πραγματικών και υποχρεωτικά δηλωθέντων εισοδημάτων για όλους.
Η φορολογική συνέπεια να γίνει βασικός κώδικας δεοντολογίας των ελλήνων ως εθνική υποχρέωση και όχι ως φόβητρο επιβολής προστίμων.
Η ανενεργός ακίνητη περιουσία δεν μπορεί να φορολογείται αφού φορολογούνται τα εισοδήματα που τη δημιουργούν, όπως δεν μπορεί να φορολογείται η μεταβίβασή της πέραν του 1% της αξίας της απειλώντας το δικαίωμα της ιδιοκτησίας.
Η πραγματική της αξία βάσει τεκμηρίων κτήσης ή απόκτησης θα είναι και αντικειμενική και εμπορική για τη φορολόγηση του φορολογικού προσώπου και κάθε νέα εμπορική αξία που θα προκύπτει από μεταβίβαση υπό μορφή πώλησης θα είναι αντίστοιχα νέα φορολογητέα αξία.
11. ένας και κοινός ΦΠΑ 15% με φθίνουσα πορεία ανά έτος έως το 10% και πλήρης εφαρμογή του σε όλα τα είδη και όλες τις υπηρεσίες.
12. κατάργηση των πολυσχιδών έμμεσων φόρων και καθιέρωση ποσοστιαία ενός ελάχιστου και επαρκούς για όλα τα είδη που τον απαιτούν ανάλογα με τη φύση του προϊόντος και τη διακίνησή του.
13. χρονικά περιορισμένη κατάργηση του ‘’πόθεν έσχες’’ και της αντικειμενικής φορολόγησης και απλοποίηση κάθε είδους αδειοδότησης και εταιρικής συνεργασίας για επενδύσεις και εισροή κεφαλαίων στη χώρα.
14.Καθιέρωση λογικής και αξιοπρεπούς ανώτερης και κατώτερης αμοιβής για εργασία πάντοτε ανάλογη του αντικειμένου της, της εμπειρίας και της παραγωγικότητας.
15. αναθεώρηση των εργασιακών σχέσεων, έτσι ώστε ο εργαζόμενος να είναι συμμέτοχος της παραγωγής και απελευθερωμένος από εξοντωτικά ωράρια, κακοδιοίκηση και πενιχρές αμοιβές και να επιδιώκει την ουσία της απασχόλησης που είναι η βελτίωση της παραγωγής με βάση τις δυνατότητες και τη θέλησή του για το καλύτερο (δικαίωμα εργαζομένων για αγορά μετοχών της εταιρείας).
16. άμεση εφαρμογή 7ώρου και 35 ωρών απασχόλησης αρχικά με στόχο την εφαρμογή σε καιρούς ευημερίας 6ώρου και 30 ωρών απασχόλησης ανά εβδομάδα με σκοπό την αύξηση της απασχόλησης σε 4 ομάδες εργασίες ανά 24ωρο με έναρξη ωραρίων την 08:00 π.μ. ώρα έναρξης της ευρύτερης αγοράς.
17. κατάργηση επιδομάτων και υπερωριών, εφόσον 80 βάθμια κλίμακα αμοιβών από 1.000,00 έως 9.000,00 ευρώ, ως Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για όλους τους απασχολούμενους πολίτες μέχρι και πολιτικούς θα καθορίζει την αμοιβή με βάση το αντικείμενο, την εμπειρία και την παραγωγικότητα.
Σωματεία και κλάδοι εργαζομένων θα έχουν ως αντικείμενο πέραν των συνθηκών απασχόλησης και της παρακολούθησης των εργασιακών σχέσεων την ένταξη συνολικά του κλάδου τους ή ιδιαζόντων περιπτώσεων στη σωστή κλίμακα αμοιβών και εισφορών.
18. ο εργαζόμενος δε θα έχει δικαίωμα διπλοαπασχόλησης πλην της αυτοαπασχόλησης πέραν της μισθωτής εργασίας του, χωρίς όμως το δικαίωμα συνυπολογισμού εισφορών για τη σύνταξη και την υποχρέωση καταβολής διπλών εισφορών.
Ο ασφαλιστικός κίνδυνος της δεύτερης απασχόλησης θα βαρύνει τον ίδιο.
Το δικαίωμα στην εργασία και την αυτοαπασχόληση πραγματώνεται όταν το κράτος - και πρώτα αυτό - επενδύει συστηματικά στην παραγωγή κι όταν χρηματοδοτεί άμεσα βιώσιμες μικρές επενδύσεις και τις επιμελείται ευεργετικά σε επίπεδο Δήμου ή Περιφέρειας.
Τα φαινόμενα της ανεργίας, του κοινωνικού αποκλεισμού και της αναξιοπάθειας θα εκλείψουν σε ελάχιστο χρόνο και τη θέση τους θα δώσουν σε εύρωστα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης και παραγόμενου εθνικού πλούτου που είναι συνάρτηση της απασχόλησης και της παραγωγής.
19. ασφαλιστικό σύστημα κοινό για όλους απ’ τον αιτιολογημένα άνεργο έως τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και αντίστοιχο των εισοδημάτων και των εισφορών εργοδότη - εργαζομένου απλά και αναλογικά με έναν σαφή σε όλους συντελεστή χωρίς ατραπούς πολυδιάσπασης, τέτοιο ώστε να είναι ανεξάρτητο από χρόνια υπηρεσίας και διακρίσεις.
20. ποσοστιαία η σύνταξη θα είναι απόρροια των όσων χρόνων επιλέγει να απασχοληθεί κανείς πέραν της 20ετίας για τις γυναίκες και της 25ετίας για τους άντρες και θα προσδίδει τις ανάλογες κατά μέσο όρο αποδοχές από την ηλικία των 58 ετών και άνω(αφού κάθε πολίτης είναι ενήλικος στα 18 του).
Καθιέρωση ελάχιστης κοινωνικής σύνταξης για όλους ανεξαιρέτως στην ηλικία των 58 ετών και κοινωνικού επιδόματος στους αναξιοπαθούντες μέχρι να φτάσουν στο όριο ηλικίας.
Αυτοαπασχολούμενοι, επαγγελματίες και αγρότες θα εντάσσονται στην κλίμακα συνταξιοδότησης αντίστοιχα (δηλωθέντα εισοδήματα – εισφορές απασχολουμένων).
Μέριμνα για την οικογένεια και τη μητρότητα, έμμεση οικονομική ενίσχυση των γεννήσεων και της πολυτεκνίας, μέριμνα για το δημογραφικό.
21. αποκέντρωση με κρατικές επενδύσεις στην περιφέρεια και με πρόσθετα κίνητρα εγκατάστασης, απασχόλησης αλλά και διευκολύνσεις ιδιωτικής επένδυσης.
Επικαιροποιημένος σχεδιασμός για την αλλαγή χρήσης γης με σκοπό να διευκολυνθεί η παραγωγική εκμετάλλευση γαιών και αναδασμός γης όπου αυτό απαιτείται.
Μελέτες και έργα υποδομών για σύγχρονες γεωργικές, κτηνοτροφικές, αλιευτικές, βιοτεχνικές, βιομηχανικές και τουριστικές ζώνες ανάπτυξης.
22. τακτική ετήσια επικαιροποίηση της αξιοποιημένης δημόσιας περιουσίας και αναδιανομή του τυχόντος πλεονάσματος του εθνικού πλούτου στο λαό με διάφορες μορφές κοινωφελούς έργου ή δημοσίων δαπανών.
