Subpage under development, new version coming soon!
Subject: Βουλευτικές Εκλογές 2007
«Full service» φοιτητών με το αζημίωτο
"ΔΑΠ ΑΕ" ΚΑΙ "ΠΑΣΠ ΕΠΕ"
* Πώς επιτήδειοι φοιτητοπατέρες πλασάρουν εξυπηρέτηση και ρουσφέτια σε συναδέλφους τους με αδρά οικονομικά ανταλλάγματα
«Full service» φοιτητών με το αζημίωτο
Πωλούνται φοιτητικά πάσα, δηλώσεις μαθημάτων, κουπόνια για εστιατόρια, διοργάνωση εκδρομών.
Το ανυπέρβλητο εμπόδιο των φοιτητών ήταν κάποτε το πώς να συνεννοηθούν με τις στρυφνές γραμματείες των πανεπιστημίων. Τώρα οι παρατάξεις - κυρίως οι δύο μεγάλες, ΔΑΠ και ΠΑΣΠ - αναλαμβάνουν το full service των φοιτητών από το πρώτο έτος. Με την ανοχή πρυτανικών αρχών, τις οποίες στήριξαν στις εκλογές, έχουν εγκατασταθεί σε γραμματείες και εκδίδουν φοιτητικά πάσα, τρίπτυχα, κάνουν δηλώσεις μαθημάτων. H ασυδοσία φέρνει τη συναλλαγή. Οχι μόνο σε επίπεδο ρουσφετιών και εξυπηρετήσεων αλλά και σε οικονομικό. Συνδικαλιστές προερχόμενοι κυρίως από τον χώρο της ΔΑΠ, η οποία έχει τη μεγαλύτερη δύναμη στα AEI, ελέγχουν εστίες, φοιτητικά εστιατόρια, καφετέριες πέριξ των ιδρυμάτων, έχουν εκτυπωτικές εταιρείες, διοργανώνουν συνέδρια των πανεπιστημίων τους, εκδρομές, κλείνουν συμφωνίες με νυχτερινά κέντρα, τα οποία φροντίζουν να γεμίζουν τις καθημερινές που η κίνηση είναι μειωμένη. H ΔΑΠ δεν είναι πια ΝΔΦΚ αλλά AE.
Στις μπίζνες δεν χωρούν ιδεολογίες - σε πολλές περιπτώσεις στελέχη της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ δρουν από κοινού ακόμη και σε αντίθεση με τις παρατάξεις τους. Μόνο που η ΠΑΣΠ, με τις δυνάμεις της να φθίνουν και λόγω αναδόμησης μετά τη διάλυση της Νεολαίας ΠαΣοΚ, μοιάζει περισσότερο με ΕΠΕ. «Πρόκειται για επαγγελματίες φοιτητές. Μην τους συγχέετε με τους αιώνιους φοιτητές, αυτοί είναι πολλές φορές θύματα του συστήματος. Μιλάω για φοιτητές που ζουν εκμεταλλευόμενοι τη συνδικαλιστική τους δράση στο πανεπιστήμιο» παρατηρεί πανεπιστημιακός καθηγητής, ο οποίος επικαλείται προσωπικούς λόγους για να διατηρήσει την ανωνυμία του. H πολυτελής διαβίωση και ο τρόπος που ασκούν τα συνδικαλιστικά τους καθήκοντα προκαλούν, αλλά ουδείς αντιδρά. Παράδειγμα, πριν από ενάμιση μήνα, σε περιφερειακό πανεπιστήμιο, φοιτητής ο οποίος ύστερα από 14 χρόνια σπουδών δεν έχει πάρει πτυχίο, συνδικαλιστής της ΔΑΠ και μέλος του πρυτανικού συμβουλίου, ανέλαβε να διοργανώσει συνέδριο του πανεπιστημίου. Δεν ήταν το πρώτο του συνέδριο, ενώ το ενδιαφέρον του έχει στραφεί και στο φοιτητικό εστιατόριο. Τις φοιτητικές εκδρομές οργανώνουν φοιτητές που ασχολούνται επαγγελματικά με αυτό. Οι περισσότεροι έχουν κάνει τα πρώτα τους βήματα στον χώρο των tour operators στο Λύκειο, όπου έμαθαν να επιλέγουν το πρακτορείο για την οργάνωση της πενταήμερης εκδρομής μέσω ενός άτυπου πλειοδοτικού διαγωνισμού. Οποιος πράκτορας προσέφερε μεγαλύτερη μίζα αναλάμβανε την εκδρομή. Στο πανεπιστήμιο απλώς μεγαλώνει ο κύκλος εργασιών και μοιραία επεκτείνεται στη νυχτερινή διασκέδαση. Το σύστημα δεν αλλάζει. Οι πλειοδότες ιδιοκτήτες κέντρων διασκέδασης εξασφαλίζουν πελατεία για τα μαγαζιά τους τις καθημερινές - οι προσφορές δεν ισχύουν το Σαββατοκύριακο. «Μερικοί βγάζουν έτσι το χαρτζιλίκι τους αλλά χρηματοδοτούν και τις προεκλογικές εκστρατείες των παρατάξεών τους ή αγοράζουν ψήφους. Για να είμαστε δίκαιοι, τώρα φαίνεται η ΔΑΠ επειδή είναι πρώτη δύναμη, αλλά και οι δικοί μας στην ΠΑΣΠ κάνουν τα ίδια» λέει μέλος της παράταξης του ΠαΣοΚ στο Πολυτεχνείο.
Στις φοιτητικές εστίες κάποτε επικρατούσε το αδιαχώρητο. Σήμερα στην Αθήνα, παρ' ότι ορισμένες έχουν ανακαινιστεί λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων, υπάρχουν κενές θέσεις! H πρακτική να ελέγχουν φοιτητές (εν είδει συμμορίας) ποιοι θα μένουν στις εστίες, να υπενοικιάζουν δωμάτια ακόμη και σε άτομα που δεν έχουν σχέση με το πανεπιστήμιο, να μοιράζουν τα κουπόνια για το φαγητό σε φίλους και ψηφοφόρους, έχει θορυβήσει γονείς και φοιτητές. Το Πανεπιστήμιο Αθηνών προκειμένου να αντιμετωπίσει τέτοια φαινόμενα στις τέσσερις εστίες που ελέγχει, έχει συστήσει ειδική επιτροπή για τη διαχείρισή τους.