23. μελέτη, εξορθολογισμός και ανακοστολόγηση εργολαβιών δημόσιου χαρακτήρα με κοστολογημένη κωδικοποίηση έργων και δημιουργία πανεθνικής κρατικής εταιρείας δημοσίων έργων η οποία θα επιδέχεται και την εθελοντική προσφορά εργασίας πολιτών που θα επιθυμούν και θα δύνανται να προσφέρουν στο δημόσιο όφελος.
Κάθε υπέρβαση συμβατικού τιμήματος έργου που θα εκτελείται από ιδιώτη εργολάβο να βαρύνει τον εργολάβο / ανάδοχο και ρητά να απαγορεύεται η αναπροσαρμογή του πλην των περιπτώσεων όπου δικαστικές αποφάσεις θα την τεκμηριώνουν αιτιολογημένα.
24. απαγόρευση ιδιωτικής συμμετοχής σε εταιρείες του δημοσίου.
Περιουσία του δημοσίου θα επιτρέπεται να ενοικιάζεται σε ιδιώτες για επενδύσεις, αλλά θα απαγορεύεται η πώλησή της.
Τα παραπάνω ως κανόνες της ελεύθερης αγοράς η οποία συνεχώς ως εποπτευόμενη θα βελτιώνεται, μπορούν σε ελάχιστο χρόνο να προκαλέσουν τον οργασμό της, την παραγωγική ανάπτυξη και την ευημερία, αντιμετωπίζοντας άμεσα και καίρια στρεβλώσεις υπέρ του συνόλου του λαού.
Πέραν αυτών τα διακινούμενα είδη της αγοράς δεν είναι όλα αποκλειστικά προϊόντα και υπηρεσίες με λογιστικό – χρηματικό τίμημα.
Κάποια αποτελούν αγαθά και ως κεκτημένα διαχρονικά δεν επιδέχονται λογιστικής αξίας όπως η παιδεία και η υγεία.
25. αντιμετωπιζόμενα ως αγαθά θα πρέπει να εφαρμοστούν δωρεάν δημόσια Παιδεία και δωρεάν δημόσια Υγεία για όλους.
Κατάργηση των φροντιστηρίων και των εταιρειών εισαγωγής ιατροφαρμακευτικού υλικού, αντικείμενα που θα περιέλθουν στην ευθύνη του αντίστοιχου δημόσιου φορέα εφόσον πραγματεύονται ανθρώπινα αγαθά και όχι εμπορικά προϊόντα.
Ο δάσκαλος και ο γιατρός στη χώρα του Σωκράτη και του Ιπποκράτη θα πρέπει να γίνει λειτουργός και όχι επαγγελματίας.
26. δικαστική εξουσία που θα τιμωρεί προς νουθεσία οδηγώντας σε κοινωνικό ή δημόσιο έργο μέσα από εταιρείες και φορείς του δημοσίου.
Κατάργηση των φυλακών πλην των περιπτώσεων του ειδεχθούς εγκλήματος.
Εξοστρακισμός πολιτών εκτός περιφέρειας με υποχρέωση προσφοράς κοινωνικού ή δημόσιου έργου και απέλαση μεταναστών στη χώρα προέλευσής τους σε αντίστοιχο χρόνο τιμωρίας για επαναλαμβανόμενα παραπτώματα.
27. νομοθετική εξουσία που θα βασιστεί σε μια από μηδενικής βάσης, σύγχρονη και σαφή διατύπωση του Συντάγματος και των νόμων μιας ευνομούμενης και σύγχρονης δημοκρατικής πολιτείας, έτσι όπως θα προταθούν και θα συνομολογηθούν μεταξύ λαού και κυβέρνησης, χωρίς να παγιώνονται επ’ αόριστον, αλλά να δεσμεύονται στη δυνατότητα της διαρκούς βελτίωσής τους με γνώμονα την ελευθεριότητα και την ευδαιμονία των πολιτών και της χώρας.
Κάθε Νόμος θα καταργεί τον σχετικό προηγούμενό του, ώστε να αποφεύγεται το φαινόμενο της πολυνομίας που παρατηρείται σήμερα.
Ο Συνήγορος του Πολίτη ως θεσμός να επεκταθεί σε όλο το νομικό φάσμα, διατηρώντας όμως το δικαίωμα του πολίτη να μισθώνει επιπλέον και δικό του δικηγόρο κατά τη βούλησή του.
28. διοικητική οργάνωση που θα βασίζεται στη μηχανογράφηση και μηχανοργάνωση κάθε πληροφορίας με κοινές βάσεις δεδομένων για κάθε υπηρεσία, για νόμιμη χρήση από κάθε πολίτη, για κάθε περίπτωση εξυπηρέτησης ή συναλλαγής μέσω των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών, ώστε να καταργηθεί η γραφειοκρατία και η τυπολατρία.
Είναι χαρακτηριστικό το ότι σήμερα στην εποχή της ψηφιακής πληροφορίας ένας κεντρικός υπολογιστής μπορεί να διοικήσει εύρυθμα μια χώρα χωρίς να σπαταλάται πολύτιμος χρόνος και να ταλαιπωρείται ο λαός.
Κυβέρνηση, Υπουργεία, Περιφέρειες και Δήμοι, Οργανισμοί και Υπηρεσίες μπορούν και πρέπει να είναι αλληλένδετοι κυβερνοχώροι διαχείρισης πληροφοριών, διαδικασιών, αποφάσεων και πράξεων, ώστε να ασκούν άμεση, σύγχρονη, εύρυθμη και αποτελεσματική διοίκηση.
29. διοικητική διαίρεση σε Περιφέρειες και Δήμους με αναβαθμισμένες και εκχωρημένες αρμοδιότητες δημόσιας διοίκησης στα περιφερειακά συμβούλια και στις υπηρεσίας της Περιφέρειας, που θα είναι πλαισιωμένες με επιστημονικά αντίστοιχα τμήματα παραγωγής και παρακολούθησης έργου στους Δήμους που θα εποπτεύουν.
Οι Περιφέρειες με βάση τον πληθυσμό τους θα εκλέγουν Βουλευτές και έναν Γερουσιαστή στη Βουλή - Κυβέρνηση και τη Γερουσία.
Ουσιαστικά μια ομοσπονδία Περιφερειών θα συνιστά το Κράτος το οποίο θα επιμελείται θέματα και αντικείμενα κύριας αρμοδιότητας που εξ ορισμού δεν θα αφορούν αποκλειστικά την Περιφέρεια, όπως η κεντρική συνταγματική εξουσία για το νομοθετικό, εκτελεστικό και δικαστικό έργο, η άμυνα, η οικονομική πολιτική, κλπ.
Οι εκλογές θα είναι όπως και σήμερα ανεξάρτητες από τις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι εκλεγμένοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν θα έχουν δικαίωμα υποψηφιότητας μέχρι τη λήξη της θητείας τους, έστω κι αν κατέχουν τον τίτλο της ‘’αριστείας’’.
30. δημογραφική επιμελητεία από τις Περιφέρειες με ηλεκτρονική καταγραφή και χαρτογράφηση κίνησης και εξέλιξης πληθυσμών, άμεση απέλαση λαθρομεταναστών και ενήλικων πού δεν είναι πολίτες ή καταγεγραμμένοι μετανάστες για σειρά ετών.
Κάθε κάτοικος της χώρας που δε θα μπορεί ή δε θα θέλει να είναι πολίτης της ή νόμιμος μετανάστης δε θα έχει θέση σ’ αυτή.
Η ποσόστωση των μεταναστών και η χώρα προέλευσης θα κρίνεται από το Εσωτερικών και την Περιφέρεια προορισμού και η αποδοχή θα γίνεται κατόπιν αιτήματος.
Εξαίρεση στα παραπάνω θα αποτελούν οι πολίτες της ΕΕ ή φίλιων χωρών οι οποίοι ως μόνιμοι κάτοικοι της χώρας θα μπορούν να πολιτογραφηθούν και να ασκούν το δικαίωμα του εκλέγειν και όχι του εκλέγεσθαι πλην εξαίρετων περιπτώσεων.
Έλληνες της ομογένειας θα διατηρούν το δικαίωμα του εκλέγειν ως φύσει έλληνες πολίτες.
31. δημόσια δωρεάν Εκπαίδευση δωδεκαετής και σύγχρονη με διαρκή βαθμολογία και χωρίς εξετάσεις, ώστε να τεκμαίρεται η διαρκής αξία των σπουδών, να αίρονται τα εμπορικά φαινόμενα όπως τα φροντιστήρια και τα ιδιωτικά σχολεία και να προάγεται το καλύτερο της γνώσης αλλά και της εμπειρίας, μέσα από εργαστηριακή ή επιμορφωτική ενασχόληση σε αντίστοιχους παραγωγικούς κλπ κλάδους κατά τη διάρκεια του χρόνου εκπαίδευσης.
Τα ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας θα δέχονται αμισθί ή με το ελάχιστο κόστος συγκεκριμένο αριθμό αλλοδαπών φοιτητών που θα μπορούν να εξυπηρετήσουν, με στόχο ο αριθμός αυτός να βελτιώνεται συνεχώς ώστε να καταστούν σχολειά του ελεύθερου κόσμου και της ελεύθερης ανθρωπότητας.
32. δημιουργία σύγχρονων κρατικών και ιδιωτικών εξειδικευμένων κέντρων έρευνας και τεχνολογίας και παρακίνηση της άμιλλας με καθιέρωση υλικής ή ηθικής βράβευσης.
Το ισχυρό κεφάλαιο του μέλλοντος είναι η Γνώση και η εφαρμογή της και όχι η βαριά βιομηχανική παραγωγή.
33. παιδεία που πέραν του σεβασμού και της εκμάθησης των πολιτισμών του κόσμου και των τεχνών τους, θα εμβαθύνει αντικειμενικά στην ελληνική γλώσσα, ιστορία, φιλοσοφία και κοσμοαντίληψη, αλλά παράλληλα και στη σύγχρονη επιστήμη και έρευνα, ώστε να παράγει μορφωμένους επιστήμονες και όχι αμαθείς επαγγελματίες.
Η πρόσβαση μαθητών, σπουδαστών και φοιτητών σε ηλεκτρονικά ή γραπτά συγγράμματα θα είναι ελεύθερη και απεριόριστη και αντικείμενο δημιουργικής και συγκριτικής μελέτης.
34. η δημοσιογραφία, η ραδιοτηλεόραση και οι εκδόσεις θα υποχρεώνονται σε πανεπιστημιακή γνώση και επάρκεια, ώστε να μην βλάπτουν την κοινωνία ως από μηχανής αμόρφωτοι δάσκαλοι σε κάθε σπίτι ή να μην διασπείρουν ψεύδη ένεκα συμφερόντων που θα τις καθιστούν μορφές εξουσίας.
Όργανο εποπτείας τους δεν θα είναι η Κυβέρνηση ένεκα παραδοχής της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών, αλλά φορέας που θα προκύπτει από τους ίδιους τους παραπάνω αυτορυθμιστικά και με βάση τη δεοντολογία και την πειθώ και όχι την επιβολή ή την απειλή φίμωσης.
35. εθνική άμυνα που θα βασίζεται κυρίως στο όπλο άνθρωπος - έλληνας πολίτης.
Κεντρικός επιτελικός σχεδιασμός οργάνωσης, εγκατάστασης και λειτουργίας των στρατιωτικών εγκαταστάσεων και υποδομών με βάση τα σημερινά δεδομένα.
Ανάπτυξη της πολεμικής – αμυντικής βιομηχανίας και δημιουργία στρατιωτικού ερευνητικού κέντρου και ινστιτούτου πολέμου με την πανεπιστημιακή αρωγή της πολιτείας.
Επέκταση του ελληνικού επαγγελματικού στρατού σε όλα τα όπλα και όλα τα αντικείμενα με δεκαετή υπηρεσία.
Αναβάθμιση των ειδικών δυνάμεων σε σύγχρονες επαγγελματικές δεκαετούς τουλάχιστον θητείας πέραν του δικαιώματος υπηρεσίας σ’ αυτές των κληρωτών της βασικής θητείας.
Συνεργασία με τις γειτονικές χώρες για μείωση των εξοπλισμών και εξοικονόμηση πόρων με στόχο το κοινό όφελος.
Αμυντική πολιτική στη βάση της μη παραχώρησης και του διαλόγου με τους γείτονες και διατήρηση ήρεμης δύναμης που θα βασίζεται στην αδέσμευτη στρατιωτική επάρκεια.
36. κρατικός επιτελικός επιστημονικός σχεδιασμός για τη σύγχρονη συγκοινωνία και επικοινωνία και την ανάγκη ανάπτυξης των αντίστοιχων υποδομών.
37. προσανατολισμός στην φιλο- περιβαλλοντική χωροταξία οικισμών και επαγγελματικών εγκαταστάσεων.
38. μελέτη και κίνητρα αποσυμφόρησης των πόλεων ώστε να καταστούν καθαρές και φιλικές στον άνθρωπο και το περιβάλλον.
Σχεδιασμός αναδόμησης ή εγκατάστασης σύγχρονων ανθρώπινων πόλεων και οικισμών με σεβασμό στην κουλτούρα της χώρας και στο περιβάλλον.
39. ανάπτυξη και επέκταση της εναλλακτικής (πράσινης) ενέργειας με δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις.
40. διεθνής συνεργασία χωρίς φραγμούς με βάση τον αμοιβαίο σεβασμό και το αμοιβαίο όφελος.
Με τις παραπάνω γενικευμένες και ενδεικτικές προτάσεις οι χώρες του ελεύθερου και συνεργαζόμενου κόσμου γίνονται κοινότητες του κόσμου, που προωθούν την ευημερία τους στη βάση της αγαστής συνεργασίας και του αμοιβαίου σεβασμού.
Πέρα και πάνω από τα σύνορα κρατών, ομοεθνίες ή συντεχνίες ανθρώπων – πολιτών γίνονται διακρατικές κοινότητες της δικής τους ιδιαιτερότητας και προάγουν τη διεθνή συνεργασία με στόχο την ευημερία του ανθρώπου κατ’ επέκταση σε μια ανθρωπότητα που διατηρεί και προάγει τη φυσική πολυπολιτισμική της χροιά μέσα από ένα μοντέλο διεθνούς πολιτικού κοινοτισμού, όπου φορείς και οργανισμοί θα βρούν ένα καλύτερο, αποτελεσματικότερο και πιο δίκαιο πολιτικό έδαφος διεθνούς συνεργασίας.
Ως εφαρμοσμένη κατάσταση ο πανανθρώπινος πολιτικός κοινοτισμός θα είναι η νίκη-χειραφέτηση του ανθρώπου – ατόμου - πολίτη από την Εξουσία και την απειλή της κατάχρησής της.