Τα πανεπιστήμια και τα TEI δεν είναι μόνο χώροι ανώτατης παιδείας, εκπαίδευσης και μεταφοράς γνώσεων από καθηγητές σε φοιτητές, αλλά και πεδία εφαρμογής μεθόδων συναλλαγής και διαφθοράς. Αν έχουν εξελιχθεί σε θερμοκοιτίδες διαφθοράς, διαπλοκής και συναλλαγής, δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα για την πορεία και τη συμπεριφορά των αυριανών «ταγών», όταν... ωριμάσουν. «Πέρα από την εσωτερική ακαδημαϊκή ζωή, η μεγάλη αξία του πανεπιστημίου έγκειται στην ελευθερία διακίνησης ιδεών. Θα έπρεπε λοιπόν με τις διαδικασίες του να είναι σχολείο δημοκρατίας, πολιτικής συνειδητοποίησης και δημιουργίας ενός διαφορετικού δημόσιου ήθους. Να βγάζει πολίτες βουλευόμενους και όχι πελάτες βολευόμενους» επισημαίνει γνωστός πανεπιστημιακός.
Με συναλλαγή ακόμη και εκλογές καθηγητών
H συμμετοχή των φοιτητών στη λειτουργία των AEI ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '80 ελπιδοφόρα και κατέληξε είκοσι χρόνια αργότερα σε μια στρεβλή εφαρμογή. «Τα παιδιά τα διαφθείρουμε εμείς. Μια μερίδα των πανεπιστημιακών καθηγητών και τα δύο μεγάλα κόμματα. Γιατί μέσω αυτών ελέγχουν τις πρυτανικές αρχές. H λύση δεν είναι να σταματήσει ο φοιτητικός συνδικαλισμός, αλλά να αλλάξει ο τρόπος εκλογής των αντιπροσώπων ώστε να "σπάσουν" οι κομματικές γραμμές» λέει καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Σύμφωνα με τον νόμο-πλαίσιο, οι φοιτητές συμμετέχουν στα εκλεκτορικά σώματα που επιλέγουν τον πρύτανη και τη διοίκηση των πανεπιστημίων σε ποσοστό 80% αλλά και στη λειτουργία των οργάνων αυτών. Ο αριθμός των εκλεκτόρων προκύπτει με αναγωγή στα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών. Στόχος ήταν να ξεφύγουν τα πανεπιστήμια από το «φεουδαρχικό» καθεστώς της έδρας και να αποκτήσουν συλλογική δομή. H εκλογική διαδικασία υποχρεώνει τους υποψήφιους για το όποιο αξίωμα να έρθουν σε συνεννόηση, διαπραγμάτευση ή και συναλλαγή με παράγοντες όχι μόνο από τα κόμματα, αλλά και από σχολή σε σχολή, καθώς οι «τοπάρχες» μπορεί να έχουν άλλες προτιμήσεις. Συμβαίνει συχνά σε εκλογικές αναμετρήσεις να διασπώνται οι παρατάξεις. «Αν αυτή η διαδικασία ήταν αποτέλεσμα δημοκρατικών διαδικασιών, θα ήταν θετική, επειδή όμως συχνά τα κίνητρα δεν είναι ακαδημαϊκά ή πολιτικά αλλά ευτελή και προσωπικά, το φαινόμενο είναι αρνητικό» παρατηρεί μέλος της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Αθηνών. «Το Πανεπιστήμιο περίμενε περισσότερα από μας» συνεχίζει ο ίδιος, επειδή όμως «οι καθηγητές δεν είναι ιεραπόστολοι», άλλοι προσπαθούν να επιβληθούν με την προσωπικότητα και το επιστημονικό τους έργο και άλλοι με υπόγειες συναλλαγές. Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο σε πρυτανικές εκλογές να κατευθύνουν οι «επαγγελματίες φοιτητές» τους εκλέκτορες σαν κοπάδι προς την κάλπη. Στην έξοδο είναι υποχρεωμένοι να παραδώσουν τα ψηφοδέλτια ώστε να ελεγχθεί ποιον ψήφισαν. Στις προηγούμενες πρυτανικές εκλογές, όπου δεν ήταν σίγουροι ότι ελέγχουν όλες τις ψήφους, έριχναν αμπούλες με μελάνι μέσα στους σάκους των άχρηστων ψηφοδελτίων ώστε να μην μπορούν οι εκλέκτορες να «ψαρέψουν» από εκεί ψηφοδέλτια και να θολώσουν τα νερά.
Αντίστοιχα συμβαίνουν και στις εκλογές των τμημάτων. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο, πολύ πρόσφατο, παράδειγμα. Καθηγητής του οποίου η επιστημοσύνη δεν συγκινούσε ιδιαίτερα τους συναδέλφους του, προσπαθούσε από το 1999 να εκλεγεί πρόεδρος στο τμήμα του. Τρεις φορές απέτυχε. Την τέταρτη πέτυχε τον στόχο του αν και από τα 38 μέλη ΔΕΠ πήρε τις ψήφους μόλις των 10. Ο κρίσιμος αριθμός ψήφων συμπληρώθηκε με τις ψήφους των φοιτητών της ΔΑΠ και των μεταπτυχιακών φοιτητών - μάλιστα έχει καταγγελθεί ότι στον κατάλογο των εκλεκτόρων αφέθηκαν κενές οι θέσεις που προορίζονταν για τα μέλη της ΠΑΣΠ. Ο καθηγητής έγινε πρόεδρος, αδυνατεί όμως να διοικήσει και σπανίως συγκαλεί τη συνέλευση του τμήματος με αποτέλεσμα να σωρεύονται προβλήματα. Το φαινόμενο δεν είναι μεμονωμένο.