Το δήθεν δικαίωμα και δυνατότητα του σημερινού ανθρώπου να αναπτύξει τη ζωή και την ευημερία του σε ένα ελεύθερο περιβάλλον είναι ψευδεπίγραφο.
Ο άνθρωπος του σημερινού σύγχρονου μεσαίωνα δυναστεύεται από τον πειθαναγκασμό της εξουσίας και από την οικονομική ανάγκη και τη μέριμνα επιβίωσης.
Και τα δυο είναι διαμορφωμένα εργαλεία των σύγχρονων αυτοκρατοριών (αστικών ολιγαρχιών) ώστε να καθυποτάσσουν τα άσημα έως ασήμαντα πλήθη των καταναλωτών τους, τα οποία ούτε μπορούν ένεκα της μέριμνας επιβίωσης να γίνουν συνειδητά άτομα πολίτες και μάλιστα συνεργαζόμενοι, ούτε να επιτύχουν πλην του αστάθμητου παράγοντα της τύχης την οικονομική ευημερία των ολίγων.
Ο εργαζόμενος πολίτης ευημερεί αθροιστικά και ο πλούσιος πολίτης ευημερεί παραγοντικά. Αλγεβρικά ο ανταγωνισμός είναι αθέμιτος.
Η ανεστιότητα, η αποξένωση και ο ατομικισμός που αισθάνεται ο άνθρωπος στην αυτοκρατορία του χρήματος σήμερα είναι συμπτώματα εκφυλισμού του ανθρώπου – πολίτη της αρχαίας πόλης.
Οι αυτοκρατορίες άλλων εποχών έδωσαν από ένα δόγμα στα πλήθη τους και τα ποδηγέτησαν.
Σήμερα όπως και τότε λύση δεν αποτελούν ούτε οι διακηρύξεις ισότητας (κομμουνισμός – μονοθεϊσμός), ούτε η παρατηρούμενη αφύσικη ανισότητα (απόλυτα ελεύθερη οικονομία των αγορών).
Κάθε θέση και κάθε αντίθεση για να γίνεται προσωρινά έστω αποδεκτή μέχρι βελτίωσής της, οφείλει να τεκμαίρεται υπό το πρίσμα της φιλοσοφίας των μαθηματικών και της φυσικής επιστήμης.
Μαθηματικά η ισότητα γίνεται ισοπέδωση, ευθεία γεωμετρικά γραμμή, ακινησία και απονέκρωση και παράλληλα η αφύσικη ανισότητα γίνεται οξεία διαστρέβλωση με φυγόκεντρες τάσεις αποσταθεροποίησης και εκτροχιασμού των λαών και των κοινωνιών.
Η φυσική ανισότητα όμως η οποία παρατηρείται ως αρμονική διαβάθμιση στη φύση προάγει την εξέλιξη και μάλιστα αρμονικά όταν διέπεται από κανόνες δικαίου σε περιβάλλον ελευθερίας, ώστε οι αντίρροπες κεντρομόλες και φυγόκεντρες δυνάμεις να εξισορροπούνται και να αναδιαμορφώνονται.
Η ζωή και η ανθρώπινη πορεία δεν μπορεί να έχουν κάθετες επιλογές ανοδικής ή καθοδικής απλά κατεύθυνσης.
Μπορούν και οφείλουν να έχουν σπειροειδή ανοδική πορεία η οποία προσδίδει δημιουργική δυνατότητα προέκτασης, σταθερότητα και αρμονία στη φρακταλοειδή της εξέλιξη.
Η εκτατική και συνάμα ανοδική πορεία στην ακτίνα του κύκλου της σπείρας τείνει στο πολύμορφο άπειρο, ενώ η πορεία στον κάθετο άξονα είναι μια μονότονα άπειρη ευθεία που ναι μεν καθοδηγεί, αλλά δεν δημιουργεί συγχρόνως στον περιβάλλοντα χώρο και δεν προεκτείνεται παντού.
Τα κλειδιά της ζωής dna και rna είναι βασικές φυσικές σπείρες που δείχνουν ίσως κατά φύσει το δρόμο και τον τρόπο.
Το άτομο από μια ακόμη άσημη και ανώνυμη μοναδιαία και μοναδική πολλαπλότητα του ανθρώπινου είδους ως ομηρικός ‘’κανένας’’ οφείλει να γίνεται επώνυμο άτομο
με προσωπικότητα ως ομηρικός ‘’οδυσσέας’’ και ολοκληρώνεται είτε μέσα από τον εαυτό του, είτε μέσα από την ιδανική συνύπαρξη σε επίπεδο ζευγαριού, οικογένειας, κοινωνίας, κλπ.
Η κοινωνία και η οικογένεια ακόμη ως βασικοί θεσμοί συνύπαρξης μπορούν και οφείλουν να βελτιώνονται σε προηγμένους πολιτισμούς ανθρώπων.
Ο ανθρώπινος πολιτισμός γίνεται ανώτερος όταν προάγεται σε περιβάλλον ελευθερίας και η κυρίαρχη ιδεολογία και κουλτούρα του διαμορφώνονται έτσι ώστε να τείνουν στη διαρκή βελτίωση της ελευθεροπρέπειας και της ευημερίας ατόμων και κοινωνιών.
Η ευημερία εξασφαλίζει την ευδαιμονία και αυτή με τη σειρά της την πνευματική ανάταξη του ανθρώπου και των συνόλων του, με αποτέλεσμα την προσέγγιση ενός ανώτερου ανθρώπινου συνειδέναι μιας νέας παγκόσμιας συνειδητότητας, που είναι στόχος και σκοπός της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης.
Το ζουμι μαλλον ειναι αυτο:
Μια σειρά κινήσεων της αυριανής δημοκρατικής Κυβέρνησης θα μπορούσαν να είναι:
1. άμεση έναρξη εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου της χώρας απ το δημόσιο ή σε συνεργασία με φίλιες χώρες και αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας της από την εγχώρια και τη διεθνή αγορά με ενοικιάσεις προς αξιοποίηση και όχι πωλήσεις της.
2. δημιουργία ισχυρής κρατικής τράπεζας και σταδιακή απεμπλοκή όλων των ελλήνων απ’ την υπερχρέωση σε ελληνικές τράπεζες με πανωτόκια.
3. η αγορά χρήματος απ’ τις κρατικές τράπεζες να οριστεί με σχέση καταθέσεων – χορηγήσεων στο ½ , όρος που είναι ο βασικότερος ίσως κανόνας μιας υγιούς οικονομίας και η βασική προϋπόθεση ανάπτυξης.
4. αναδιανομή του εισοδήματος μεταξύ παραγωγής και εμπορίας αγαθών και προϊόντων με καθορισμό ανώτερου ενδιάμεσου εμπορικού κέρδους στο 25% της αξίας αγοράς του παραγόμενου προϊόντος και ένα επιπλέον 25% του τελικού εμπορικού κέρδους πριν την κατανάλωση.
Ένα αναλογικό του κόστους εμπορικό κέρδος θα μπορεί ανταγωνιστικά να απαιτεί το προϊόν που υπόκειται μεταποίηση, τυποποίηση, βιομηχανική ή βιοτεχνική επεξεργασία, κλπ.
5. κωδικοποίηση παραγωγών και εμπόρων με την ένταξή τους στη διαδικασία ώστε να ελέγχονται εποικοδομητικά.
6. πλάνο παραγωγικών επενδύσεων δημοσίου σε όλους τους τομείς της σύγχρονης οικονομίας και εποικοδομητικός έλεγχος με υπηρεσίες οικονομικής και επενδυτικής παρακολούθησης ανά περιοχή ή περιφέρεια.
7. διευκόλυνση των ιδιωτικών επενδύσεων με απλές και διάφανες διαδικασίες εκεί όπου το κράτος έχει στρατηγικά σχεδιάσει, αλλά αδυνατεί να επενδύσει και το αντικείμενο της επένδυσης δεν είναι ευαίσθητο όσον αφορά το δημόσιο και εθνικό συμφέρον.
8. ανακοστολόγηση ειδών και υπηρεσιών και εξορθολογισμός τους με κωδικοποίηση, ώστε να μην χάνεται σε άϋλες αξίες και συντεχνιακά ο εθνικός και λαϊκός πλούτος.
Το κόστος της συντεχνιακής παροχής υπηρεσιών σήμερα εξανεμίζει το μεγαλύτερο μέρος του παραγόμενου εθνικού πλούτου (πολιτικοί, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, αθλητές, εργολάβοι, γιατροί, νομικοί, μηχανικοί, κλπ).
Επιβάλλεται η καταγραφή, η κωδικοποίηση και η κοστολόγηση με μέτρο κάθε είδους παροχής των υπηρεσιών τους ειδικά όταν αυτές παρέχονται σε δημόσιο φορέα.
Οι αντίστοιχες του ιδιωτικού τομέα να τιμολογούνται πλήρως και να φορολογούνται όπως πρέπει.
9. αποδέσμευση των χρηματοδοτήσεων, για επενδύσεις από όλους τους πολίτες υπό συνεχή εποπτεία της επένδυσης απ τον πιστωτικό φορέα δημόσιο ή ιδιωτικό με σχέσεις καταθέσεων – δανεισμού πάντοτε στο ½.
10. φορολογικό σύστημα με έναν συντελεστή ανάλογο των πραγματικών και υποχρεωτικά δηλωθέντων εισοδημάτων για όλους.
Η φορολογική συνέπεια να γίνει βασικός κώδικας δεοντολογίας των ελλήνων ως εθνική υποχρέωση και όχι ως φόβητρο επιβολής προστίμων.
Η ανενεργός ακίνητη περιουσία δεν μπορεί να φορολογείται αφού φορολογούνται τα εισοδήματα που τη δημιουργούν, όπως δεν μπορεί να φορολογείται η μεταβίβασή της πέραν του 1% της αξίας της απειλώντας το δικαίωμα της ιδιοκτησίας.
Η πραγματική της αξία βάσει τεκμηρίων κτήσης ή απόκτησης θα είναι και αντικειμενική και εμπορική για τη φορολόγηση του φορολογικού προσώπου και κάθε νέα εμπορική αξία που θα προκύπτει από μεταβίβαση υπό μορφή πώλησης θα είναι αντίστοιχα νέα φορολογητέα αξία.
11. ένας και κοινός ΦΠΑ 15% με φθίνουσα πορεία ανά έτος έως το 10% και πλήρης εφαρμογή του σε όλα τα είδη και όλες τις υπηρεσίες.
12. κατάργηση των πολυσχιδών έμμεσων φόρων και καθιέρωση ποσοστιαία ενός ελάχιστου και επαρκούς για όλα τα είδη που τον απαιτούν ανάλογα με τη φύση του προϊόντος και τη διακίνησή του.
13. χρονικά περιορισμένη κατάργηση του ‘’πόθεν έσχες’’ και της αντικειμενικής φορολόγησης και απλοποίηση κάθε είδους αδειοδότησης και εταιρικής συνεργασίας για επενδύσεις και εισροή κεφαλαίων στη χώρα.
14.Καθιέρωση λογικής και αξιοπρεπούς ανώτερης και κατώτερης αμοιβής για εργασία πάντοτε ανάλογη του αντικειμένου της, της εμπειρίας και της παραγωγικότητας.
15. αναθεώρηση των εργασιακών σχέσεων, έτσι ώστε ο εργαζόμενος να είναι συμμέτοχος της παραγωγής και απελευθερωμένος από εξοντωτικά ωράρια, κακοδιοίκηση και πενιχρές αμοιβές και να επιδιώκει την ουσία της απασχόλησης που είναι η βελτίωση της παραγωγής με βάση τις δυνατότητες και τη θέλησή του για το καλύτερο (δικαίωμα εργαζομένων για αγορά μετοχών της εταιρείας).
16. άμεση εφαρμογή 7ώρου και 35 ωρών απασχόλησης αρχικά με στόχο την εφαρμογή σε καιρούς ευημερίας 6ώρου και 30 ωρών απασχόλησης ανά εβδομάδα με σκοπό την αύξηση της απασχόλησης σε 4 ομάδες εργασίες ανά 24ωρο με έναρξη ωραρίων την 08:00 π.μ. ώρα έναρξης της ευρύτερης αγοράς.
17. κατάργηση επιδομάτων και υπερωριών, εφόσον 80 βάθμια κλίμακα αμοιβών από 1.000,00 έως 9.000,00 ευρώ, ως Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για όλους τους απασχολούμενους πολίτες μέχρι και πολιτικούς θα καθορίζει την αμοιβή με βάση το αντικείμενο, την εμπειρία και την παραγωγικότητα.
Σωματεία και κλάδοι εργαζομένων θα έχουν ως αντικείμενο πέραν των συνθηκών απασχόλησης και της παρακολούθησης των εργασιακών σχέσεων την ένταξη συνολικά του κλάδου τους ή ιδιαζόντων περιπτώσεων στη σωστή κλίμακα αμοιβών και εισφορών.
18. ο εργαζόμενος δε θα έχει δικαίωμα διπλοαπασχόλησης πλην της αυτοαπασχόλησης πέραν της μισθωτής εργασίας του, χωρίς όμως το δικαίωμα συνυπολογισμού εισφορών για τη σύνταξη και την υποχρέωση καταβολής διπλών εισφορών.
Ο ασφαλιστικός κίνδυνος της δεύτερης απασχόλησης θα βαρύνει τον ίδιο.
Το δικαίωμα στην εργασία και την αυτοαπασχόληση πραγματώνεται όταν το κράτος - και πρώτα αυτό - επενδύει συστηματικά στην παραγωγή κι όταν χρηματοδοτεί άμεσα βιώσιμες μικρές επενδύσεις και τις επιμελείται ευεργετικά σε επίπεδο Δήμου ή Περιφέρειας.
Τα φαινόμενα της ανεργίας, του κοινωνικού αποκλεισμού και της αναξιοπάθειας θα εκλείψουν σε ελάχιστο χρόνο και τη θέση τους θα δώσουν σε εύρωστα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης και παραγόμενου εθνικού πλούτου που είναι συνάρτηση της απασχόλησης και της παραγωγής.
19. ασφαλιστικό σύστημα κοινό για όλους απ’ τον αιτιολογημένα άνεργο έως τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και αντίστοιχο των εισοδημάτων και των εισφορών εργοδότη - εργαζομένου απλά και αναλογικά με έναν σαφή σε όλους συντελεστή χωρίς ατραπούς πολυδιάσπασης, τέτοιο ώστε να είναι ανεξάρτητο από χρόνια υπηρεσίας και διακρίσεις.