Οι εξυπηρετήσεις είναι αμοιβαίες. «Ξέρουμε ότι υπάρχουν φοιτητοπατέρες που δίνουν λίστες με ονόματα φοιτητών για να περάσουν τα μαθήματα, φοιτητές που παραδίδουν λευκές κόλλες και βαθμολογούνται με άριστα. Βλέπουμε ακόμη και διδακτορικά που είναι εμφανές ότι τα έχουν γράψει συνάδελφοί μας. Οσοι από εμάς αντιδρούν, υφίστανται πόλεμο. Στο τέλος άλλοι συμβιβάζονται και άλλοι αδρανοποιούνται» ομολογεί καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου. Στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας συνελήφθη καθηγητής να πωλεί τα θέματα των εξετάσεων σε φοιτητές. Σε σχολές της Αθήνας η ΔΑΠ μοιράζει σημειώσεις καθηγητών και «λυσάρια» με θέματα εξετάσεων μαζί με τη σωστή απάντηση. Αλισβερίσι γίνεται και στα μεταπτυχιακά προγράμματα, ειδικά σε όσα ισχύει η συνέντευξη. Εκεί παρατηρείται το γνωστό φαινόμενο υποψήφιοι (στελέχη παρατάξεων) με χαμηλότερες βαθμολογίες να αριστεύουν στη συνέντευξη. Στη διάρκεια του μεταπτυχιακού, αν δεν καταφέρουν να περάσουν ένα μάθημα δύο φορές, αντί να αποχωρούν, όπως προβλέπει ο κανονισμός, οι καθηγητές τους φροντίζουν και τους δίνουν το δικαίωμα να συνεχίσουν επιλέγοντας ένα άλλο μάθημα. Οι φοιτητές ανταποδίδουν διδάσκοντας παράτυπα στη θέση των καθηγητών, που ασχολούνται την ίδια ώρα με αλλότριες δραστηριότητες.
Το υπουργείο Παιδείας σχεδιάζει να αντιμετωπίσει την κατάσταση αυτή μέσω της αλλαγής του νόμου-πλαισίου για την ανώτατη εκπαίδευση. Αν τελικώς προχωρήσει σε περιορισμό της φοιτητικής συμμετοχής στα εκλεκτορικά σώματα, το πιθανότερο είναι να ανοίξει δύο μέτωπα πολέμου: με τη ΔΑΠ, που είναι αντίθετη στη μείωση της συμμετοχής των φοιτητών, και με μεγάλη μερίδα καθηγητών, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, οι οποίοι αφενός δεν επιθυμούν συντηρητική στροφή στη λειτουργία των AEI και TEI και αφετέρου φαίνεται να διαμορφώνουν άποψη υπέρ της καθολικής ψηφοφορίας των φοιτητών για την επιλογή εκλεκτόρων, ώστε να επιλέγονται πρόσωπα και όχι μηχανισμοί.
ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΡΟΥΣΤΑΛΛΗ
Το ΒΗΜΑ, 13/11/2005
(edited)
(edited)
"ΔΑΠ ΑΕ" ΚΑΙ "ΠΑΣΠ ΕΠΕ"
* Πώς επιτήδειοι φοιτητοπατέρες πλασάρουν εξυπηρέτηση και ρουσφέτια σε συναδέλφους τους με αδρά οικονομικά ανταλλάγματα
«Full service» φοιτητών με το αζημίωτο
Πωλούνται φοιτητικά πάσα, δηλώσεις μαθημάτων, κουπόνια για εστιατόρια, διοργάνωση εκδρομών.
Το ανυπέρβλητο εμπόδιο των φοιτητών ήταν κάποτε το πώς να συνεννοηθούν με τις στρυφνές γραμματείες των πανεπιστημίων. Τώρα οι παρατάξεις - κυρίως οι δύο μεγάλες, ΔΑΠ και ΠΑΣΠ - αναλαμβάνουν το full service των φοιτητών από το πρώτο έτος. Με την ανοχή πρυτανικών αρχών, τις οποίες στήριξαν στις εκλογές, έχουν εγκατασταθεί σε γραμματείες και εκδίδουν φοιτητικά πάσα, τρίπτυχα, κάνουν δηλώσεις μαθημάτων. H ασυδοσία φέρνει τη συναλλαγή. Οχι μόνο σε επίπεδο ρουσφετιών και εξυπηρετήσεων αλλά και σε οικονομικό. Συνδικαλιστές προερχόμενοι κυρίως από τον χώρο της ΔΑΠ, η οποία έχει τη μεγαλύτερη δύναμη στα AEI, ελέγχουν εστίες, φοιτητικά εστιατόρια, καφετέριες πέριξ των ιδρυμάτων, έχουν εκτυπωτικές εταιρείες, διοργανώνουν συνέδρια των πανεπιστημίων τους, εκδρομές, κλείνουν συμφωνίες με νυχτερινά κέντρα, τα οποία φροντίζουν να γεμίζουν τις καθημερινές που η κίνηση είναι μειωμένη. H ΔΑΠ δεν είναι πια ΝΔΦΚ αλλά AE.
Στις μπίζνες δεν χωρούν ιδεολογίες - σε πολλές περιπτώσεις στελέχη της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ δρουν από κοινού ακόμη και σε αντίθεση με τις παρατάξεις τους. Μόνο που η ΠΑΣΠ, με τις δυνάμεις της να φθίνουν και λόγω αναδόμησης μετά τη διάλυση της Νεολαίας ΠαΣοΚ, μοιάζει περισσότερο με ΕΠΕ. «Πρόκειται για επαγγελματίες φοιτητές. Μην τους συγχέετε με τους αιώνιους φοιτητές, αυτοί είναι πολλές φορές θύματα του συστήματος. Μιλάω για φοιτητές που ζουν εκμεταλλευόμενοι τη συνδικαλιστική τους δράση στο πανεπιστήμιο» παρατηρεί πανεπιστημιακός καθηγητής, ο οποίος επικαλείται προσωπικούς λόγους για να διατηρήσει την ανωνυμία του. H πολυτελής διαβίωση και ο τρόπος που ασκούν τα συνδικαλιστικά τους καθήκοντα προκαλούν, αλλά ουδείς αντιδρά. Παράδειγμα, πριν από ενάμιση μήνα, σε περιφερειακό πανεπιστήμιο, φοιτητής ο οποίος ύστερα από 14 χρόνια σπουδών δεν έχει πάρει πτυχίο, συνδικαλιστής της ΔΑΠ και μέλος του πρυτανικού συμβουλίου, ανέλαβε να διοργανώσει συνέδριο του πανεπιστημίου. Δεν ήταν το πρώτο του συνέδριο, ενώ το ενδιαφέρον του έχει στραφεί και στο φοιτητικό εστιατόριο. Τις φοιτητικές εκδρομές οργανώνουν φοιτητές που ασχολούνται επαγγελματικά με αυτό. Οι περισσότεροι έχουν κάνει τα πρώτα τους βήματα στον χώρο των tour operators στο Λύκειο, όπου έμαθαν να επιλέγουν το πρακτορείο για την οργάνωση της πενταήμερης εκδρομής μέσω ενός άτυπου πλειοδοτικού διαγωνισμού. Οποιος πράκτορας προσέφερε μεγαλύτερη μίζα αναλάμβανε την εκδρομή. Στο πανεπιστήμιο απλώς μεγαλώνει ο κύκλος εργασιών και μοιραία επεκτείνεται στη νυχτερινή διασκέδαση. Το σύστημα δεν αλλάζει. Οι πλειοδότες ιδιοκτήτες κέντρων διασκέδασης εξασφαλίζουν πελατεία για τα μαγαζιά τους τις καθημερινές - οι προσφορές δεν ισχύουν το Σαββατοκύριακο. «Μερικοί βγάζουν έτσι το χαρτζιλίκι τους αλλά χρηματοδοτούν και τις προεκλογικές εκστρατείες των παρατάξεών τους ή αγοράζουν ψήφους. Για να είμαστε δίκαιοι, τώρα φαίνεται η ΔΑΠ επειδή είναι πρώτη δύναμη, αλλά και οι δικοί μας στην ΠΑΣΠ κάνουν τα ίδια» λέει μέλος της παράταξης του ΠαΣοΚ στο Πολυτεχνείο.
Στις φοιτητικές εστίες κάποτε επικρατούσε το αδιαχώρητο. Σήμερα στην Αθήνα, παρ' ότι ορισμένες έχουν ανακαινιστεί λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων, υπάρχουν κενές θέσεις! H πρακτική να ελέγχουν φοιτητές (εν είδει συμμορίας) ποιοι θα μένουν στις εστίες, να υπενοικιάζουν δωμάτια ακόμη και σε άτομα που δεν έχουν σχέση με το πανεπιστήμιο, να μοιράζουν τα κουπόνια για το φαγητό σε φίλους και ψηφοφόρους, έχει θορυβήσει γονείς και φοιτητές. Το Πανεπιστήμιο Αθηνών προκειμένου να αντιμετωπίσει τέτοια φαινόμενα στις τέσσερις εστίες που ελέγχει, έχει συστήσει ειδική επιτροπή για τη διαχείρισή τους.
Τα πανεπιστήμια και τα TEI δεν είναι μόνο χώροι ανώτατης παιδείας, εκπαίδευσης και μεταφοράς γνώσεων από καθηγητές σε φοιτητές, αλλά και πεδία εφαρμογής μεθόδων συναλλαγής και διαφθοράς. Αν έχουν εξελιχθεί σε θερμοκοιτίδες διαφθοράς, διαπλοκής και συναλλαγής, δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα για την πορεία και τη συμπεριφορά των αυριανών «ταγών», όταν... ωριμάσουν. «Πέρα από την εσωτερική ακαδημαϊκή ζωή, η μεγάλη αξία του πανεπιστημίου έγκειται στην ελευθερία διακίνησης ιδεών. Θα έπρεπε λοιπόν με τις διαδικασίες του να είναι σχολείο δημοκρατίας, πολιτικής συνειδητοποίησης και δημιουργίας ενός διαφορετικού δημόσιου ήθους. Να βγάζει πολίτες βουλευόμενους και όχι πελάτες βολευόμενους» επισημαίνει γνωστός πανεπιστημιακός.