20. ποσοστιαία η σύνταξη θα είναι απόρροια των όσων χρόνων επιλέγει να απασχοληθεί κανείς πέραν της 20ετίας για τις γυναίκες και της 25ετίας για τους άντρες και θα προσδίδει τις ανάλογες κατά μέσο όρο αποδοχές από την ηλικία των 58 ετών και άνω(αφού κάθε πολίτης είναι ενήλικος στα 18 του).
Καθιέρωση ελάχιστης κοινωνικής σύνταξης για όλους ανεξαιρέτως στην ηλικία των 58 ετών και κοινωνικού επιδόματος στους αναξιοπαθούντες μέχρι να φτάσουν στο όριο ηλικίας.
Αυτοαπασχολούμενοι, επαγγελματίες και αγρότες θα εντάσσονται στην κλίμακα συνταξιοδότησης αντίστοιχα (δηλωθέντα εισοδήματα – εισφορές απασχολουμένων).
Μέριμνα για την οικογένεια και τη μητρότητα, έμμεση οικονομική ενίσχυση των γεννήσεων και της πολυτεκνίας, μέριμνα για το δημογραφικό.
21. αποκέντρωση με κρατικές επενδύσεις στην περιφέρεια και με πρόσθετα κίνητρα εγκατάστασης, απασχόλησης αλλά και διευκολύνσεις ιδιωτικής επένδυσης.
Επικαιροποιημένος σχεδιασμός για την αλλαγή χρήσης γης με σκοπό να διευκολυνθεί η παραγωγική εκμετάλλευση γαιών και αναδασμός γης όπου αυτό απαιτείται.
Μελέτες και έργα υποδομών για σύγχρονες γεωργικές, κτηνοτροφικές, αλιευτικές, βιοτεχνικές, βιομηχανικές και τουριστικές ζώνες ανάπτυξης.
22. τακτική ετήσια επικαιροποίηση της αξιοποιημένης δημόσιας περιουσίας και αναδιανομή του τυχόντος πλεονάσματος του εθνικού πλούτου στο λαό με διάφορες μορφές κοινωφελούς έργου ή δημοσίων δαπανών.
23. μελέτη, εξορθολογισμός και ανακοστολόγηση εργολαβιών δημόσιου χαρακτήρα με κοστολογημένη κωδικοποίηση έργων και δημιουργία πανεθνικής κρατικής εταιρείας δημοσίων έργων η οποία θα επιδέχεται και την εθελοντική προσφορά εργασίας πολιτών που θα επιθυμούν και θα δύνανται να προσφέρουν στο δημόσιο όφελος.
Κάθε υπέρβαση συμβατικού τιμήματος έργου που θα εκτελείται από ιδιώτη εργολάβο να βαρύνει τον εργολάβο / ανάδοχο και ρητά να απαγορεύεται η αναπροσαρμογή του πλην των περιπτώσεων όπου δικαστικές αποφάσεις θα την τεκμηριώνουν αιτιολογημένα.
24. απαγόρευση ιδιωτικής συμμετοχής σε εταιρείες του δημοσίου.
Περιουσία του δημοσίου θα επιτρέπεται να ενοικιάζεται σε ιδιώτες για επενδύσεις, αλλά θα απαγορεύεται η πώλησή της.
Τα παραπάνω ως κανόνες της ελεύθερης αγοράς η οποία συνεχώς ως εποπτευόμενη θα βελτιώνεται, μπορούν σε ελάχιστο χρόνο να προκαλέσουν τον οργασμό της, την παραγωγική ανάπτυξη και την ευημερία, αντιμετωπίζοντας άμεσα και καίρια στρεβλώσεις υπέρ του συνόλου του λαού.
Πέραν αυτών τα διακινούμενα είδη της αγοράς δεν είναι όλα αποκλειστικά προϊόντα και υπηρεσίες με λογιστικό – χρηματικό τίμημα.
Κάποια αποτελούν αγαθά και ως κεκτημένα διαχρονικά δεν επιδέχονται λογιστικής αξίας όπως η παιδεία και η υγεία.
25. αντιμετωπιζόμενα ως αγαθά θα πρέπει να εφαρμοστούν δωρεάν δημόσια Παιδεία και δωρεάν δημόσια Υγεία για όλους.
Κατάργηση των φροντιστηρίων και των εταιρειών εισαγωγής ιατροφαρμακευτικού υλικού, αντικείμενα που θα περιέλθουν στην ευθύνη του αντίστοιχου δημόσιου φορέα εφόσον πραγματεύονται ανθρώπινα αγαθά και όχι εμπορικά προϊόντα.
Ο δάσκαλος και ο γιατρός στη χώρα του Σωκράτη και του Ιπποκράτη θα πρέπει να γίνει λειτουργός και όχι επαγγελματίας.
26. δικαστική εξουσία που θα τιμωρεί προς νουθεσία οδηγώντας σε κοινωνικό ή δημόσιο έργο μέσα από εταιρείες και φορείς του δημοσίου.
Κατάργηση των φυλακών πλην των περιπτώσεων του ειδεχθούς εγκλήματος.
Εξοστρακισμός πολιτών εκτός περιφέρειας με υποχρέωση προσφοράς κοινωνικού ή δημόσιου έργου και απέλαση μεταναστών στη χώρα προέλευσής τους σε αντίστοιχο χρόνο τιμωρίας για επαναλαμβανόμενα παραπτώματα.
27. νομοθετική εξουσία που θα βασιστεί σε μια από μηδενικής βάσης, σύγχρονη και σαφή διατύπωση του Συντάγματος και των νόμων μιας ευνομούμενης και σύγχρονης δημοκρατικής πολιτείας, έτσι όπως θα προταθούν και θα συνομολογηθούν μεταξύ λαού και κυβέρνησης, χωρίς να παγιώνονται επ’ αόριστον, αλλά να δεσμεύονται στη δυνατότητα της διαρκούς βελτίωσής τους με γνώμονα την ελευθεριότητα και την ευδαιμονία των πολιτών και της χώρας.
Κάθε Νόμος θα καταργεί τον σχετικό προηγούμενό του, ώστε να αποφεύγεται το φαινόμενο της πολυνομίας που παρατηρείται σήμερα.
Ο Συνήγορος του Πολίτη ως θεσμός να επεκταθεί σε όλο το νομικό φάσμα, διατηρώντας όμως το δικαίωμα του πολίτη να μισθώνει επιπλέον και δικό του δικηγόρο κατά τη βούλησή του.
28. διοικητική οργάνωση που θα βασίζεται στη μηχανογράφηση και μηχανοργάνωση κάθε πληροφορίας με κοινές βάσεις δεδομένων για κάθε υπηρεσία, για νόμιμη χρήση από κάθε πολίτη, για κάθε περίπτωση εξυπηρέτησης ή συναλλαγής μέσω των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών, ώστε να καταργηθεί η γραφειοκρατία και η τυπολατρία.
Είναι χαρακτηριστικό το ότι σήμερα στην εποχή της ψηφιακής πληροφορίας ένας κεντρικός υπολογιστής μπορεί να διοικήσει εύρυθμα μια χώρα χωρίς να σπαταλάται πολύτιμος χρόνος και να ταλαιπωρείται ο λαός.
Κυβέρνηση, Υπουργεία, Περιφέρειες και Δήμοι, Οργανισμοί και Υπηρεσίες μπορούν και πρέπει να είναι αλληλένδετοι κυβερνοχώροι διαχείρισης πληροφοριών, διαδικασιών, αποφάσεων και πράξεων, ώστε να ασκούν άμεση, σύγχρονη, εύρυθμη και αποτελεσματική διοίκηση.