Με συναλλαγή ακόμη και εκλογές καθηγητών
H συμμετοχή των φοιτητών στη λειτουργία των AEI ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '80 ελπιδοφόρα και κατέληξε είκοσι χρόνια αργότερα σε μια στρεβλή εφαρμογή. «Τα παιδιά τα διαφθείρουμε εμείς. Μια μερίδα των πανεπιστημιακών καθηγητών και τα δύο μεγάλα κόμματα. Γιατί μέσω αυτών ελέγχουν τις πρυτανικές αρχές. H λύση δεν είναι να σταματήσει ο φοιτητικός συνδικαλισμός, αλλά να αλλάξει ο τρόπος εκλογής των αντιπροσώπων ώστε να "σπάσουν" οι κομματικές γραμμές» λέει καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Σύμφωνα με τον νόμο-πλαίσιο, οι φοιτητές συμμετέχουν στα εκλεκτορικά σώματα που επιλέγουν τον πρύτανη και τη διοίκηση των πανεπιστημίων σε ποσοστό 80% αλλά και στη λειτουργία των οργάνων αυτών. Ο αριθμός των εκλεκτόρων προκύπτει με αναγωγή στα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών. Στόχος ήταν να ξεφύγουν τα πανεπιστήμια από το «φεουδαρχικό» καθεστώς της έδρας και να αποκτήσουν συλλογική δομή. H εκλογική διαδικασία υποχρεώνει τους υποψήφιους για το όποιο αξίωμα να έρθουν σε συνεννόηση, διαπραγμάτευση ή και συναλλαγή με παράγοντες όχι μόνο από τα κόμματα, αλλά και από σχολή σε σχολή, καθώς οι «τοπάρχες» μπορεί να έχουν άλλες προτιμήσεις. Συμβαίνει συχνά σε εκλογικές αναμετρήσεις να διασπώνται οι παρατάξεις. «Αν αυτή η διαδικασία ήταν αποτέλεσμα δημοκρατικών διαδικασιών, θα ήταν θετική, επειδή όμως συχνά τα κίνητρα δεν είναι ακαδημαϊκά ή πολιτικά αλλά ευτελή και προσωπικά, το φαινόμενο είναι αρνητικό» παρατηρεί μέλος της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Αθηνών. «Το Πανεπιστήμιο περίμενε περισσότερα από μας» συνεχίζει ο ίδιος, επειδή όμως «οι καθηγητές δεν είναι ιεραπόστολοι», άλλοι προσπαθούν να επιβληθούν με την προσωπικότητα και το επιστημονικό τους έργο και άλλοι με υπόγειες συναλλαγές. Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο σε πρυτανικές εκλογές να κατευθύνουν οι «επαγγελματίες φοιτητές» τους εκλέκτορες σαν κοπάδι προς την κάλπη. Στην έξοδο είναι υποχρεωμένοι να παραδώσουν τα ψηφοδέλτια ώστε να ελεγχθεί ποιον ψήφισαν. Στις προηγούμενες πρυτανικές εκλογές, όπου δεν ήταν σίγουροι ότι ελέγχουν όλες τις ψήφους, έριχναν αμπούλες με μελάνι μέσα στους σάκους των άχρηστων ψηφοδελτίων ώστε να μην μπορούν οι εκλέκτορες να «ψαρέψουν» από εκεί ψηφοδέλτια και να θολώσουν τα νερά.
Αντίστοιχα συμβαίνουν και στις εκλογές των τμημάτων. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο, πολύ πρόσφατο, παράδειγμα. Καθηγητής του οποίου η επιστημοσύνη δεν συγκινούσε ιδιαίτερα τους συναδέλφους του, προσπαθούσε από το 1999 να εκλεγεί πρόεδρος στο τμήμα του. Τρεις φορές απέτυχε. Την τέταρτη πέτυχε τον στόχο του αν και από τα 38 μέλη ΔΕΠ πήρε τις ψήφους μόλις των 10. Ο κρίσιμος αριθμός ψήφων συμπληρώθηκε με τις ψήφους των φοιτητών της ΔΑΠ και των μεταπτυχιακών φοιτητών - μάλιστα έχει καταγγελθεί ότι στον κατάλογο των εκλεκτόρων αφέθηκαν κενές οι θέσεις που προορίζονταν για τα μέλη της ΠΑΣΠ. Ο καθηγητής έγινε πρόεδρος, αδυνατεί όμως να διοικήσει και σπανίως συγκαλεί τη συνέλευση του τμήματος με αποτέλεσμα να σωρεύονται προβλήματα. Το φαινόμενο δεν είναι μεμονωμένο.
Οι εξυπηρετήσεις είναι αμοιβαίες. «Ξέρουμε ότι υπάρχουν φοιτητοπατέρες που δίνουν λίστες με ονόματα φοιτητών για να περάσουν τα μαθήματα, φοιτητές που παραδίδουν λευκές κόλλες και βαθμολογούνται με άριστα. Βλέπουμε ακόμη και διδακτορικά που είναι εμφανές ότι τα έχουν γράψει συνάδελφοί μας. Οσοι από εμάς αντιδρούν, υφίστανται πόλεμο. Στο τέλος άλλοι συμβιβάζονται και άλλοι αδρανοποιούνται» ομολογεί καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου. Στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας συνελήφθη καθηγητής να πωλεί τα θέματα των εξετάσεων σε φοιτητές. Σε σχολές της Αθήνας η ΔΑΠ μοιράζει σημειώσεις καθηγητών και «λυσάρια» με θέματα εξετάσεων μαζί με τη σωστή απάντηση. Αλισβερίσι γίνεται και στα μεταπτυχιακά προγράμματα, ειδικά σε όσα ισχύει η συνέντευξη. Εκεί παρατηρείται το γνωστό φαινόμενο υποψήφιοι (στελέχη παρατάξεων) με χαμηλότερες βαθμολογίες να αριστεύουν στη συνέντευξη. Στη διάρκεια του μεταπτυχιακού, αν δεν καταφέρουν να περάσουν ένα μάθημα δύο φορές, αντί να αποχωρούν, όπως προβλέπει ο κανονισμός, οι καθηγητές τους φροντίζουν και τους δίνουν το δικαίωμα να συνεχίσουν επιλέγοντας ένα άλλο μάθημα. Οι φοιτητές ανταποδίδουν διδάσκοντας παράτυπα στη θέση των καθηγητών, που ασχολούνται την ίδια ώρα με αλλότριες δραστηριότητες.
Το υπουργείο Παιδείας σχεδιάζει να αντιμετωπίσει την κατάσταση αυτή μέσω της αλλαγής του νόμου-πλαισίου για την ανώτατη εκπαίδευση. Αν τελικώς προχωρήσει σε περιορισμό της φοιτητικής συμμετοχής στα εκλεκτορικά σώματα, το πιθανότερο είναι να ανοίξει δύο μέτωπα πολέμου: με τη ΔΑΠ, που είναι αντίθετη στη μείωση της συμμετοχής των φοιτητών, και με μεγάλη μερίδα καθηγητών, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, οι οποίοι αφενός δεν επιθυμούν συντηρητική στροφή στη λειτουργία των AEI και TEI και αφετέρου φαίνεται να διαμορφώνουν άποψη υπέρ της καθολικής ψηφοφορίας των φοιτητών για την επιλογή εκλεκτόρων, ώστε να επιλέγονται πρόσωπα και όχι μηχανισμοί.
ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΡΟΥΣΤΑΛΛΗ
Το ΒΗΜΑ, 13/11/2005
(edited)
(edited)
ΑΥΤΟΠΤΗΣ ΜΑΡΤΥΣ
Συνελεύσεις με άσχετους και «φουσκωτούς» φοιτητές
Φοιτητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος υπήρξε αυτόπτης μάρτυς των επεισοδίων που εκτυλίχθηκαν μέσα και έξω από τη Σχολή στις 28 Φεβρουαρίου, κατά τη διάρκεια της γενικής συνέλευσης για τη συνέχιση ή όχι των καταλήψεων, απέστειλε επιστολή προς «Το Βήμα». Ο φοιτητής, τα στοιχεία του οποίου βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας, περιγράφει - όπως προκύπτει, εξαιρετικά αντικειμενικά - τα γεγονότα τα οποία αποτυπώνουν το κλίμα όξυνσης και αδιεξόδου που επικρατεί στα πανεπιστήμια.
«Με αφορμή τη γενική συνέλευση των φοιτητών της Νομικής που είχε προγραμματιστεί στις 13.30, προκειμένου να αποφασίσουμε για τη συνέχιση ή όχι της κατάληψης της Νομικής Σχολής, βρισκόμουν στο κτίριο της Νομικής από τις 14.00 ως και τις 17.15, οπότε και "εξαναγκάστηκα" να φύγω» αναφέρει ο φοιτητής και συνεχίζει:
«Η γενική συνέλευση κύλησε και αυτή, όπως και όλες οι προηγούμενες, μέσα σε έντονα φορτισμένο κλίμα, με φωνές, αποδοκιμασίες και με τα γνωστά συνθήματα να ακούγονται από τους υποστηρικτές όλων των φοιτητικών παρατάξεων. Είναι πολύ εύκολο να αντιληφθεί ο οποιοσδήποτε πως αυτό που διαδραματίζεται κάθε Τετάρτη στο αμφιθέατρο 1 της Νομικής Σχολής είναι ένα θέατρο του παραλόγου, καθώς αυτό που επικρατεί δεν είναι ένας γόνιμος διάλογος, με επιχειρήματα από όλες τις πλευρές, προκειμένου να βρεθεί η πλέον πρόσφορη λύση τόσο για τους φοιτητές που θέλουν να παρακολουθήσουν τα μαθήματά τους και να δώσουν τις εξετάσεις τους όσο όμως και για το φοιτητικό κίνημα που ανθίσταται στην πολιτική που εφαρμόζει το υπουργείο Παιδείας. Είναι ακόμη πολύ λυπηρό το γεγονός πως τις περισσότερες φορές αυτοί που αποφασίζουν για τη συνέχιση ή όχι των κινητοποιήσεων του συλλόγου φοιτητών Νομικής δεν είναι αποκλειστικώς οι φοιτητές που φοιτούν στη Νομική Σχολή αλλά και φοιτητές από άλλα πανεπιστημιακά τμήματα της Αττικής. Τέτοιοι δε επιστρατεύονται από όλες τις φοιτητικές παρατάξεις στην προσπάθειά τους να επιβάλουν με κάθε τρόπο τις προτάσεις τους. Γι' αυτό τον λόγο άλλωστε ελάχιστες φορές στις γενικές συνελεύσεις όπου οι φοιτητές καλούνται να πάρουν τόσο σημαντικές αποφάσεις γίνεται η ψηφοφορία με την επίδειξη φοιτητικής ταυτότητας και όχι δι' απλής ανατάσεως της χειρός των παρόντων στο αμφιθέατρο φοιτητών. Οφείλω όμως εδώ να τονίσω πως προσωπικά ουδέποτε αισθάνθηκα απειλή κατά της σωματικής μου ακεραιότητας τόσο εντός του χώρου του αμφιθεάτρου όσο και εκτός αυτού από οποιονδήποτε φοιτητή. Και το τονίζω αυτό, καθώς σε αυτό το σημείο κρίνω σκόπιμο να αναφέρω την τραγική μου εμπειρία. Στις 16.45 και ενώ ψήφισα για τη μη συνέχιση της κατάληψης στη σχολή, βγήκα από το αμφιθέατρο μαζί με άλλους συμφοιτητές μου, με τους οποίους περιμέναμε στην είσοδο της Νομικής να ολοκληρωθεί η διαδικασία και να μάθουμε αν θα καταφέρναμε επιτέλους να δώσουμε τα εναπομείναντα για τον καθένα μαθήματα. Ολα κυλούσαν ομαλότατα ως τη στιγμή που έκαναν την εμφάνισή τους στην οδό Σίνα κάποιοι εύσωμοι κύριοι, 30 περίπου τον αριθμό, ορισμένοι εκ των οποίων έφεραν ως και σύστημα ενδοεπικοινωνίας. Κάποιοι από αυτούς μπήκαν μέσα στο κτίριο της Νομικής και άλλοι παρατάχθηκαν σε διάφορα σημεία επί της οδού Σίνα (για το βάσιμο ή μη των καταγγελιών μου επικαλούμαι τη μαρτυρία των υπαλλήλων του ιδιωτικού χώρου στάθμευσης που λειτουργεί ακριβώς απέναντι από την είσοδο της Νομικής). Σαν να μην έφτανε όμως το τρομοκρατικό κλίμα που δημιουργούσε η παρουσία και μόνο των παραπάνω αναφερθέντων κυρίων, αυτοί άρχισαν να μιλούν περιπαικτικά σε συμφοιτήτριά μου που είχε το θάρρος να τους απευθύνει την ερώτηση: "Συγγνώμη, τι ακριβώς θέλετε εσείς εδώ; " και ένας εξ αυτών της απάντησε: "Μας είπανε ότι κερνάτε γλυκά! Ψέματα μας είπαν;". Υστερα από 5 λεπτά και μη έχοντας τη διάθεση να εμπλακούμε σε αντιπαράθεση μαζί τους "εξαναγκαστήκαμε" να αποχωρήσουμε. Τα υπόλοιπα τα είδα από το δελτίο ειδήσεων αφού επέστρεψα στο σπίτι μου»...