29. διοικητική διαίρεση σε Περιφέρειες και Δήμους με αναβαθμισμένες και εκχωρημένες αρμοδιότητες δημόσιας διοίκησης στα περιφερειακά συμβούλια και στις υπηρεσίας της Περιφέρειας, που θα είναι πλαισιωμένες με επιστημονικά αντίστοιχα τμήματα παραγωγής και παρακολούθησης έργου στους Δήμους που θα εποπτεύουν.
Οι Περιφέρειες με βάση τον πληθυσμό τους θα εκλέγουν Βουλευτές και έναν Γερουσιαστή στη Βουλή - Κυβέρνηση και τη Γερουσία.
Ουσιαστικά μια ομοσπονδία Περιφερειών θα συνιστά το Κράτος το οποίο θα επιμελείται θέματα και αντικείμενα κύριας αρμοδιότητας που εξ ορισμού δεν θα αφορούν αποκλειστικά την Περιφέρεια, όπως η κεντρική συνταγματική εξουσία για το νομοθετικό, εκτελεστικό και δικαστικό έργο, η άμυνα, η οικονομική πολιτική, κλπ.
Οι εκλογές θα είναι όπως και σήμερα ανεξάρτητες από τις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι εκλεγμένοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν θα έχουν δικαίωμα υποψηφιότητας μέχρι τη λήξη της θητείας τους, έστω κι αν κατέχουν τον τίτλο της ‘’αριστείας’’.
30. δημογραφική επιμελητεία από τις Περιφέρειες με ηλεκτρονική καταγραφή και χαρτογράφηση κίνησης και εξέλιξης πληθυσμών, άμεση απέλαση λαθρομεταναστών και ενήλικων πού δεν είναι πολίτες ή καταγεγραμμένοι μετανάστες για σειρά ετών.
Κάθε κάτοικος της χώρας που δε θα μπορεί ή δε θα θέλει να είναι πολίτης της ή νόμιμος μετανάστης δε θα έχει θέση σ’ αυτή.
Η ποσόστωση των μεταναστών και η χώρα προέλευσης θα κρίνεται από το Εσωτερικών και την Περιφέρεια προορισμού και η αποδοχή θα γίνεται κατόπιν αιτήματος.
Εξαίρεση στα παραπάνω θα αποτελούν οι πολίτες της ΕΕ ή φίλιων χωρών οι οποίοι ως μόνιμοι κάτοικοι της χώρας θα μπορούν να πολιτογραφηθούν και να ασκούν το δικαίωμα του εκλέγειν και όχι του εκλέγεσθαι πλην εξαίρετων περιπτώσεων.
Έλληνες της ομογένειας θα διατηρούν το δικαίωμα του εκλέγειν ως φύσει έλληνες πολίτες.
31. δημόσια δωρεάν Εκπαίδευση δωδεκαετής και σύγχρονη με διαρκή βαθμολογία και χωρίς εξετάσεις, ώστε να τεκμαίρεται η διαρκής αξία των σπουδών, να αίρονται τα εμπορικά φαινόμενα όπως τα φροντιστήρια και τα ιδιωτικά σχολεία και να προάγεται το καλύτερο της γνώσης αλλά και της εμπειρίας, μέσα από εργαστηριακή ή επιμορφωτική ενασχόληση σε αντίστοιχους παραγωγικούς κλπ κλάδους κατά τη διάρκεια του χρόνου εκπαίδευσης.
Τα ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας θα δέχονται αμισθί ή με το ελάχιστο κόστος συγκεκριμένο αριθμό αλλοδαπών φοιτητών που θα μπορούν να εξυπηρετήσουν, με στόχο ο αριθμός αυτός να βελτιώνεται συνεχώς ώστε να καταστούν σχολειά του ελεύθερου κόσμου και της ελεύθερης ανθρωπότητας.
32. δημιουργία σύγχρονων κρατικών και ιδιωτικών εξειδικευμένων κέντρων έρευνας και τεχνολογίας και παρακίνηση της άμιλλας με καθιέρωση υλικής ή ηθικής βράβευσης.
Το ισχυρό κεφάλαιο του μέλλοντος είναι η Γνώση και η εφαρμογή της και όχι η βαριά βιομηχανική παραγωγή.
33. παιδεία που πέραν του σεβασμού και της εκμάθησης των πολιτισμών του κόσμου και των τεχνών τους, θα εμβαθύνει αντικειμενικά στην ελληνική γλώσσα, ιστορία, φιλοσοφία και κοσμοαντίληψη, αλλά παράλληλα και στη σύγχρονη επιστήμη και έρευνα, ώστε να παράγει μορφωμένους επιστήμονες και όχι αμαθείς επαγγελματίες.
Η πρόσβαση μαθητών, σπουδαστών και φοιτητών σε ηλεκτρονικά ή γραπτά συγγράμματα θα είναι ελεύθερη και απεριόριστη και αντικείμενο δημιουργικής και συγκριτικής μελέτης.
34. η δημοσιογραφία, η ραδιοτηλεόραση και οι εκδόσεις θα υποχρεώνονται σε πανεπιστημιακή γνώση και επάρκεια, ώστε να μην βλάπτουν την κοινωνία ως από μηχανής αμόρφωτοι δάσκαλοι σε κάθε σπίτι ή να μην διασπείρουν ψεύδη ένεκα συμφερόντων που θα τις καθιστούν μορφές εξουσίας.
Όργανο εποπτείας τους δεν θα είναι η Κυβέρνηση ένεκα παραδοχής της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών, αλλά φορέας που θα προκύπτει από τους ίδιους τους παραπάνω αυτορυθμιστικά και με βάση τη δεοντολογία και την πειθώ και όχι την επιβολή ή την απειλή φίμωσης.
35. εθνική άμυνα που θα βασίζεται κυρίως στο όπλο άνθρωπος - έλληνας πολίτης.
Κεντρικός επιτελικός σχεδιασμός οργάνωσης, εγκατάστασης και λειτουργίας των στρατιωτικών εγκαταστάσεων και υποδομών με βάση τα σημερινά δεδομένα.
Ανάπτυξη της πολεμικής – αμυντικής βιομηχανίας και δημιουργία στρατιωτικού ερευνητικού κέντρου και ινστιτούτου πολέμου με την πανεπιστημιακή αρωγή της πολιτείας.
Επέκταση του ελληνικού επαγγελματικού στρατού σε όλα τα όπλα και όλα τα αντικείμενα με δεκαετή υπηρεσία.
Αναβάθμιση των ειδικών δυνάμεων σε σύγχρονες επαγγελματικές δεκαετούς τουλάχιστον θητείας πέραν του δικαιώματος υπηρεσίας σ’ αυτές των κληρωτών της βασικής θητείας.
Συνεργασία με τις γειτονικές χώρες για μείωση των εξοπλισμών και εξοικονόμηση πόρων με στόχο το κοινό όφελος.
Αμυντική πολιτική στη βάση της μη παραχώρησης και του διαλόγου με τους γείτονες και διατήρηση ήρεμης δύναμης που θα βασίζεται στην αδέσμευτη στρατιωτική επάρκεια.
36. κρατικός επιτελικός επιστημονικός σχεδιασμός για τη σύγχρονη συγκοινωνία και επικοινωνία και την ανάγκη ανάπτυξης των αντίστοιχων υποδομών.
37. προσανατολισμός στην φιλο- περιβαλλοντική χωροταξία οικισμών και επαγγελματικών εγκαταστάσεων.