Συνελεύσεις με άσχετους και «φουσκωτούς» φοιτητές
Φοιτητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος υπήρξε αυτόπτης μάρτυς των επεισοδίων που εκτυλίχθηκαν μέσα και έξω από τη Σχολή στις 28 Φεβρουαρίου, κατά τη διάρκεια της γενικής συνέλευσης για τη συνέχιση ή όχι των καταλήψεων, απέστειλε επιστολή προς «Το Βήμα». Ο φοιτητής, τα στοιχεία του οποίου βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας, περιγράφει - όπως προκύπτει, εξαιρετικά αντικειμενικά - τα γεγονότα τα οποία αποτυπώνουν το κλίμα όξυνσης και αδιεξόδου που επικρατεί στα πανεπιστήμια.
«Με αφορμή τη γενική συνέλευση των φοιτητών της Νομικής που είχε προγραμματιστεί στις 13.30, προκειμένου να αποφασίσουμε για τη συνέχιση ή όχι της κατάληψης της Νομικής Σχολής, βρισκόμουν στο κτίριο της Νομικής από τις 14.00 ως και τις 17.15, οπότε και "εξαναγκάστηκα" να φύγω» αναφέρει ο φοιτητής και συνεχίζει:
«Η γενική συνέλευση κύλησε και αυτή, όπως και όλες οι προηγούμενες, μέσα σε έντονα φορτισμένο κλίμα, με φωνές, αποδοκιμασίες και με τα γνωστά συνθήματα να ακούγονται από τους υποστηρικτές όλων των φοιτητικών παρατάξεων. Είναι πολύ εύκολο να αντιληφθεί ο οποιοσδήποτε πως αυτό που διαδραματίζεται κάθε Τετάρτη στο αμφιθέατρο 1 της Νομικής Σχολής είναι ένα θέατρο του παραλόγου, καθώς αυτό που επικρατεί δεν είναι ένας γόνιμος διάλογος, με επιχειρήματα από όλες τις πλευρές, προκειμένου να βρεθεί η πλέον πρόσφορη λύση τόσο για τους φοιτητές που θέλουν να παρακολουθήσουν τα μαθήματά τους και να δώσουν τις εξετάσεις τους όσο όμως και για το φοιτητικό κίνημα που ανθίσταται στην πολιτική που εφαρμόζει το υπουργείο Παιδείας. Είναι ακόμη πολύ λυπηρό το γεγονός πως τις περισσότερες φορές αυτοί που αποφασίζουν για τη συνέχιση ή όχι των κινητοποιήσεων του συλλόγου φοιτητών Νομικής δεν είναι αποκλειστικώς οι φοιτητές που φοιτούν στη Νομική Σχολή αλλά και φοιτητές από άλλα πανεπιστημιακά τμήματα της Αττικής. Τέτοιοι δε επιστρατεύονται από όλες τις φοιτητικές παρατάξεις στην προσπάθειά τους να επιβάλουν με κάθε τρόπο τις προτάσεις τους. Γι' αυτό τον λόγο άλλωστε ελάχιστες φορές στις γενικές συνελεύσεις όπου οι φοιτητές καλούνται να πάρουν τόσο σημαντικές αποφάσεις γίνεται η ψηφοφορία με την επίδειξη φοιτητικής ταυτότητας και όχι δι' απλής ανατάσεως της χειρός των παρόντων στο αμφιθέατρο φοιτητών. Οφείλω όμως εδώ να τονίσω πως προσωπικά ουδέποτε αισθάνθηκα απειλή κατά της σωματικής μου ακεραιότητας τόσο εντός του χώρου του αμφιθεάτρου όσο και εκτός αυτού από οποιονδήποτε φοιτητή. Και το τονίζω αυτό, καθώς σε αυτό το σημείο κρίνω σκόπιμο να αναφέρω την τραγική μου εμπειρία. Στις 16.45 και ενώ ψήφισα για τη μη συνέχιση της κατάληψης στη σχολή, βγήκα από το αμφιθέατρο μαζί με άλλους συμφοιτητές μου, με τους οποίους περιμέναμε στην είσοδο της Νομικής να ολοκληρωθεί η διαδικασία και να μάθουμε αν θα καταφέρναμε επιτέλους να δώσουμε τα εναπομείναντα για τον καθένα μαθήματα. Ολα κυλούσαν ομαλότατα ως τη στιγμή που έκαναν την εμφάνισή τους στην οδό Σίνα κάποιοι εύσωμοι κύριοι, 30 περίπου τον αριθμό, ορισμένοι εκ των οποίων έφεραν ως και σύστημα ενδοεπικοινωνίας. Κάποιοι από αυτούς μπήκαν μέσα στο κτίριο της Νομικής και άλλοι παρατάχθηκαν σε διάφορα σημεία επί της οδού Σίνα (για το βάσιμο ή μη των καταγγελιών μου επικαλούμαι τη μαρτυρία των υπαλλήλων του ιδιωτικού χώρου στάθμευσης που λειτουργεί ακριβώς απέναντι από την είσοδο της Νομικής). Σαν να μην έφτανε όμως το τρομοκρατικό κλίμα που δημιουργούσε η παρουσία και μόνο των παραπάνω αναφερθέντων κυρίων, αυτοί άρχισαν να μιλούν περιπαικτικά σε συμφοιτήτριά μου που είχε το θάρρος να τους απευθύνει την ερώτηση: "Συγγνώμη, τι ακριβώς θέλετε εσείς εδώ; " και ένας εξ αυτών της απάντησε: "Μας είπανε ότι κερνάτε γλυκά! Ψέματα μας είπαν;". Υστερα από 5 λεπτά και μη έχοντας τη διάθεση να εμπλακούμε σε αντιπαράθεση μαζί τους "εξαναγκαστήκαμε" να αποχωρήσουμε. Τα υπόλοιπα τα είδα από το δελτίο ειδήσεων αφού επέστρεψα στο σπίτι μου»...
re den dimiourgite ena koma na katevoume stis ekloges???egw tha eimai ypopsifios bouleutis kai tha kanw skonakia apo ton neo giati den kserw kai pola :P
(edited)
(edited)
ano m aresei pou amfevales gia to an 8a grapsei kaneis :P ka8e vradu fwtia pairnei to thread...
nai kai variemai na to diavasw... toulaxiston fainetai oti merikoi edw mesa exoun mia apopsi xD :P
Η ανάληψη των Ολυμπιακών ήταν στις διαφημίσεις του ΠΑΣΟΚ προεκλογικά αν θυμάμαι καλά...
Λοιπόν το μόνο καλό του ΠΑΣΟΚ είναι η είσοδος στην ΟΝΕ.
Λοιπόν το μόνο καλό του ΠΑΣΟΚ είναι η είσοδος στην ΟΝΕ.
Neo είναι χαρακτηριστικό πως οι παρατάξεις δεν θέλουν την καθολική ψηφοφορία για την εκλογή πρυτάνεων.
Το τέλος της συναλλαγής.
Το τέλος της συναλλαγής.
Όσον αφορά τη συνέλευση στη Νομική, στην τηλεόραση είδα ΔΑΠίτες να τρέχουν και να τρώνε ξύλο.
Τους κυνηγούσαν στη Σίνα και στην Ακαδημίας...
Μπορώ να πω μάλιστα πως ξέρω προσωπικά φοιτητές της ΔΑΠ ΝΔΦΚ που αποχώρησαν με ασθενοφόρα από τη συγκεκριμένη συνέλευση.
Άσχετο: εγώ διαβάζω άλλες εφημρίδες!!! :Ρ
(edited)
Τους κυνηγούσαν στη Σίνα και στην Ακαδημίας...
Μπορώ να πω μάλιστα πως ξέρω προσωπικά φοιτητές της ΔΑΠ ΝΔΦΚ που αποχώρησαν με ασθενοφόρα από τη συγκεκριμένη συνέλευση.
Άσχετο: εγώ διαβάζω άλλες εφημρίδες!!! :Ρ
(edited)
Έναν που δεν σεβάστηκε τη χώρα που...
Νομίζω ότι εδώ έχεις παρακτραπεί και τα λεγόμενα σου πιθανότα προσβάλουν κάποιους.
Αν δεν θέλεις να σβήσεις όλο το Post σου να σβήσεις τουλάχιστον τις προσβλητικές λέξεις τις οποίες κρύβεις με σύμβολα.
Νομίζω ότι εδώ έχεις παρακτραπεί και τα λεγόμενα σου πιθανότα προσβάλουν κάποιους.
Αν δεν θέλεις να σβήσεις όλο το Post σου να σβήσεις τουλάχιστον τις προσβλητικές λέξεις τις οποίες κρύβεις με σύμβολα.
Έγινε. Έσβησα όλο το ποστ εν τέλει.
Σας δίνω και το λινκ για την Οικονομική πολιτική Παπανδρέου όπως το καταγράφει η wikipedia:
εδώ
(edited)
Σας δίνω και το λινκ για την Οικονομική πολιτική Παπανδρέου όπως το καταγράφει η wikipedia:
εδώ
(edited)
Και εγώ ξέρω από προσωπική εμπειρία στην Θεσσαλονίκη και από το ΤΕΙ ότι γνωστός φοιτητοπατέρας 30 ετών είναι ΔΑΠιτης. Είχε γίνει και θέμα άλλωστε σε εφημερίδες και τηλεοράσεις μετά το ξύλο που έπεσε πριν 2 χρόνια στο οποίο πράγματι οι ΔΑΠιτες φάγανε πολλές! Μάλλον τους μπράβους τους έχουν για μέσα στην πόλη (βλέπε ΠΑΜΑΚ).
Επίσης γνωστός μου που χρωστούσε σχεδόν όλα τα μαθήματα και ήταν στο 5 έτος, γράφτηκε στην ΔΑΠ και ξαφνικά ορκίζεται μετά από 3 εξάμηνα. Για να μην πω για τα λεφτά που έβγαλε από προγράμματα.
Επίσης γνωστός μου που χρωστούσε σχεδόν όλα τα μαθήματα και ήταν στο 5 έτος, γράφτηκε στην ΔΑΠ και ξαφνικά ορκίζεται μετά από 3 εξάμηνα. Για να μην πω για τα λεφτά που έβγαλε από προγράμματα.
Για ένα 28χρονο δαπίτη στα γιάννενα έχω δει εγώ σε μία εκπομπή του τσίμα.
Αυτός λέει τα έχει παρατήσει και διοργανώνει τα συνέδρια.
Και δεν σπουδάζει.
Ε να λοιπόν που σε αυτή τη περίπτωση συμφωνείτε στη διαγραφή ανενεργών φοιτητών.
Ή μήπως όχι;
Αυτός λέει τα έχει παρατήσει και διοργανώνει τα συνέδρια.
Και δεν σπουδάζει.
Ε να λοιπόν που σε αυτή τη περίπτωση συμφωνείτε στη διαγραφή ανενεργών φοιτητών.
Ή μήπως όχι;
Εξακολουθείς να είσαι κολλημένος και όχι μόνο στο θέμα του Ανδρέα. Δεν πειράζει.
Εννοείται ότι σκοπό δεν έχω να σου αλλάξω το μυαλό και την ιδεολογία, αλλά δεν είναι δυνατόν μετά από τόσο που συζητάμε, να εξακολουθείς να κατηγορείς μόνο τις ΄προηγούμενες κυβερνήσεις και να μην βλέπεις ούτε ένα αρνητικό στην τωρινή κατάσταση. ΕΛΕΟΣ δηλαδή
Εννοείται ότι σκοπό δεν έχω να σου αλλάξω το μυαλό και την ιδεολογία, αλλά δεν είναι δυνατόν μετά από τόσο που συζητάμε, να εξακολουθείς να κατηγορείς μόνο τις ΄προηγούμενες κυβερνήσεις και να μην βλέπεις ούτε ένα αρνητικό στην τωρινή κατάσταση. ΕΛΕΟΣ δηλαδή