38. μελέτη και κίνητρα αποσυμφόρησης των πόλεων ώστε να καταστούν καθαρές και φιλικές στον άνθρωπο και το περιβάλλον.
Σχεδιασμός αναδόμησης ή εγκατάστασης σύγχρονων ανθρώπινων πόλεων και οικισμών με σεβασμό στην κουλτούρα της χώρας και στο περιβάλλον.
39. ανάπτυξη και επέκταση της εναλλακτικής (πράσινης) ενέργειας με δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις.
40. διεθνής συνεργασία χωρίς φραγμούς με βάση τον αμοιβαίο σεβασμό και το αμοιβαίο όφελος.
Με τις παραπάνω γενικευμένες και ενδεικτικές προτάσεις οι χώρες του ελεύθερου και συνεργαζόμενου κόσμου γίνονται κοινότητες του κόσμου, που προωθούν την ευημερία τους στη βάση της αγαστής συνεργασίας και του αμοιβαίου σεβασμού.
Πέρα και πάνω από τα σύνορα κρατών, ομοεθνίες ή συντεχνίες ανθρώπων – πολιτών γίνονται διακρατικές κοινότητες της δικής τους ιδιαιτερότητας και προάγουν τη διεθνή συνεργασία με στόχο την ευημερία του ανθρώπου κατ’ επέκταση σε μια ανθρωπότητα που διατηρεί και προάγει τη φυσική πολυπολιτισμική της χροιά μέσα από ένα μοντέλο διεθνούς πολιτικού κοινοτισμού, όπου φορείς και οργανισμοί θα βρούν ένα καλύτερο, αποτελεσματικότερο και πιο δίκαιο πολιτικό έδαφος διεθνούς συνεργασίας.
Ως εφαρμοσμένη κατάσταση ο πανανθρώπινος πολιτικός κοινοτισμός θα είναι η νίκη-χειραφέτηση του ανθρώπου – ατόμου - πολίτη από την Εξουσία και την απειλή της κατάχρησής της.
Το δήθεν δικαίωμα και δυνατότητα του σημερινού ανθρώπου να αναπτύξει τη ζωή και την ευημερία του σε ένα ελεύθερο περιβάλλον είναι ψευδεπίγραφο.
Ο άνθρωπος του σημερινού σύγχρονου μεσαίωνα δυναστεύεται από τον πειθαναγκασμό της εξουσίας και από την οικονομική ανάγκη και τη μέριμνα επιβίωσης.
Και τα δυο είναι διαμορφωμένα εργαλεία των σύγχρονων αυτοκρατοριών (αστικών ολιγαρχιών) ώστε να καθυποτάσσουν τα άσημα έως ασήμαντα πλήθη των καταναλωτών τους, τα οποία ούτε μπορούν ένεκα της μέριμνας επιβίωσης να γίνουν συνειδητά άτομα πολίτες και μάλιστα συνεργαζόμενοι, ούτε να επιτύχουν πλην του αστάθμητου παράγοντα της τύχης την οικονομική ευημερία των ολίγων.
Ο εργαζόμενος πολίτης ευημερεί αθροιστικά και ο πλούσιος πολίτης ευημερεί παραγοντικά. Αλγεβρικά ο ανταγωνισμός είναι αθέμιτος.
Η ανεστιότητα, η αποξένωση και ο ατομικισμός που αισθάνεται ο άνθρωπος στην αυτοκρατορία του χρήματος σήμερα είναι συμπτώματα εκφυλισμού του ανθρώπου – πολίτη της αρχαίας πόλης.
Οι αυτοκρατορίες άλλων εποχών έδωσαν από ένα δόγμα στα πλήθη τους και τα ποδηγέτησαν.
Σήμερα όπως και τότε λύση δεν αποτελούν ούτε οι διακηρύξεις ισότητας (κομμουνισμός – μονοθεϊσμός), ούτε η παρατηρούμενη αφύσικη ανισότητα (απόλυτα ελεύθερη οικονομία των αγορών).
Κάθε θέση και κάθε αντίθεση για να γίνεται προσωρινά έστω αποδεκτή μέχρι βελτίωσής της, οφείλει να τεκμαίρεται υπό το πρίσμα της φιλοσοφίας των μαθηματικών και της φυσικής επιστήμης.
Μαθηματικά η ισότητα γίνεται ισοπέδωση, ευθεία γεωμετρικά γραμμή, ακινησία και απονέκρωση και παράλληλα η αφύσικη ανισότητα γίνεται οξεία διαστρέβλωση με φυγόκεντρες τάσεις αποσταθεροποίησης και εκτροχιασμού των λαών και των κοινωνιών.
Η φυσική ανισότητα όμως η οποία παρατηρείται ως αρμονική διαβάθμιση στη φύση προάγει την εξέλιξη και μάλιστα αρμονικά όταν διέπεται από κανόνες δικαίου σε περιβάλλον ελευθερίας, ώστε οι αντίρροπες κεντρομόλες και φυγόκεντρες δυνάμεις να εξισορροπούνται και να αναδιαμορφώνονται.
Η ζωή και η ανθρώπινη πορεία δεν μπορεί να έχουν κάθετες επιλογές ανοδικής ή καθοδικής απλά κατεύθυνσης.
Μπορούν και οφείλουν να έχουν σπειροειδή ανοδική πορεία η οποία προσδίδει δημιουργική δυνατότητα προέκτασης, σταθερότητα και αρμονία στη φρακταλοειδή της εξέλιξη.
Η εκτατική και συνάμα ανοδική πορεία στην ακτίνα του κύκλου της σπείρας τείνει στο πολύμορφο άπειρο, ενώ η πορεία στον κάθετο άξονα είναι μια μονότονα άπειρη ευθεία που ναι μεν καθοδηγεί, αλλά δεν δημιουργεί συγχρόνως στον περιβάλλοντα χώρο και δεν προεκτείνεται παντού.
Τα κλειδιά της ζωής dna και rna είναι βασικές φυσικές σπείρες που δείχνουν ίσως κατά φύσει το δρόμο και τον τρόπο.
Το άτομο από μια ακόμη άσημη και ανώνυμη μοναδιαία και μοναδική πολλαπλότητα του ανθρώπινου είδους ως ομηρικός ‘’κανένας’’ οφείλει να γίνεται επώνυμο άτομο
με προσωπικότητα ως ομηρικός ‘’οδυσσέας’’ και ολοκληρώνεται είτε μέσα από τον εαυτό του, είτε μέσα από την ιδανική συνύπαρξη σε επίπεδο ζευγαριού, οικογένειας, κοινωνίας, κλπ.
Η κοινωνία και η οικογένεια ακόμη ως βασικοί θεσμοί συνύπαρξης μπορούν και οφείλουν να βελτιώνονται σε προηγμένους πολιτισμούς ανθρώπων.
Ο ανθρώπινος πολιτισμός γίνεται ανώτερος όταν προάγεται σε περιβάλλον ελευθερίας και η κυρίαρχη ιδεολογία και κουλτούρα του διαμορφώνονται έτσι ώστε να τείνουν στη διαρκή βελτίωση της ελευθεροπρέπειας και της ευημερίας ατόμων και κοινωνιών.
Η ευημερία εξασφαλίζει την ευδαιμονία και αυτή με τη σειρά της την πνευματική ανάταξη του ανθρώπου και των συνόλων του, με αποτέλεσμα την προσέγγιση ενός ανώτερου ανθρώπινου συνειδέναι μιας νέας παγκόσμιας συνειδητότητας, που είναι στόχος και σκοπός της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης.